Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του Δικτύου Ενεργών Πολιτών για το θέμα «Ανασφάλεια και εγκληματικότητα στο Δήμο Καλαμάτας»

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας, στις 25 Οκτωβρίου 2011, συζητήθηκε το θέμα «Ανασφάλεια και εγκληματικότητα στο Δήμο Καλαμάτας». Κατά τη συζήτηση ακούστηκαν διάφορες απόψεις για το πραγματικά σοβαρό αυτό πρόβλημα, που βέβαια δεν περιορίζεται στα όρια του Καλλικρατικού Δήμου μας. Έχει πάρει διαστάσεις, εξαιτίας και της γενικότερης κρίσης, και η Δημοτική μας Παράταξη θέλει να βοηθήσει, ώστε να βρούμε τρόπους αντιμετώπισης της οξυμένης εγκληματικότητας, που βιώνουν οι συμπολίτες μας παντού, στα χωριά και στην πόλη.

Κα’ αρχή, χωρίς να υποβαθμίζουμε την ανάγκη και τη χρησιμότητα της καταστολής, πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει μακροπρόθεσμη αλλά και ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος, αν δεν  επικεντρώσουμε τη σκέψη και τη δράση μας στην πρόληψη και στις ειδικότερες μορφές της που απαιτούν οι συνθήκες και οι τρόποι που εκδηλώνεται η εγκληματικότητα στις ημέρες μας.

Εξειδικεύοντας, να επισημάνουμε ότι πολλά και σοβαρά είναι τα κρούσματα κλοπών και καταστροφών, κυρίως στα χωριά του Καλλικρατικού Δήμου από τσιγγάνους κατά κύριο λόγο, οι οποίοι, για να αφαιρέσουν σιδηροκατασκευές, σιδερένια εργαλεία κ.λπ., για την πώληση του σιδήρου, κλέβουν και καταστρέφουν κυρίως αγροτικές περιουσίες. Αυτό είναι αλήθεια, ότι έχει οδηγήσει σε απόγνωση τους συνδημότες μας στα χωριά, έχει απαξιώσει τις αγροτικές περιουσίες και αποτελεί το βασικότερο αντικίνητρο για την μετεγκατάσταση ανθρώπων από την Αθήνα κυρίως στα χωριά τους (άνεργους, συνταξιούχους κ.λπ.), που βέβαια φοβούνται να ξεκινήσουν αγροτικές εκμεταλλεύσεις, αφού είναι πιθανό να λεηλατηθούν και να πάνε οι κόποι τους χαμένοι. Βέβαια, δεν είναι δυνατό η Αστυνομία να διαθέτει Αστυνομικούς για τη μόνιμη φύλαξη των αγροτικών περιουσιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει με περιπολίες και κυρίως με άμεση ανταπόκριση σε τέτοιου είδους συμβάντα, να συνεισφέρει για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Υπάρχουν μάλιστα πολλά παράπονα, ότι όταν υπάρχει τέτοιου είδους κλοπή από τσιγγάνους, η Αστυνομία «σηκώνει τα χέρια ψηλά», δείχνοντας αρκετές φορές αδυναμία, αν όχι απροθυμία, να εμπλακεί σε τέτοια επεισόδια, όπως μας έχουν πολλές φορές παραπονεθεί οι άνθρωποι των χωριών.-

Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η Αστυνομία, αλλά και άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες, όπως το Σ.Δ.Ο.Ε., πρέπει να κάνουν συνεχείς ελέγχους στους εμπόρους σιδήρου – και είναι γνωστοί αυτοί στην Περιφέρεια του Καλλικρατικού Δήμου Καλαμάτας – οι οποίοι δέχονται από Τσιγγάνους (κυρίως) τα κλοπιμαία.  Δηλαδή, περιφράξεις, σιδερένιες πόρτες και παράθυρα, σιδερένια εργαλεία, εξαρτήματα αυτ/των, φρεάτια αποχετεύσεων (!!!) και κάθε είδους σιδερένια αντικείμενα που βέβαια ξέρουν ότι προέρχονται από κλοπή. Όμως, όχι μόνο τα αγοράζουν, χωρίς κανέναν έλεγχο, αλλά και με εξευτελιστικό τίμημα, αφού γνωρίζουν ότι είναι κλοπιμαία και ο «πωλητής» θα δεχθεί να πάρει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό για την πώληση των κλοπιμαίων.

Αυτά αφορούν κυρίως την καταστολή. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ενέργειες αυτές δεν περιέχουν και το στοιχείο της πρόληψης, αφού αποθαρρύνουν τους επίδοξους κλέφτες, μπροστά στο φόβο να συλληφθούν, να μην μπορούν να διαθέσουν τα κλοπιμαία στους εμπόρους, όπως κάνουν μέχρι σήμερα κ.λπ.

