Ο Νάσος Ηλιόπουλος Δηλώνει Έτοιμος να Τσακωθεί για την Αθήνα

Δεν έκρυψα, ούτε θα κρύψω ποτέ ότι είμαι αριστερός

Δεν έκρυψα, ούτε θα κρύψω ποτέ ότι είμαι αριστερός. Εδώ είμαι για να δουλέψω για τον δήμο, να προσκομίσω την εμπειρία μου από την αποτελεσματική διαχείριση και το όραμά μου για μια πιο ανοιχτή και δίκαιη κοινωνία. Η δική μου πορεία, άλλωστε, είναι η αντίστροφη από τη συνηθισμένη: έφυγα από την κυβέρνηση για να έρθω στο Δήμο. Κι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα μείνω να δουλέψω για την Αθήνα γιατί η Αθήνα είναι το σπίτι μου. Δεσμεύομαι σε αυτό. Και δεσμεύομαι σε αυτό διότι είμαι παιδί την πόλης, την έχω ζήσει την Αθήνα και μάλιστα όχι σε μια από τις άνετες περιοχές της: στο 4ο δημοτικό διαμέρισμα, κάτω από τις γραμμές των Κάτω Πατησίων.

H Popaganda ανοίγει τον κύκλο των συνεντεύξεων με τους υποψήφιους Δημάρχους Αθηναίων – ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υφυπουργός Εργασίας συστήνεται εφ΄όλης της υλης στον Παναγιώτη Μένεγο.

Αν οι εκλογές για τον Δήμο Αθηναίων τον προσεχή Μάιο ήταν διαγώνισμα, ο Νάσος Ηλιόπουλος μπορεί να ήταν και το πρώτο φαβορί. Περνώντας μια ώρα μαζι του και συζητώντας επί παντός αθηναϊκού επιστητού είναι ολοφάνερο ότι έχει κάνει επιμελές homework. Τον συνοδεύει άλλωστε μια τέτοια φήμη από τη θητεία του ως Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης – «κάνει δουλειά», «επιβάλλει πρόστιμα», στέλνει την επιθεώρηση εργασίας σε εταιρείες-γαλέρες που οι εργαζόμενοι δεν σχολάνε ποτέ. Άσκησε δηλαδή στην πράξη «αριστερή» πολιτική σε ένα ευαίσθητο τομέα όπως τα εργασιακά (δεν μπορούν να ισχυριστούν όλοι οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ κάτι τέτοιο). Αισθάνεται κι ο ίδιος καλά από την κυβερνητική του παρουσία, την «πουλά» στο δημόσιο λόγο του.

Από την άλλη, υπάρχει το θέμα της αναγνωρισιμότητας. Ο Νάσος Ηλιόπουλος είναι ένας ακόμα από την «περίφημη παρέα της Φλωρεντίας» που διεκδικεί υψηλό αξίωμα. Ο «καθηγητής από το Casa del Papel», όπως τον χαρακτήρισε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας, έχει πολύ λιγότερη προβολή στην πολιτική του καριέρα σε σχέση με τον Κώστα Μπακογιάννη, έχει λιγότερη λάμψη σε σχέση με τον Παύλο Γερουλάνο κι έχει να αντιμετωπίσει και την τιμωρητική φύση των αυτοδιοικητικών εκλογών στη χώρα μας, τουλάχιστον ως προς το κόμμα εξουσίας. «Το δουλεύω», απαντά χαμογελαστά όταν του το επισημαίνεις. Μαζί με τον Νίκο Σοφιανό του ΚΚΕ, είναι εκείνοι που ιδεολογικοποιούν (sic) περισσότερο την αυτοδιοικητική κουβέντα: ανοιχτή κοινωνία, φραγμός στους ιδιώτες, μέτωπο εναντίον της Χρυσής Αυγής – σε μια φορτωμένη εκλογικά χρονιά, ο Ηλιόπουλος προσπαθεί να θέσει ατζέντα με αυτά ως κριτήρια ψήφου στους Αθηναίους.

