ΔΥΤΙΚΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΦΑΡΩΝ. Γιατί το δυτικό και όχι το ανατολικό πεζοδρόμιο;

Η οδός φαρών οδικός άξονας με το τράμ

 “Αλλά ακόμα και αυτή η επιλογή της διαπλάτυνσης του δυτικού πεζοδρομίου της Φαρών, με ταυτόχρονη μείωση του πλάτους του οδοστρώματος, που αποτελεί ένα κύριο άξονα κυκλοφορίας της πόλης, πώς είναι δυνατόν να μη συνοδεύεται και από μία συγκοινωνιακή μελέτη, που να εξετάζει τις επιπτώσεις στην κυκλοφορία, στους παράλληλους και κάθετους δρόμους;”


Η οδός Φαρών τα τέλη της δεκαετίας του 60

Μουριές ή χαρουπιές στην οδό Φαρών; Πεζοδρόμια με κυβόλιθους από ζεστά χρώματα ή ψυχρά στην οδό Φαρών; Πλάτος καθαρό για τους πεζούς και ΑΜΕΑ1,5 μ.ή3,00 μ.; Θέσεις στάθμευσης από τις δύο πλευρές της Φαρών ή από τη μία;

Αυτά τα διλήμματα κλήθηκαν ν’ αντιμετωπίσουν οι φορείς της πόλης στη διαβούλευση για την ανάπλαση της οδού Φαρών στα πλαίσια του ανοιχτού διαλόγου και της λήψης αποφάσεων με συμμετοχικό, δημοκρατικό και όσο πιο αντιπροσωπευτικό τρόπο.

η οδός Φαρών σήμερα όταν δεν βρέχει

Εκεί λοιπόν τέθηκαν και εύλογα τα παρακάτω διλήμματα: Γιατί η Φαρών και όχι η Ακρίτα; Γιατί η Φαρών και όχι η Φιλελλήνων; Γιατί η Φαρών και όχι το πάρκο του ΟΣΕ; Γιατί το δυτικό και όχι το ανατολικό πεζοδρόμιο;

Η οδός Φαρών ως ποτάμι το έτος 2011

Την απόφαση γι’ αυτά τα διλήμματα την πήρε η δημοτική αρχή σε κλειστό δωμάτιο και κλήθηκαν οι φορείς της πόλης ν’ αποφασίσουν για τους κυβόλιθους.

Η απάντηση της δημοτικής αρχής είναι ότι η επιλογή της οδού Φαρών και μάλιστα του δυτικού πεζοδρομίου είναι μονόδρομος προκειμένου να ικανοποιηθεί ο στόχος που είναι η σύνδεση του λιμανιού και του παραλιακού μετώπου της πόλης με το κέντρο της, την κεντρική της πλατεία και το ιστορικό της κέντρο, με τρόπο που να είναι προσβάσιμος στους πεζούς και ιδιαίτερα τους τουρίστες από τα κρουαζιερόπλοια.

Θα θέλαμε όμως απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα, αφού ποτέ δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να τα θέσουμε στη διαβούλευση.

