Περικλής Κοροβέσης, Πολιτισμική Αριστερά

 Πολιτισμική Αριστερά

Από την εφημερίδα «Εποχή» της 21 Ιανουαρίου 2007 φύλλο 848

syntaktis.jpg

Όταν μιλάμε για Αριστερά, κατά κανόνα εννοούμε τα πολιτικά σχήματα, τις συνδικαλιστικές παρατάξεις και τα ποσοστά που κερδίζονται σε όποιες εκλογές και που πάντα η απόδειξη για το πόσο καλά η ή άσχημα πάμε. Άντε να συνυπολογίσουμε και την κυκλοφορία κάποιου αριστερού, κυρίως πολιτικού εντύπου. Τι γίνεται όμως με την «Πολιτισμική Αριστερά»;. Και εδώ επειδή αυτός ο όρος κινδυνεύει να παρεξηγηθεί και να αρχίσουμε να βυζαντινολογούμε αν υπάρχει Αριστερή ή Δεξιά Τέχνη ας το ξεκαθαρίσουμε. Η τέχνη δεν κρίνεται με πολιτικά κριτήρια, και ως εκ τούτου, δεν ανήκει σε κανένα κόμμα. Και όπου η τέχνη έχει ταυτιστεί με το κόμμα, παύει να έιναι τέχνη και στρέφεται εναντίον του συνόλου της τέχνης.
Εντούτοις η Τέχνη παρεμβαίνει ενεργά στην κοινωνία. Και παρεμβαίνει σε πολλά επίπεδα. Αισθητικό, κοινωνικό, πολιτικό, ψυχολογικό και συχνά μας αλλάζει τη συνείδηση και μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά. Έιναι αυτό που λέμε καλλιέργεια και πολιτισμός, χώροι που τουλάχιστον θεωρητικά, είναι προνομιακοί της Αριστεράς. Ποια είναι η σχέση που έχει η «Πολιτική Αριστερά» με την «Πολιτισμική Αριστερά»;. Να πάρουμε τα δυο οικία μας έντυπα την «Αυγή» και την «Εποχή». Τι χώρο διαθέτουμε για την Τέχνη και τον Πολιτισμό;. Η «Αυγή» εκτός από τα ενθέματα έχει και το ένθετο για το βιβλίο. Προσωπικά τα διαβάζω και τα δύο με μεγάλη χαρά. Αλλά τα ενθέματα, όλο και περισσότερο, είναι ένα φόρουμ, κυρίως πανεπιστημιακών, που μας κάνουν γνωστές τους τις απόψεις τους και τις θέσεις τους, αλλά αυτό δεν συμπίπτει πάντοτε με τις πολιτισμικές ανάγκες του καιρού μας. Το ένθετο για το βιβλίο, αξιέπαινη προσπάθεια, δεν έχει κριτικές πολιτικών βιβλίων. Έχουν εκδοθεί στα ελληνικά πολλά αξιόλογα βιβλία, που περισσότερο τα μαθαίνουμε από τα «Νέα» και την «Ελευθεροτυπία» και λιγότερο από την «Αυγή».


