Η Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π) «Καλαμάτα”

Η Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π) «Καλαμάτα” για το ελαιόλαδο, έχει καταχωριστεί στο οικείο μητρώο της Ε.Ε από το 1997, καλύπτοντας έκτοτε μόνο την πρώην επαρχία Καλαμών.

Το εύλογο αίτημα της επέκτασης της ΠΟΠ Καλαμάτας στο ελαιόλαδο όλου του Νομού, όπως άλλωστε ήδη ισχύει για τις επιτραπέζιες ελιές Καλαμάτας, είχε εδω και χρόνια γίνει «μπαλάκι» μεταξύ ενδιαφερομένων και αρμοδίων. Μόλις τον Ιούλιο του 2009 εγκρίθηκε, από τον τότε αρμόδιο υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μιχάλη Καρχιμάκη, ο φάκελος για την επέκταση, που υποβλήθηκε από την ΕΑΣ Μεσσηνίας.

Στις 21-12-2009, αφού πρώτα απερρίφθη κατατεθείσα ένσταση κατά της επέκτασης, υποβλήθηκε από το Υπουργείο στις αρμόδιες υπηρεσίες της Ε.Ε. η αίτηση για την επέκταση της εν λόγω ΠΟΠ, με αριθμό φακέλου EL/PDO/0117/0037.

Μετά από ένα χρόνο, στα τέλη του 2010, αντί για την κανονικά αναμενόμενη έγκριση της αίτησης, η Γενική Διεύθυνση Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ζήτησε διευκρινίσεις και νέα στοιχεία τεκμηρίωσης του αιτήματος από την ΕΑΣ Μεσσηνίας, με έμφαση στην απόδειξη του ιστορικού-οργανικού δεσμού της υπάρχουσας ζώνης ΠΟΠ με την προτεινόμενη προς επέκταση, τη λεπτομερή απόδειξη της ομοιογένειας του ελαιόλαδου κλπ.

Στις 13-5-2011 η ΕΑΣ Μεσσηνίας συμπλήρωσε το φάκελο και στα τέλη Ιουνίου 2011, ο διορθωμένος φάκελος κατατέθηκε από το Υπουργείο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Από το αρμόδιο τμήμα της Γενικής Διεύθυνσης Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ζητήθηκαν και νέες διευκρινίσεις-διορθώσεις, που της απεστάλησαν από το Υπουργείο στις 29 Δεκεμβρίου 2011, μαζί με την αναδιατυπωμένη αίτηση τροποποίησης ως προς τα αιτούμενα όρια της επέκτασης. ‘Οπως επιβεβαίωσε το Υπουργείο απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της Κομισιόν, τα νέα όρια της ΠΟΠ θα ταυτίζονται με τα διοικητικά όρια της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.

Είναι γνωστό πως με τη νέα ΚΑΠ θα δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στα ποιοτικά προϊόντα με σήματα ΠΟΠ-ΠΓΕ, η αξιοποίηση των οποίων θα συμβάλει στην προβολή σημαντικών προϊόντων της Μεσσηνίας, στην τόνωση της αγροτικής παραγωγής ποιότητας και στην αναγκαία ενίσχυση του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών. Γι’ αυτό, η επέκταση της ΠΟΠ ελαιόλαδου Καλαμάτας είναι κρίσιμο θέμα για τη Μεσσηνία, αγγίζει μεγάλο αριθμό ελαιοπαραγωγών και μια παραγωγή εξαιρετικά ποιοτικού παρθένου ελαιόλαδου, που ξεπερνά τους 50.000 τόνους ετησίως και αντιστοιχεί σε περίπου 20% της εθνικής παραγωγής ελαιόλαδου.

Παράλληλα, επειδή τούτο δεν ζητήθηκε εξαρχής, επείγει η υποβολή και συμπληρωματικής αίτησης, αμέσως μόλις εγκριθεί η ΠΟΠ για το σύνολο της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, για τον αναγκαίο περιορισμό της τυποποίησης εντός της ζώνης ΠΟΠ, προκειμένου να διασφαλιστούν οι ξεχωριστές ιδιότητες και η ποιότητα του μεσσηνιακού ελαιόλαδου.

Κανονικά η έγκριση της επέκτασης αναμενόταν πολύ νωρίτερα. Ωστόσο, έχουν ήδη παρέλθει πάνω από 2 χρόνια από την υποβολή της αίτησης επέκτασης στα αρμόδια όργανα της Ε.Ε, ενώ από τα τέλη του 2011 μέχρι σήμερα δεν έχουμε κάποια εξέλιξη σ’ αυτό το ιδιαίτερα σημαντικό θέμα για τους Μεσσήνιους ελαιοπαραγωγούς.

