Η “σκιώδης κυβέρνηση” του ΣΥΡΙΖΑ – Ποιους επέλεξε ο Τσίπρας για τομεάρχες

Πολιτική

Τη “σκιώδη κυβέρνησή” του ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για τα πρόσωπα που ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε για να παρακολουθούν το κυβερνητικό έργο ανά τομέα αρμοδιότητας.

Αναλυτικά:

Τομεάρχης Οικονομικών: Ευκλείδης Τσακαλώτος

Αναπληρωτές: Κατερίνα Παπανάτσιου, Τρύφωνας Αλεξιάδης

Τομεάρχης Οικονομίας: Νίκος Παππάς

Αναπληρωτής: Γιώργος Τσίπρας

Τομεάρχης Εξωτερικών: Γιώργος Κατρούγκαλος

Αναπληρώτρια ευρωπαϊκών υποθέσεων: Σία Αναγνωστοπούλου

Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη: Γιάννης Ραγκούσης

Αναπληρωτής για Μεταναστευτική Πολιτική: Γιώργος Ψυχογιός

Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας: Θεόδωρος Δρίτσας

Τομεάρχης Παιδείας: Νίκος Φίλης

Αναπληρώτρια: Μερόπη Τζούφη

Τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης: Έφη Αχτσιόγλου

Αναπληρώτρια για Κοινωνική Πρόνοια: Θεανώ Φωτίου

Τομεάρχης Υγείας: Ανδρέας Ξανθός

Αναπληρωτής: Ανδρέας Μιχαηλίδης

Τομεάρχης Ενέργειας: Σωκράτης Φάμελλος

Αναπληρώτρια για θέματα Περιβάλλοντος: Χαρά Καφαντάρη

Τομεάρχης Πολιτισμού: Πάνος Σκουρολιάκος

Αναπληρωτής για θέματα Αθλητισμού: Γιάννης Μπουρνούς

Τομεάρχης Δικαιοσύνης: Σπύρος Λάππας

Τομεάρχης Εσωτερικών: Χρήστος Σπίρτζης

Αναπληρωτής: Παύλος Πολάκης

Αναπληρώτρια για θέματα Μακεδονίας – Θράκης: Δώρα Αυγέρη

Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής: Μάριος Κάτσης

Τομεάρχης Υποδομών – Μεταφορών: Γιώργος Βαρεμένος

Αναπληρώτρια για θέματα Μεταφορών: Θεοπίστη Πέρκα

Τομεάρχης Ναυτιλίας: Νεκτάριος Σαντορινιός

Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης: Σταύρος Αραχωβίτης

Αναπληρωτής: Βασίλης Κόκκαλης

Τομεάρχης Τουρισμού: : Κατερίνα Νοτοπούλου

Συντονιστής ΕΠΕΚΕ: Αλέξανδρος Φλαμπουράρης

Πατσαρίνος: “Η αλλοίωση της απλής αναλογικής”

Avatar
Πατσαρίνος: “Η αλλοίωση της απλής αναλογικής”

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΝΠΕ, ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ

“Μια χώρα που βγήκε από τα μνημόνια και αρχίζει να «πατάει στα πόδια της» οφείλει να κάνει σημαντικά βήματα για την εδραίωση της δημοκρατίας. Πυρήνας της δημοκρατίας είναι η ισότιμη και δίκαιη εκπροσώπηση και συμμετοχή όλων των πολιτών στα δρώμενα της χώρας.
Βασική λειτουργία της δημοκρατίας είναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη εκλογική διαδικασία στην οποία δεν μπορεί να υπάρχουν καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα, που αλλοιώνουν την ψήφο των πολιτών και δημιουργούν ανισοβαρείς ψήφους, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κομματικοί στόχοι.
Σε αυτή τη βάση ήταν υποχρέωση και είναι επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε πράξη το χρόνιο δημοκρατικό αίτημα για καθιέρωση της απλής αναλογικής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και σύμφωνα με τις συνταγματικές διατάξεις το επέλεξε και για τις εθνικές εκλογές.