Η δική μας «Εποχή» έχει μια θαυμάσια στήλη βιβλίου, που θα έπρεπε να βρει τη θέση της, σε κάποια έκδοση της Ακαδημίας Αθηνών. Τι προσφέρουμε στους αναγνώστες της «Εποχής» για την σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή. Τα Δε πολιτιστικά μας, όταν τα διαβάζουμε κάθε Κυριακή, τα ξέρουμε ήδη από τον καθημερινό Τύπο. Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα για το ποιος θα κάνει όλα αυτά, δεδομένων των περιορισμένων δυνατοτήτων και των δύο εφημερίδων, άλλου μεγέθους βέβαια της κάθε μιας. Εγώ θα περίμενα και από τα δύο αυτά έντυπα να μαθαίνω για βιβλία, μουσικές, θέατρα κλπ που δεν ξέρω και πέρασαν ελάχιστα ή καθόλου από τον μεγάλο Τύπο.
Υπάρχουν δημιουργοί που είναι τοποθετημένοι προσωπικά στην Αριστερά. Μονάχα τις απόψεις τους να είχαμε, ή κάποια συνεργασία, τα έντυπά μας θα ήταν πλουσιότερα. Αυτούς τους θυμόμαστε μόνο στις εκλογές να τους χώσουμε σε κάποιο ψηφοδέλτιο ή να τους πάρουμε κάποια υπογραφή. Δεν είναι λιγότερο μίζερο αυτό;
Κι όμως αυτή η μιζέρια μπορεί να σπάσει, αν παρθούν πρωτοβουλίες σαν και αυτή που πήρε η «Αυγή» με την έκθεση ζωγραφικής που οργάνωσε, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα» (Ηρακλειδών 66, απέναντι από το Γκάζι)
Με πρωτοβουλία της Λήδας Καζαντζάκη, δώδεκα νέοι εικαστικοί, θα δείχνουν τη δουλειά τους, μέχρι 28 Ιανουαρίου. Βέβαια αυτή η δουλειά έχει μια προϊστορία. Εδώ και ένα χρόνο η Λήδα παρουσιάζει στις «Αναγνώσεις» το ζωγράφο του μήνα. Την έκθεση δεν την έχω δει ακόμα και έτσι δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη.
Ξέρω όμως τις παρουσιάσεις της Λήδας στην «Αυγή» και μου έχουν υποκινήσει το ενδιαφέρον. Τέτοιες πρωτοβουλίες χρειάζονται. Θα μπορούσε να γίνει το αντίστοιχο και με τους νέους κινηματογραφιστές, συγγραφείς, θεατρικές ομάδες, χορευτικές κλπ. Αυτή τη δημιουργία που δεν περνάει από Μέγαρο Μουσικής. Τη χρειαζόμαστε και μας χρειάζονται.
Υπάρχει πάντα το πρόβλημα των λίγων δυνατοτήτων. Να το δεχτώ, αλλά για μένα δεν είναι αυτό το ουσιαστικό πρόβλημα. Αν το δούμεσαν ανάγκη, οι άνθρωποι θα βρεθούν. Όσο χάλια και να είναι μια κοινωνία, πάντα υπάρχουν άνθρωποι που δημιουργούν. Το πρόβλήμα είναι πως είμαστε ξεκομμένοι από όλα αυτά. Και πολιτική από μόνη της, χωρίς όλα τα υπόλοιπα, σημαίνει αναπαραγωγή της γραφειοκρατίας.

(Νίκος Λέκκας επί του πληκτρολογίου, αφού δεν είναι ακόμη διαθέσιμη η ηλεκτρονική έκδοση της ΕΠΟΧΗΣ) http://www.poiein.gr/