Αυτή είναι η πρώτη συνέντευξη στην οποία μιλάει για όλα…

Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει να κατεβαίνεις υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος μετά από μια δύσκολη τετραετία, ακόμα κι αν στο φινάλε της υπήρξε η μνημονιακή έξοδος; Νομίζω το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει, και ξέρω κάποιον συνυποψήφιό μου που του έχει τύχει, είναι να μην ξέρεις την Αθήνα και να διεκδικείς τον δήμο. Τώρα ως προς τη δική μου συμμετοχή στην κυβέρνηση, θέλω να αναφέρω δύο νούμερα: το 2014 η αδήλωτη εργασία πλησίαζε το 20% και σήμερα είναι κάτω από 9% / το 2017 πληρώθηκαν υπερωρίες σε 170.000 εργαζόμενους, ενώ το 2018 σε 370.000. Αυτά, και πολλά άλλα, αποδεικνύουν ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Θεωρώ ότι αυτή είναι και η κύρια παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί ασφαλώς ο καθένας να μιλήσει για λάθη και παραλείψεις, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πείσει ότι μπορεί να προχωρήσει σε θετικές τομές και μεταρρυθμίσεις προς το συμφέρον των πολλών.

Μήπως η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι τελικά ευρωεκλογές και τοπική αυτοδιοίκηση να λειτουργήσουν ως μαξιλαράκι απορρόφησης της δυσαρέσκειας; Αδικεί αυτό τον προεκλογικό σου αγώνα; Σύμφωνοι, οι αυτοδιοικητικές εκλογές συχνά λειτουργούν ως πεδίο εκτόνωσης και διαμαρτυρίας, αλλά εδώ μιλάμε για τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Η άποψη ότι ο δήμαρχος της Αθήνας είναι μόνο για τα παγκάκια της πόλης είναι στενόμυαλη. Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή μητρόπολη. Μπορείς να κατέβεις υποψήφιος δήμαρχός της χωρίς για παράδειγμα να έχεις άποψη για την κλιματική αλλαγή ή τη διαχείριση των απορριμμάτων; Δεν μπορείς λοιπόν να αποφύγεις κεντρικά ερωτήματα γύρω από τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας. Και καλώς ή κακώς αυτά τα ερωτήματα είναι πολιτικά με την ευρεία έννοια.

Θα ήθελες παρολ’ αυτά να ψηφίσουν την ίδια μέρα για τον Δήμο και την Κυβέρνηση; Θεωρώ σωστή την επιλογή να πάμε σε εκλογές τον Οκτώβριο. Αν προκύψει κάτι ασύμμετρο, ας πούμε μια κυβερνητική κρίση (που να πω την αλήθεια δεν το βλέπω γιατί ό,τι ήταν να γίνει το αφήσαμε πίσω μας), θα το χειριστούμε ανάλογα. Σε κάθε περίπτωση, εγώ θέλω να πάω στις δημοτικές εκλογές καταθέτοντας την πρότασή μου για την Αθήνα. Την πρόταση ότι πρέπει να δούμε την Αθήνα «από την αρχή». Και βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για αυτήν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στη συζήτηση για την πόλη είναι η διαδεδομένη αντίληψη ότι η Αθήνα είναι μια χαμένη υπόθεση. Εγώ αυτό θα ήθελα να σπάσουμε. Να δείξουμε ότι η πόλη μας προφανώς βιώνει αδιέξοδα αλλά έχει την ίδια στιγμή φοβερές δυνατότητες.

Όπως; Ο Δήμος Αθηναίων είναι μια μικρή κυβέρνηση. Έχει προϋπολογισμό σχεδόν 800 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Πρόκειται για έναν πλούσιο δήμο με δυστυχώς φτωχή διαχείριση. Ένα παράδειγμα: στα τεχνικά έργα το 2018, από τα 40 εκατομμύρια ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί, ο δήμος απορρόφησε τα 2.