Κάθε προσπάθεια από τη νέα κυβέρνηση της Ν.Δ. για αλλοίωση της απλής αναλογικής προσβάλλει τη δημοκρατία, τους πολίτες και την απλή λογική.
Ισχυρίζονται διαστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα, ότι για ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα που:

α) δοκιμάστηκε πρόσφατα στον λαό και αυτός το αγκάλιασε με την πληθώρα των συμμετοχών των υποψηφίων και των συνδυασμών

β) διαμόρφωσε – χωρίς να αμφισβητηθεί από κανέναν – συγκεκριμένα αποτελέσματα που ανάδειξαν τις νέες διοικητικές αρχές στις Περιφέρειες και στους Δήμους

γ) συνέβαλε σε μια πολιτισμένη προεκλογική περίοδο για την Αυτοδιοίκηση, αφού περιόρισε τις εντάσεις και τα φαινόμενα της αλαζονείας

δ) κατατέθηκαν προτάσεις από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και έγιναν αποδεκτές για να ξεπεραστούν προβλήματα κυβερνησιμότητας και λειτουργίας των νέων συλλογικών οργάνων

ε) ακόμα δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη!! αφού δεν έχουν συγκροτηθεί τα νέα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια και πρέπει να αλλάξει, τροποποιώντας τις πρόσφατα ψηφισθείσες διατάξεις του Κλεισθένη.

“Δεν μας κάνει και επειδή τώρα οι συσχετισμοί μας βολεύουν το αλλάζουμε άμεσα”

.
Η στάση αυτή από το κυβερνών κόμμα της Ν.Δ. και από τους όποιους υποστηρικτές από τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δηλώνει:
1) Ότι δεν αναγνωρίζουν τίποτα από τα λάθη του παρελθόντος, όπου με καλπονοθευτικά πλειοψηφικά συστήματα η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρωταγωνίστησε στα σκάνδαλα και στη διαφθορά.

2) Ότι είναι ανίκανοι να διαχειριστούν τα νέα δεδομένα που απαιτούν σύνθεση, συναίνεση, όσμωση απόψεων, ανοχή στη διαφορετική άποψη και ουσιαστική σοβαρή συζήτηση επί των θεμάτων.

3) Ότι παραμένουν οπαδοί της άποψης «ενός ανδρός αρχή», όπου δημιουργούνται χαρακτήρες «αυταρχικοί», «αναντικατάστατοι», «αλαζόνες» και διαμορφώνονται καθεστωτικές αντιλήψεις. Να θυμίσω ότι από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο παραμένει ισχυρή η θέση του Περιφερειάρχη και του Δημάρχου.

4) Ότι ψεύδονται όταν λένε ότι ενδιαφέρονται για την ενότητα του λαού όταν μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που είναι η βάση της κοινωνίας, υποτιμούν και περιφρονούν τις άλλες απόψεις που
εκφράζονται από τις υπόλοιπες παρατάξεις.

5) Ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία της άμεσης πληροφόρησης, αντί να αντιμετωπίσουν τα θέματα με διάλογο και άμεση δημοκρατία, επιλέγουν τον δρόμο των συναλλαγών από τη θέση του ισχυρότερου.

6) Η επάνοδος στην «κανονικότητα» προέρχεται κατά τη γνώμη τους από την χειραγώγηση της λαϊκής βούλησης.

Δυστυχώς η Ν.Δ. κουβαλώντας την ιδιοκτησιακή της σχέση με το κράτος από το παρελθόν, δεν μπορεί να δει τα νέα δεδομένα και τις νέες απαιτήσεις των καιρών και της κοινωνίας και ανοίγει τους «ασκούς του Αιόλου» για μια αυτοδιοίκηση που βάζει την κοινωνία στο περιθώριο, για ένα κράτος για τους λίγους και όχι για τους πολλούς.

Κάθε προσπάθεια αλλοίωσης της απλής αναλογικής μας γυρίζει πίσω και η κοινωνία πρέπει ν’ αντιδράσει. Οφείλουμε όλοι όσοι συμμετέχουμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα αυτοί που γεύτηκαν την αξία της ισότιμης ψήφου, να στείλουν το μήνυμα ότι κάθε παρόμοια ενέργεια είναι χτύπημα στην δημοκρατία και γεννά φαινόμενα αυταρχισμού, κρίσεων, που δεν συνάδουν με τη δημοκρατία και εν τέλει εξυπηρετούνται συμφέροντα”.