  • 1. Απάντηση από ΝΙΚΟΣ ΛΕΚΚΑΣ  αξιολόγο το άθρο του κ. Κοροβέση. Πράγματι η Εποχή είναι μακρά καλύτερη από την Αυγή σε πολλούς πάραγοντες. Η δε Αυγή σε κάποια φύλλα παρουσιάζει κάποιες εμμονές που κρατάν από τα χρόνια του ΚΚΕ Εσωτερικού. Οι καιροί έχουν αλλάξει.
    Παρά τα πενιχρά έσοδα και των δύο εφημερίδων, θα ήθελα να δω το παραπέρα. Ως Αριστερός και ως άνθρωπος που ασκεί το επάγγελμα του Πολιτιστικού συντάκτη σε διάφορα περιθωριακά έντυπα ανά καιρούς, πραγματικά θα ήθελα να δω, από όλες τις εφημερίδες με προοδευτική θεματολογία, εκτός από την μνήμη που όλοι την έχουμε ανάγκη να προβάλουν τους νέους Θεοδωράκηδες, τους νέους Ξαρχάκους, τους νέους Χειμωνάδες κτλ.
    Πράγματι η στήλη βιβλίου και των δύο εφημερίδων της Κυριακής είναι ζηλευτή, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια και υπερτερούν από την πληθώρα των εντύπων που γεμίζουν τους πάγκους των περιπτέρων.
    Ο κ. Κοροβέσης, όμως νομίζω ότι άδικα, ξεχωρίζει τα εντύπα που ιδεολογικά ακουμπούν τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Το επίσημο όργανο του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης παρουσίαζει και αυτός πολιτιστικές σελίδες και στο κυριακάτικό του έχει και αφηγήματα. Δεν συμφωνώ με την επιλογή αλλά από το τίποτα…
    Επίσης εφημερίδες όπως το Πριν, που ανείκει στο ΝΑΡ, η Νέα Προοπτική που είναι το επίσημο όργανο του ΕΕΚ παρουσίαζουν και αυτές το δικό τους ενδιαφέρον. Η προσπάθεια είναι αξιόλογη για τα οικονομικά τους τουλάχιστον.
    Η Νέα Προοπτική (δεκαπενθήμερη εφημερίδα) φιλοξενεί στις τελευταίες σελίδες κείμενα για τα βιβλία του ποιητή Δημήτρη Κατσαγάνη και σε πολλά φύλλα τις κείμενα και αναλύσεις του γ.γ του κόμματος, κριτικού λογοτεχνίας σ. Σάββα Μιχαήλ. Όμως η εφημερίδα θάβεται. Τι να πω;
    Το πρόβλημα μου είναι εφημερίδες του τύπου Εργατική Εξουσία του Κομμουνιστικού Συνδέσμου που παρουσιάζουν μόνο έπιπεδες πολιτικές αναλύσεις και εφημερίδες όπως ο Λαϊκός Δρόμος και Προλεταριακή Σημαία που παρουσιάζουν μόνο πολιτικά βιβλία, της Μαοϊκής Σχολής.
    Ελέος! Είμαστε Αριστεροί και θέλουμε μέσα από τα δικά μας έντυπα να παρουσίαζονται Πολιτισμικές Θέσεις και Αναλύσεις.
    Ακόμα και η Διαδρομή Ελευθερίας των Αναρχικών σε κάποια φύλλα της έχει εξόχη κριτική βιβλίων. Μπράβο στα παιδιά.
    Ενα μεγάλο ευχαριστώ στον Σωτήρη Παστάκα που μου έδωσε το βήμα να σχολιάσω αυτά που χρόνια με καίνε.
    υ.σ . Οι εφημερίδες της Αριστεράς είναι πάρα πολλές και δεν μπορώ να γράψω για όλες. Ας με συγχωρέσουν οι συντρόφοι όλων των αποχρώσεων.

    στις 23-1-2007  2:00 pm

  • 2. Απάντηση από kleon

    Nικολάκη, άσε τα γλυψίματα και κάτσε και διάβασε, αν θές να μάθεις για την Αριστερά. Εκτός κι αν διαβάζεις μόνο, τις μπουρδολογίες και τις ασυναρτησίες που δημοσιεύουν διάφορα ναυάγια της Αριστεράς.

    στις 31-1-2007  10:43 am

  • 3. Απάντηση από κωστας tι να πω για τον περικλη κοροβεση?να του απονειμω τιτλους ?δεν τους εχει αναγκη..με μαθαινει να ζω στα 46 μου?ναι ..μου βγαζει τα απωθημενα μου?ναι εκεινα που δεν εχω τα αρχιδια εγω να πω .σπαει το μπετο του κατεστημενου του χαφιεδοτσουρμου ,του εθνικου κορμου.ειναι η προσωποποιημενη αντισταση στην κρατικη βια.την μονη και χειροτερη μορφη βιας,που ισοπεδωνει συνειδησεις ,με ενα ανεξηγητο στοπ.ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ …λεει
    δεν κρυβω πως προχθες βραδυ που μιλουσε για τιυς μπατσους ετσι χαιρομουν.αντιθετα δεν ασπαζομαι την αποψη απολυτα οσο αφορα τη τρομοκρατια.ειναι η λαικη αντιδραση που τους κανει να σκεπτονται καλα πριν εφαρμοσουν τα αντιλαικα μετρα..χαιρομαι να τους βλεπω να κειτονται σαν σκυλια χτυπημενοι κουστουμαρισμενοι…ο εργατης των ναυπηγειων που εχει λειωμα το κεφαλι απο το ατυχημα ,ποις τον συλλογαται?εκει η ελλας δεν εκτειθεται διεθνως?οχι ε?ε καλα παθαινετε βρε καθικια της νομενκλατουρας του πλουτου.να νοιωθετε πισω σας την ανασα του βασανισμενου…

    στις 18-10-2007  11:47 am