Μια σιωπηρή επανάσταση . Του Δημητρη Ρηγοπουλου

Ολο και περισσότεροι Αθηναίοι συμμετέχουν σε δραστηριότητες αστικής αυτογνωσίας

Δύο κυρίες στέκονταν στην άκρη του δρόμου. Δεν είχαν μείνει ακριβώς με ανοιχτό το στόμα, αλλά παρακολουθούσαν οπωσδήποτε με κάποια απορία ένα μεγάλο ανθρώπινο ποτάμι να κατεβαίνει την οδό Αδριανού. Οταν έγινε ξεκάθαρο ότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει, η πιο θαρραλέα προσπάθησε να σταματήσει χαμογελαστά μια μικρή παρέα που θα μπορούσαν να είναι φοιτητές.

«Πού πάτε; Ποιοι είστε;». Ενας νεαρός κοντοστάθηκε για να της απαντήσει, με το μυαλό του να είναι περισσότερο στους φίλους που προχωρούσαν. Δεν είχε καμία όρεξη να τους χάσει μέσα στην κυριακάτικη κοσμοπλημμύρα. «Είναι μια βόλτα στα εβραϊκά μνημεία της Αθήνας. Τώρα πάμε στη Συναγωγή», σχεδόν φώναξε κι εξαφανίστηκε.

«Εβραϊκά μνημεία; Συναγωγή;». Οι κυρίες κοίταξαν η μια την άλλη με ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη, ο νεαρός παρά τη φιλότιμη προσπάθεια τις είχε μπερδέψει χειρότερα. Αλλά ποιος να τις κακολογήσει; Κυριακή, χαρά Θεού, και 600 Αθηναίοι, ίσως και περισσότεροι, να ακολουθούν την περίηγηση των atenistas στην «εβραϊκή Αθήνα», στις ελάχιστες μαρτυρίες εβραϊκής παρουσίας στην πόλη. Από το ελάχιστα γνωστό Εβραϊκό Μουσείο στην οδό Νίκης μέχρι το μνημείο του Ολοκαυτώματος στην Ερμού και από εκεί στην οδό Μελιδώνη με τις δύο συναγωγές, τη μικρή (την παλαιότερη) και τη μεγάλη, την πιο σύγχρονη.

Την ίδια ημέρα ο ιδρυτής των Φίλων του Κτήματος Τατοΐου, Βασίλης Κουτσαβλής, ξεναγούσε δημότες του Χολαργού και του Παπάγου στα πρώην βασιλικά κτήματα Τατοΐου. Και εδώ η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Και δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Οταν οι atenistas διοργάνωναν τον περασμένο Νοέμβριο έναν άλλο περίπατο, εκείνη τη φορά στα οθωμανικά απομεινάρια της Αθήνας, είχε συμπέσει με την πρώτη πολιτιστική ποδηλατοπορεία της Monumenta και του Γιώργου Αμυρά, του γνωστού παρουσιαστή, δημοτικού συμβούλου και φανατικού ποδηλάτη. Κι εκείνη την Κυριακή η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θεαματική. Ανάλογη επιτυχία σημειώνουν και οι πρωτοβουλίες της διαδικτυακής ομάδας «Κάθε Σάββατο στην Αθήνα», μια νέα δυναμική κοινότητα με σημείο αναφοράς το facebook αλλά έντονη δραστηριότητα και στην «πραγματική ζωή», δηλαδή σε διαφορετικούς χώρους πάντα στο κέντρο της πρωτεύουσας..

Τι ακριβώς συμβαίνει; Πώς να ερμηνεύσουμε την ανάγκη τόσων ανθρώπων να δηλώσουν παρουσία σε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες; Ξαφνικά μας τσίμπησε κάτι και τρέχουμε από ξενάγηση σε ξενάγηση; ΄Η υπάρχει κάτι βαθύτερο που αξίζει να το ψάξουμε;

Ασκήσεις αυτογνωσίας

Ανάλογες συγκεντρώσεις πριν από 3 ή 4 χρόνια απευθύνονταν σε ένα πολύ περιορισμένο κοινό. Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί έναν περίπατο στα εβραϊκά μνημεία της Αθήνας το 2000 ή το 2008 με ακροατήριο μεγαλύτερο των 50 ανθρώπων; Εδώ λοιπόν συμβαίνει κάτι ευρύτερο. Η παρουσία γίνεται ταυτόχρονα και μια δήλωση. Μια δήλωση υπέρ της πόλης, μια πράξη συσπείρωσης και ενότητας σαν μικρές ασκήσεις αστικής αυτοσυνειδησίας. Βοηθάει και η κρίση και η αίσθηση ενός κενού που άνοιξε ξαφνικά μπροστά μας. Για να ισοσκελιστούν οι υλικές απώλειες επιστρατεύονται αντιστηρίγματα με πνευματικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Οι Αθηναίοι στις βόλτες τους θέλουν να μάθουν για την πόλη τους, να συναντηθούν μεταξύ τους, να μοιραστούν εμπειρίες. Δεν γνωρίζουν ότι είναι πρωταγωνιστές μιας σιωπηλής «επανάστασης» που αλλάζει την Αθήνα. Ακόμα και αν στην επιφάνεια όλα εξακολουθούν να δείχνουν «ίδια».