Γινόμαστε μπλε Τεχεράνη; Στα κρυφά Ο Άνθιμος επίτιμος διδάκτορας του Α. Π. Θ. (video)

Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης που ίδρυσαν ο Γληνός, ο Τριανταφυλίδης κι ο Δελμούζος

Στα κρυφά, χωρίς να έχει υπάρξει σχετική ανακοίνωση, ανακηρύχτηκε την Δευτέρα επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α. Π. Θ.) ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος.

Αναρωτιέστε τι σχέση είχε ο πιονιέρος κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν με τον δόκτορα Α.Π.Θ. Άνθιμο;

Έχει σχέση η σιωπή των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών με τη γνώση που διδάσκουν;

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία δημοσιεύτηκε στο romfea.gr:

«Σε μία λαμπρή τελετή, σήμερα Δευτέρα 15η Ἰουλίου 2019, στο Ἐπισκοπεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ὁ Παναγ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος ἀναγορεύθηκε Ἐπίτιμος Διδάκτωρ τοῦ Τμήματος Ποιμαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

Άνθιμος Θεσσαλονίκης: Δεν υπάρχουν άλλοι πλανήτες, μόνο η Γη


Ο Άνθιμος αμφισβητεί όχι απλά στοιχειώδεις επιστημονικές αλήθειες αλλά και την κοινή λογική “…μην ακούτε τι σας λένε, ότι έχουν πάει στο φεγγάρι ή ότι υπάρχουν άλλοι πλανήτες. Ο συνομιλητής μου μού είπε ότι τα συμπεράσματα των νέων επιστημόνων δεν έχουν κατατεθεί ακόμα» επικαλούμενος τηλεφωνική συνομιλία του με διαπρεπή επιστήμονα, τον οποίο δεν κατονόμασε, είναι ένας από χωριό, δεν τον ξέρουμε!

Χωρίς… δρόμο για το θέατρο της Αρχαίας Θουρίας!

0 Συγγραφέας: messinia24 στις 14/07/2019 Σχόλια

Δεν θα το πίστευα αν δεν διαπίστωνα ιδίοις όμμασι την απαράδεκτη κατάσταση, τα χάλια, του αγροτικού δρόμου και τις δυσκολίες που είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν όσοι επιχειρούν να προσεγγίσουν μέσω αυτής της μοναδικής οδού, είτε για λόγους εργασίας είτε για άλλους λόγους, τον χώρο ανασκαφής και ανάδειξης του θεάτρου της Αρχαίας Θουρίας και τους θολωτούς τάφους που βρίσκονται στην περιοχή των Ελληνικών, εντός όμως των ορίων της Τοπικής Κοινότητας Αμφείας.

Πρόκειται για έναν αγροτικό δρόμο, λίγο ανατολικότερα αυτού που οδηγεί στην Ιερά Μονή Ελληνικών Παλαιοκάστρου και ο οποίος διαχωρίζει (γεωγραφικά και διοικητικά όρια) τις Τοπικές Κοινότητες Αίπειας και Αμφείας. Επιχειρώντας χθες Σάββατο (13/7/19) μια ομάδα δημοσιογράφων, μέσω αυτού του (μοναδικού) δρόμου, να φτάσουμε στην περιοχή του θεάτρου της Αρχαίας Θουρίας, προκειμένου να ξεναγηθούμε από την υπεύθυνη των ανασκαφών, αρχαιολόγο, Ξένη Αραπογιάννη, δεν πιστεύαμε αυτό που αντιμετωπίσαμε.

Η υπεύθυνη των ανασκαφών στην Αρχαία Θουρία, αρχαιολόγος Ξένη Αραπογιάννη, ξεναγεί τους δημοσιογράφους στο Θέατρο της Αρχαίας Θουρίας στα Ελληνικά της Αίπειας

Ακόμα και το καλοκαίρι, χωρίς βροχές και πλημμύρες,  με μεγάλη δυσκολία γίνεται η προσέγγιση τόσο στο χώρο του αρχαίου θεάτρου, όσο και των θολωτών τάφων που βρίσκονται στην περιοχή.