Όμως, η ουσιαστική πρόληψη, αποτελείται από σειρά μέτρων που θα κατευθύνουν σε άλλες δραστηριότητες και όχι στην παραβατικότητα, συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων. Τέτοια μέτρα για εμάς είναι:

1)   Η καταγραφή των τσιγγάνων, σε κάθε πόλη, χωριό και στις Περιφέρειές της.

2) Η επαγγελματική κατάρτιση, με μεθοδικότητα και υπομονή των Τσιγγάνων σε αντικείμενα στα οποία έχουν κλίση και δείχνουν ενδιαφέρον γι’ αυτά, όπως η κατασκευή χειροποίητων εργαλείων, διακοσμητικών στοιχείων, παραδοσιακών αντικειμένων, καλαθιών κ.λπ., με το σύστημα μάλιστα της οικογενειακής εργασία.

3) Η επιμονή για την βασική εκπαίδευση, στα δημοτικά σχολεία και στο Γυμνάσιο και Λύκειο, αν είναι δυνατό, σε συνδυασμό με την καταβολή του επιδόματος Πρόνοιας στους γονείς των παιδιών αυτών (Τσιγγάνων), εφόσον συνεχίζεται η φοίτησή τους στα σχολεία.

4) Η λειτουργία  κοινωνικών παντοπωλείων και συσσιτίων  για τις κοινωνικές αυτές ομάδες.

ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ (ΣΕΛ. 4-5 ) ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΔΙΚΤΥΟΥ» ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ  ΣΤΙΣ 9-11-2011

Να επισημάνουμε ότι:

Στην Ελλάδα οι Τσιγγάνοι αποτελούν το 2% του πληθυσμού της χώρας με αλματώδη αύξησή τους.

Στην Ισπανία, όπου το 10%  του πληθυσμού της είναι Τσιγγάνοι, όχι μόνο υπάρχει Γενική Γραμματεία αποκλειστικά για τους Τσιγγάνους, αλλά επίσης οι Τσιγγάνοι έχουν καταγραφεί, έχουν όλοι βιβλιάριο υγείας, υπάρχει φροντίδα για σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση, που παρακολουθούνται από το Κράτος και μάλιστα δεν καταβάλλονται στους Τσιγγάνους τα Προνοιακά επιδόματα αν διακόψουν τη εκπαίδευση στα παιδιά τους. Ακόμη είναι σημαντικά τα χρηματικά ποσά που δίνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στους Δήμους κατευθείαν για τους Τσιγγάνους, την εκπαίδευσή τους κ.λπ.

Συγκεκριμένη Πολιτική για τους Τσιγγάνους υπάρχει ακόμη και στην Ουγγαρία και Βουλγαρία, όπου έχουν σημαντικό πληθυσμό Τσιγγάνων.

      ΑΜΕΣΑ μέτρα, που κατά την άποψή μας πρέπει να πάρει ο Δήμος Καλαμάτας, είναι:

         1) Καταγραφή τόπου διαμονής και αριθμού Τσιγγάνων, κυρίως αυτών που βρίσκονται σε καταυλισμούς, σκηνές, πρόχειρα παραπήγματα κ.λπ. σε δημόσιους αλλά και ιδιωτικούς χώρους (όπως χτήματα, οικόπεδα), στην Περιφέρεια του Δήμου μας.-

2) Λήψη συγκεκριμένων μέτρων κατά των εμπόρων μεταχειρισμένων μεταλλικών αντικειμένων, με συνεχείς ελέγχους και κλείσιμο της επιχείρησης (πραγματικό, όχι «στα χαρτιά») σε περίπτωση διαπίστωσης κλεπταποδοχής, πέρα από την ποινική δίωξή τους.-

3) Σύσταση μόνιμης επιτροπής στον Δήμο μας, που θα ασχολείται με το θέμα αυτό και μπορεί βέβαια να ασχολείται και με τους μετανάστες γενικότερα. Μπροστά σε τέτοια έντονα κοινωνικά προβλήματα, ο Δήμος μας πρέπει να πάρει θέση και δεν χρειάζεται να έχει θεσμική αρμοδιότητα, όπως ειπώθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η ασφάλεια των δημοτών και η ποιότητα ζωής τους είναι αυτονόητη θεσμική υποχρέωση κάθε Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η επιτροπή να δει τα μέτρα πρόληψης ειδικότερα, όπως κοινωνικά μέτρα (δημοτικό παντοπωλείο, συσσίτια, κλπ).