  1.  Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης πρωτοφανούς, έτσι όπως όλοι τη βιώνουμε, πώς είναι δυνατόν ο ίδιος ο Δήμος να δημιουργεί υπεραξίες; Γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε όταν επιλέγουμε το δυτικό και μόνο πεζοδρόμιο της οδού Φαρών για να δαπανήσουμε 1,5 εκατομμύρια ευρώ. Βεβαίως και χρειάζεται επέμβαση η οδός Φαρών, αφού ο ηλεκτροφωτισμός της είναι ελαττωματικός και τα πεζοδρόμιά της είναι μη προσβάσιμα, με τραπεζοκαθίσματα και εμπόδια κάθε είδους, με φθαρμένες πλάκες, με ελλιπή σήμανση κ.λπ. αλλά χρειάζεται φροντίδα και η οδός Ακρίτα, χρειάζεται και το πάρκο και η οδός Φιλελλήνων, έτσι ώστε όλη αυτή η περιοχή να βελτιωθεί, να γίνει ελκυστικότερη και επιλέξιμη από τον κάθε τουρίστα. Στόχος δεν θα έπρεπε να είναι οι 2.000 τουρίστες που θα κατέβουν από το κρουαζιερόπλοιο να οδηγηθούν ως στρατός μέσω του δυτικού πεζοδρομίου της Φαρών στο κέντρο της πόλης, αλλά με σεβασμό να τους δώσουμε τη δυνατότητα με κατάλληλη σήμανση να επιλέξουν οι ίδιοι το πώς θα οδηγηθούν στο κέντρο της πόλης, είτε μέσω ενός εμπορικού δρόμου, είτε μέσω του πάρκου, είτε μέσω της Φιλελλήνων, γνωρίζοντας ταυτόχρονα την ίδια την πόλη. Εμείς θα πρέπει να φροντίσουμε ώστε όποια διαδρομή κι αν επιλέξει ο καθένας, να είναι ελκυστική, ώστε να νιώσει τον παλμό της πόλης, τις μυρωδιές της, το τοπικό της χρώμα και συγχρόνως να επισκεφθεί άλλος τα μαγαζιά της Φαρών, άλλος της Φιλελλήνων, ενισχύοντας την τοπική οικονομία ισόρροπα, χωρίς να δημιουργούνται υπεραξίες. Άρα το 1,5 εκατ. ευρώ, εφόσον όντως είναι διαθέσιμο και αφού υπάρχει η ανάγκη βελτίωσης της εικόνας όλου αυτού του τμήματος, που ενώνει την παραλία με το κέντρο να κατανεμηθεί ισόρροπα για την αναβάθμιση αυτή, ώστε να ωφεληθούν όλοι οι κάτοικοι και όλοι οι καταστηματάρχες.
  2. Η ιεράρχηση των έργων, οι προτεραιότητες με δεδομένη την οικονομική ασφυξία θα πρέπει να γίνονται με βάση τις ανάγκες των επισκεπτών, προωθώντας έργα βιτρίνας ώστε να τους ξεγελάσουμε, ή με βάση τις πραγματικές ανάγκες των δημοτών, έτσι όπως αυτές προκύπτουν απ’ τις καθημερινές τους ανάγκες; Είναι προτιμότερο να προηγηθεί ένα έργο ανάπλασης, μια πλατεία, μια παιδική χαρά στις υποβαθμισμένες περιοχές της Ράχης, στις Τούρλες, που θα δώσει μια ανάσα στους κατοίκους, που ούτε τη δυνατότητα πρόσβασης στο κέντρο δεν έχουν, αφού ούτε πεζοδρόμια υπάρχουν ώστε με ασφάλεια να οδηγηθούν στο κέντρο, αλλά ούτε μικρά, ευέλικτα λεωφορεία που να κινούνται στους στενούς δρόμους. Είναι προτιμότερο ένα δίκτυο ποδηλατόδρομων, που να εντάσσει το ποδήλατο στην καθημερινή λειτουργία της πόλης ή ένα έργο που οι τουρίστες θα οδηγηθούν στο κέντρο;

Τελικά η πόλη σχεδιάζεται από τους κατοίκους της για τους κατοίκους της ή σχεδιάζεται για τους τουρίστες; Και άραγε μια πόλη ανθρώπινη, ισόρροπα ανεπτυγμένη, μια πόλη που περπατιέται και αγαπιέται κύρια από τους κατοίκους της, δεν θα αγαπηθεί και δεν θα είναι ελκυστική και στους επισκέπτες της;

Αυτά όλα τα ζητήματα θα έπρεπε η δημοτική αρχή να θέσει στη διαβούλευση σε όλους τους φορείς της πόλης και όχι τα τετελεσμένα και προεπιλεγμένα. Αλλά ακόμα και αυτή η επιλογή της διαπλάτυνσης του δυτικού πεζοδρομίου της Φαρών, με ταυτόχρονη μείωση του πλάτους του οδοστρώματος, που αποτελεί ένα κύριο άξονα κυκλοφορίας της πόλης, πώς είναι δυνατόν να μη συνοδεύεται και από μία συγκοινωνιακή μελέτη, που να εξετάζει τις επιπτώσεις στην κυκλοφορία, στους παράλληλους και κάθετους δρόμους;

Για όλους τους παραπάνω λόγους πιστεύουμε ότι η δημόσια συζήτηση για το έργο αυτό, τη σκοπιμότητά του, αλλά και την αποτελεσματικότητά του, καθώς και τις θετικές και αρνητικές πλευρές στην οικονομική ζωή της πόλης μας πρέπει να συζητηθεί από μηδενική βάση.