Η απαράδεκτη κατάσταση δεν είναι ότι δυσχεραίνει το έργο της των ανασκαφικών εργασιών και της αναστήλωσης του αρχαίου θεάτρου, αλλά τουλάχιστον περιφρονεί το έργο των ανθρώπων που προσπαθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί κι αν ακόμα δεν υπήρχε αυτό το αξιόλογο έργο, το οποίο όταν αναδειχθεί θα προσελκύσει τουρίστες στη Μεσσηνία και μόνο ως αγροτικός δρόμος αντιμετωπιζόταν ο συγκεκριμένος, έπρεπε να διατεθεί κάποια χρηματοδότηση (από το κονδύλι της αγροτικής οδοποιίας για να μπορούν οι αγρότες να πηγαίνουν την περίοδο της ελαιοκομιδής στα λιόφυτά τους.

Οι Πρόεδροι των Τοπικών Κοινοτήτων Αίπειας και Αμφείας δεν γνώριζαν τίποτα; Και αν ναι τι έκαναν; Και πέρα από αυτούς, ούτε ο νυν δήμαρχος και νεοεκλεγείς Περιφερειάρχης γνώριζε κάτι περί αυτού; Δεν τον είχε ενοχλήσει κανείς να ρίξει λίγο γαρμπίλι, ή τσιμέντο, όπως έριχναν κάποιοι από το Δήμο Καλαμάτας προεκλογικά, ακόμα και σε αυλές; Δεν περίσσευαν κονδύλια, ήταν άλλες οι προτεραιότητες της Δημοτικής Αρχής, ή αν ψάξω για πρόθεση σε αυτήν την… παράβλεψη, θα βρω τιμωρητική λογική;

Κι απ’ ότι καταλάβαμε, δεν ήταν μόνο ο δρόμος και τα χάλια του, αλλά κάποιοι παλεύουν εκεί αβοήθητοι…

Γ. Ξ.

Η εκλογική ταλάντωση του ΣΥΡΙΖΑ στις διπλές εκλογές του 2019

Μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου, η νίκη της Ν.Δ. την περασμένη Κυριακή, ακόμα και η κατάκτηση της αυτοδυναμίας με ένα ποσοστό κοντά στο 40% δεν αποτέλεσε έκπληξη. Αντιθέτως, εντελώς απρόσμενο δημοσκοπικά, ακόμα και με βάση την αρχική εκτίμηση του ExitPoll, ήταν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με 31,5% παρουσίασε μια ανάκαμψη κατά 8% περίπου σε σχέση με τις Ευρωεκλογές (23,8%), φτάνοντας σε έναν επίπεδο μόλις 4% χαμηλότερο από τη νίκη του το Σεπτέμβριο του 2015.

Η έντονη αυτή εκλογική μεταβλητότητα, που δίνει την εικόνα μιας σχεδόν πλήρους ταλάντωσης της εκλογικής του δύναμης (μείωση 580.000 ψήφων στις Ευρωεκλογές και στη συνέχεια αύξηση 430.000 στις Εθνικές) είναι λογικό να γεννά πολλαπλά ερωτήματα σχετικά με τη δομή της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και το κατά πόσον είναι συμπαγής. Σε μια πρώτη ανάγνωση, ωστόσο, το αποτέλεσμα της Κυριακής μπορεί να επούλωσε αρκετά από τα «τραύματα» που το κόμμα είχε υποστεί στις Ευρωεκλογές, χωρίς όμως να μεταβάλλει ριζικά κάποιες κρίσιμες αλλοιώσεις σε σχέση με το 2015, οι οποίες ουσιαστικά αποτέλεσαν και τις βασικές αιτίες της εκλογικής ήττας.

Συσπείρωση – διαρροές

Το κύριο ρεύμα που οδήγησε στην εκλογική ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η σημαντική αύξηση της συσπείρωσής του, που από 57% στις Ευρωεκλογές, τώρα εκτιμάται ότι υπερέβη το 70% (ως προς το 2015). Εξίσου, όμως, σημαντική ήταν και η άντληση μεγάλου μέρους ψηφοφόρων που δεν είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Γενικότερα, η ανάκαμψη της δύναμής του προήλθε κατά κύριο λόγο από τα ΛΟΙΠΑ κόμματα, προς τα οποία είχε ευρείες απώλειες τον Μάιο, ενώ τώρα κέρδισε περίπου 200.000 ψήφους από το 1.000.000 που συνολικά αυτά έλαβαν στις Ευρωεκλογές. Επίσης παρουσίασε και ισομερείς σχεδόν εισροές από τη Ν.Δ., το ΚΙΝ.ΑΛΛ., το ΚΚΕ και το Μέρα 25, σχεδόν 50.000 ψήφων από το καθένα.

Κρίσιμο παρόλα αυτά είναι το στοιχείο ότι την περασμένη Κυριακή δεν καταγράφτηκε ουσιαστική διεύρυνση των διαρροών του προς τη Ν.Δ., που από 12% στις Ευρωεκλογές τώρα έφτασαν συνολικά στο 14%, ροή δηλαδή περίπου ισοδύναμη με την αντίστροφη από τη Ν.Δ. προς το ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015. Παράλληλα, όμως, η συνεχής (και σε ένα βαθμό αμφίδρομη) ανταλλαγή ψήφων μεταξύ των δύο κομμάτων, μαζί με το άθροισμα των εκλογικών ποσοστών τους στο 71,5% (δηλαδή ανώτερο από το αντίστοιχο Ν.Δ. + ΠΑΣΟΚ στις Ευρωεκλογές του 2009), αποτελούν ίσως την ισχυρότερη ένδειξη της (ατελούς ακόμα) θεμελίωσης ενός νέου διπολισμού, με έναν εκλογικό πυρήνα του 55%-65% και ταυτόχρονα ένα ποσοτικά σταθερό μέρος (6%-8%) του εκλογικού σώματος που κινείται μόνο ανάμεσα στους δύο πόλους.

Παράλληλα, ο περιορισμός των διαρροών προς τη Ν.Δ. καταδεικνύει ότι ένα βασικό κριτήριο που λειτούργησε ανάμεσα στις δύο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις ήταν το «αντιδεξιό», λόγω της διαφαινόμενης επικράτησης της Ν.Δ. μετά τις Ευρωεκλογές, το οποίο σε έναν βαθμό αντιστάθμισε το αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύμα που προηγουμένως είχε επικρατήσει σε αυτές και στις Αυτοδιοικητικές. Παρόμοια ένδειξη παρέχει και η κατανομή των αναποφάσιστων ψηφοφόρων, η οποία αυτή τη φορά (και ειδικά την τελευταία εβδομάδα) ήταν πλειοψηφική υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ (31% έναντι 26% της Ν.Δ.), ενώ στις Ευρωεκλογές παρουσιαζόταν αρκετά πιο ισορροπημένη (22% προς 20% αντίστοιχα).

Η επαναφορά των νέων ηλικιών και των γυναικών

Η εντυπωσιακότερη μεταστροφή στην εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τις Ευρωεκλογές εντοπίζεται στην ολική επαναφορά των δυνάμεών του στις ηλικίες 17-34 (37%) σε επίπεδα απολύτως ισοδύναμα με εκείνα του 2015, όταν το Μάιο το ποσοστό του ήταν μόλις 21%.

Από την άλλη, φαίνεται σε ένα βαθμό να διατηρείται η μείωση της επιρροής του στις πιο δυναμικές ηλικίες (35-55), αφού εμφανίζεται κατά 6%-9% χαμηλότερη σε σχέση με το 2015. Σε αυτές μάλιστα φαίνεται ότι οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζονται κατά βάση στο ανδρικό κοινό (υποχωρεί σε ποσοστά της τάξης του 25%), με αποτέλεσμα την επαναφορά της διαφοροποίησής του μεταξύ ανδρικής και γυναικείας ψήφου (28%-36%) η οποία είχε καταγραφεί με ιδιαίτερη ένταση και το Σεπτέμβριο του 2015 (32%-40%), είχε όμως αμβλυνθεί σημαντικά στις Ευρωεκλογές (23%-25%).

Αντίθετα, το φαινόμενο της εκλογικής «επιστροφής» δεν φαίνεται να επηρέασε τους ψηφοφόρους άνω των 65 ετών με τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να παραμένουν ίδια με εκείνα των Ευρωεκλογών (26%). Γεγονός που μπορεί να γεννά ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο το «αντιδεξιό επιχείρημα» έχει το ίδιο περιεχόμενο σήμερα με αυτό του ιστορικού παρελθόντος.

Από την άλλη πλευρά, η εικόνα της επιστροφής των νέων ηλικιών δεν πρέπει να αναιρεί το γεγονός της χαμηλής ιδεολογικής εγγύτητας που αυτοί εκφράζουν προς το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ (λιγότερο από το 50% των ψηφοφόρων μέχρι 45 ετών δηλώνου ιδεολογικά κοντά του), γεγονός που άλλωστε επέτρεψε προς στιγμήν τη μαζική διαρροή τους προς άλλα (κατά βάση ΛΟΙΠΑ) κόμματα στις Ευρωεκλογές. Αν και το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνει το γνωστό φαινόμενο της έντονης εκλογικής μεταβλητότητας των νέων, πρέπει να αποτελέσει ένα κρίσιμο σημείο προβληματισμού για το ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι στις πρόσφατες αναμετρήσεις ύστερα από πολλά χρόνια καταγράφτηκε μια σημαντική διείσδυση της Ν.Δ. στα ίδια ηλικιακά κοινά (31% από 18% το 2015 στους 17-34 ετών και 35% από 16% στους Φοιτητές).

Οι αλλοιώσεις στον χώρο των εργαζομένων

Σε αντίθεση με τις ηλικίες όπου πολλά από τα δεδομένα των Ευρωεκλογών ανατράπηκαν, στις διάφορες επαγγελματικές κατηγορίες η κατανομή σε γενικές γραμμές διατηρήθηκε, αλλά με σαφώς αυξημένα ποσοστά. Κυριότερη μεταβολή σε σχέση με το 2015 παραμένει η υποχώρηση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ στους Μισθωτούς του Ιδιωτικού Τομέα (30% από 37% το 2015). Πρόκειται για μια βασική αλλοίωση, αφού σε όλη την περίοδο κατά την άνοδό του στην εξουσία η συγκεκριμένη ομάδα και δη τα πιο χαμηλόμισθα στρώματά της αποτέλεσαν το προνομιακό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ στον εργαζόμενο πληθυσμό, στοιχείο που προσέδιδε και χαρακτηριστικά ταξικότητας στην ψήφο του. Το στοιχείο αυτό πλέον έχει υποχωρήσει, με τα ισχυρότερά ποσοστά του κόμματος να καταγράφονται στους Δημοσίους Υπαλλήλους (όπου υπερίσχυσε της Ν.Δ.), γεγονός που θυμίζει περισσότερο την παραδοσιακή εικόνα του ΠΑΣΟΚ από τα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Επιπλέον, οι πρόσφατες εκλογές επιβεβαίωσαν το απόλυτο προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στους Ανέργους (που τώρα επεκτάθηκε και στους Φοιτητές), αλλά και τη μείωση της επιρροής του στις Νοικοκυρές και στους Αγρότες, τις δύο δηλαδή κοινωνικές ομάδες στις οποίες είχε προς στιγμήν πλειοψηφήσει το Σεπτέμβριο του 2015. Αλλά και στους Συνταξιούχους η δυναμική του δεν φαίνεται να παρουσιάζει καμιά μεταβολή από το ποσοστό των Ευρωεκλογών. Ωστόσο, αξιοσημείωτη ήταν εν τέλει η αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ στους Ελ. Επαγγελματίες, κάτι που για τα χαμηλότερα εισοδήματα (τεχνίτες και μικρεμπόρους) είχε διαφανεί και στο αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, σηματοδοτώντας επίσης μια σημαντική διαφοροποίηση στην κοινωνιολογία της εκλογικής βάσης του και αμβλύνοντας την ανάλυσης περί απώλειας των μεσαίων στρωμάτων.

Η εκλογική γεωγραφία

Γενικότερα πάντως, η εκλογική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε μια σημαντική ανασύνταξη στο χώρο των λαϊκών στρωμάτων, κάτι που αποτυπώνεται και στην εκλογική γεωγραφία της Αττικής. Η εντονότερη πτώση (της τάξης του 15%) που στις Ευρωεκλογές είχε παρουσιάσει στις περισσότερο λαϊκές περιοχές της πρωτεύουσας (Β’ Πειραιά και δυτικές συνοικίες) σε σχέση με τις μεσοαστικές (π.χ. Βόρειος Τομέας), τώρα αντισταθμίστηκε πλήρως σχεδόν, με τη διπλάσια άνοδο των ποσοστών του στις πρώτες έναντι των δεύτερων. Αποτέλεσμα ήταν να αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό η κοινωνική γεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ στην πρωτεύουσα, με σχεδόν ισορροπημένη πτώση κατά 3%-5% στις περισσότερες περιοχές, αλλά και σε μια βάση περισσότερο μικροαστική αυτή τη φορά, όπως προκύπτει από την ανάλυση των επαγγελμάτων.

Αλλά και στη γενικότερη γεωγραφία της χώρας, η κατανομή των ποσοστών του παραμένει αρκετά παρόμοια με την αντίστοιχη του 2015, αφού στις περισσότερες διοικητικές περιφέρειες εμφανίζει μια σχετικά ισορροπημένη μείωση κατά 2%-5%. Ανθεκτικότερη εμφανίστηκε η δυναμική του στην Κρήτη, αλλά και στη Δυτική Ελλάδα, όπου μάλιστα παρουσίασε οριακή άνοδο σε απόλυτο αριθμό ψήφων. Αποτέλεσμα ήταν η ενίσχυση της γεωγραφικής ομοιότητας του ΣΥΡΙΖΑ με το παραδοσιακό αποτύπωμα του ΠΑΣΟΚ. Η ίδια ομοιότητα είχε εντούτοις παρατηρηθεί και στις εκλογές του 2015, όταν ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επιτύχει μια απορρόφηση της μισής σχεδόν εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ του 2009, με αποτέλεσμα αυτή να αντιστοιχεί περίπου στα 2/3 της τωρινής εκλογικής του δύναμης (βλ. αναλυτικά, του γράφοντα, «Η εκλογική αντιστοίχιση 2012-2015: Από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ», στο Γ. Μπαλαμπανίδης (επιμ.), ΣΥΡΙΖΑ: ένα κόμμα εν κινήσει, εκδ. Θεμέλιο, 2019, σ. 41-75).

Η έντονη αυτή παρουσία του παραδοσιακού (κυρίως παπανδρεϊκού) ΠΑΣΟΚ στην εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφηκε εναργώς και σε αυτές τις εκλογές, ακόμα και σε αποτελέσματα της εσωτερικής σταυροδοσίας. Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η Β’ Πειραιά, με την υπερίσχυση της Ν. Κασιμάτη και του Γ. Ραγκούση. Παρόμοια άλλωστε ήταν και η περίπτωση των Χανίων, όπου η επικράτηση του Π. Πολάκη έναντι του Γ. Σταθάκη αντανακλά τον τοπικό «ανταγωνισμό» μεταξύ του αγροτικού – ημιαστικού (και παραδοσιακά περισσότερο «πασοκικού») ρεύματος έναντι του αστικού. Παρεμφερείς ενδείξεις παρέχουν και τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου σε δήμους και περιφέρειες η υποστήριξη σε υποψηφίους προερχόμενους από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ παρήγαγαν εκλογικές επιδόσεις συχνά πιο κοντά στην επιρροή που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σημειώσει στις Ευρωεκλογές.

Το Μακεδονικό

Στα αποτελέσματα των εκλογών κατά περιφέρεια είναι πλέον φανερή η μείωση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ στις περιοχές της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας (κατά 7% συνολικά και από 6% έως 9% στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες αυτών των περιοχών). Μάλιστα η υποχώρηση των δυνάμεών του είναι ακόμα εντονότερη (περίπου κατά 20%) σε επίπεδο απόλυτου αριθμού ψήφων, λόγω και της μειωμένης συμμετοχής που καταγράφηκε και στις δύο αναμετρήσεις του 2019 σε σχέση με το 2015. Ένδειξη ότι στη Βόρεια Ελλάδα εντοπίζονται ίσως και οι βασικότερες απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ προς την Αποχή. Από την άλλη μεριά, ωστόσο, οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ δεν φάνηκε να ενισχύουν περισσότερο τη Ν.Δ., σε σχέση με το σύνολο της χώρας (άνοδος 11%-12%), και σε επίπεδο ποσοστών ήταν μάλλον πιο συγκρατημένες από όσο πολλοί ανέμεναν.

Επιπλέον, αξιοσημείωτη είναι η εξαίρεση της Δυτικής Μακεδονίας, «κοιτίδας» του Μακεδονικού, όπου, όπως και στις Ευρωεκλογές, η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εμφανώς πιο συγκρατημένη (-2,6%), ακόμα και σε σχέση με τα εθνικά ποσοστά του. Έτσι, η διαφοροποιημένη δυναμική του μεταξύ των περιοχών της Μακεδονίας θα πρέπει να αναζητηθεί και στη λειτουργία των τοπικών οργανώσεων, που αντικατοπτρίστηκε και στις εντελώς αντίστοιχα ανισομερείς επιδόσεις των υποψηφίων στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, που στη Δυτική Μακεδονία κινήθηκαν πολύ πιο κοντά στα κομματικά ποσοστά. Γενικά, οι αδυναμίες στην επαρκή υποστήριξη των τοπικών υποψηφιοτήτων ενδεχομένως να επηρέασαν αρνητικά και το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, σε συνδυασμό με την ψήφο της (συσσωρευμένης επί τέσσερα χρόνια) διαμαρτυρίας. Υπόθεση που εν τέλει δικαιώνει την επιλογή για ετεροχρονισμένη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών.

Το νέο πολιτικό σκηνικό

Σε κάθε περίπτωση, η αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ και η επαναφορά του σε αρκετές περιπτώσεις στην εικόνα των εκλογικών δυνάμεων του 2015 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εντυπωσιακή για τα δεδομένα του πολιτικού πλαισίου των εκλογών, αλλά και για εκείνα ενός κόμματος με τόσο απότομη άνοδο στην εξουσία.

Σε μία πρώτη φάση, δύο βασικά στοιχήματα των βουλευτικών εκλογών φαίνονται κερδισμένα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε αφενός να μειώσει τη διαφορά από τη Ν.Δ. και αφετέρου να βελτιώσει τον συσχετισμό των δυνάμεών του ως προς το ΚΙΝ.ΑΛΛ. Γεγονός που τον διατηρεί σε προνομιακή θέση στον αγώνα για την κυριαρχία στο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Παρόλα αυτά, η χαμηλή ιδεολογική εγγύτητα που εξακολουθεί να καταγράφει στους ψηφοφόρους του (50%-60% σε όλες τις αναμετρήσεις από το 2012) και η σημαντική μεταβλητότητα που εμφάνισε στις αναμετρήσεις των δύο τελευταίων μηνών, μπορούν ακόμα να αμφισβητούν την ποιοτική συνοχή της διευρυμένης εκλογικής του βάσης και να διακρίνουν την εκλογική από την πραγματική κοινωνική του επιρροή, η οποία έως τώρα αδυνατεί να εκφραστεί το ίδιο ισχυρά σε επίπεδο π.χ. τοπικής αυτοδιοίκησης ή συνδικαλιστικής αντιπροσώπευσης. Αυτά τα ζητήματα φαίνεται ότι θα αποτελέσουν κεντρικά θέματα για την εσωκομματική συζήτηση της επόμενης μέρας.

Ο Παναγιώτης Κουστένης είναι Δρ Πολιτικής Επιστήμης

Πηγή: Η Αυγή

Ανακοίνωση του Πράττω για την επέτειο του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο και τις αποπροσανατολιστικές επιλογές της Κυβέρνησης

Αθήνα 15 Ιουλίου 2019

H Τουρκία παραβιάζει για άλλη μια φορά το Διεθνές Δίκαιο σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχει εισβάλλει στην Αιγιαλίτιδα ζώνη της Μεγαλονήσου ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να μην πράττει τα απαιτούμενα.

Η Κύπρος δεν πρέπει να φαίνεται, ούτε να είναι μόνη. Είναι άμεση ανάγκη η στήριξή της μέσα από ένα θεσμικό συντονιστικό όργανο των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Σήμερα που είναι η επέτειος του προδοτικού πραξικοπήματος της χούντας που οδήγησε στην τουρκική εισβολή, η Ελληνική Διπλωματία οφείλει πριν από όλα να έχει στο επίκεντρο της την Μεγαλόνησο και όχι τα ρεβανσιστικά σχέδια μετρίων και εκτεθειμένων στη διεθνή και ευρωπαϊκή διπλωματία υπαλλήλων και «συμβούλων».

Οφείλει, επίσης, να κρατά μακριά από την ελληνική εξωτερική πολιτική τους ανθρώπους που δείχνουν ακόμα και σήμερα κατανόηση για τη χούντα και όχι να τους επιβραβεύει με κρατικές θέσεις και μάλιστα σε κρίσιμα για τη διεθνή θέση της χώρας υπουργεία.

Κοινωνικό,Πολιτικό,Αυτοδιοικητικό