Γιατί; Νομίζω ότι η σημερινή δημοτική αρχή δεν ήταν αποφασιστική και αποτελεσματική. Η πιο στενόχωρη ατάκα που έχω ακούσει μέχρι τώρα είναι στη Ριζούπολη από μια ηλικιωμένη κυρία μου είπε ότι θα ήθελε να μένει δύο στενά πιο πάνω και να υπάγεται στο δήμο Νέας Ιωνίας γιατί εκεί σε συνεργασία με την Περιφέρεια έχει ξεκινήσει το αντιπλημμυρικό έργο που χρειάζεται η περιοχή. Άλλο σκληρό παράδειγμα: από την ολοκληρωμένη χωρική επένδυση της Περιφέρειας ο Δήμος έχει λάβει 85 εκατομμύρια ευρώ, αλλά έχει απορροφήσει λιγότερο από 10. Υπάρχουν έτοιμες μελέτες π.χ. για 7 κλειστά γυμναστήρια και τα πράγματα δεν προχωράνε. Αυτό είναι πρόβλημα. Και ακόμα χειρότερα, κανείς δεν νιώθει κανείς την ανάγκη να εξηγήσει γιατί δεν προχωράνε.

Με τα χρήματα που δεν απορροφούνται, τι γίνεται; Κάθονται και μένουν αναξιοποίητα. Τρία πολύ σημαντικά προβλήματα της Αθήνας συμφωνούμε όλοι, είναι η καθαριότητα, ο ηλεκτροφωτισμός και το πράσινο. Στην καθαριότητα, ο Δήμος απορρόφησε το 40% των προϋπολογισμένων κονδυλίων, στο φωτισμό δαπάνησε 0 ευρώ -το έβλεπα και δεν το πίστευα- και στο πράσινο κλείνει ο προϋπολογισμός του 2018 με 0 ευρώ έργα, ενώ το 2019 προβλέπεται ένα ποσό στις 10.000 ευρώ.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα στη συζήτηση για την πόλη είναι η διαδεδομένη αντίληψη ότι η Αθήνα είναι μια χαμένη υπόθεση. Εγώ αυτό θα ήθελα να σπάσουμε. Να δείξουμε ότι η πόλη μας προφανώς βιώνει αδιέξοδα αλλά έχει την ίδια στιγμή φοβερές δυνατότητες»

Ευθεία κριτική στην διοίκηση Καμίνη που, κατά γενική ομολογία, συμμάζεψε τα οικονομικά κι εξασφάλισε πόρους. Μήπως φταίει ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν «μνημονιακός»; Ναι, είναι κριτική, αλλά αυστηρά πολιτική, τεκμηριωμένη και με στοιχεία. Δεν αμφισβητώ καθόλου ότι η εκλογή Καμίνη το 2010 ήταν ένα βήμα μπροστά και ότι παρέλαβε, μετά τις διοικήσεις Κακλαμάνη-Μπακογιάννη-Αβραμόπουλου, έναν δήμο με 200 εκατομμύρια έλλειμμα. Τα έφερε βόλτα κι εκεί θέλω να είμαι δίκαιος. Κέρδισε μεν το κομμάτι του οικονομικού συμμαζέματος, αλλά εν τέλει αποδείχθηκε μια χαμένη ευκαιρία. Δυστυχώς, ο κύριος Καμίνης ακολούθησε μια μακρά παράδοση δημάρχων που κινήθηκαν πολύ κοντά στην κεντρική εξουσία. Από ένα σημείο και μετά ήταν βασικός πόλος αντιπολίτευσης στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχω πρόβλημα με αυτό, αλλά με το ότι το επέλεξε εις βάρος τη δουλειάς του δημάρχου.

Πάντως κι ο Καμίνης με ανάλογη ορμητικότητα ξεκίνησε το 2010 να τα αλλάξει όλα, μετά έπεσε πάνω στις συναρμοδιότητες και ζητούσε να γίνει ο Δήμος μητροπολιτικός… Είναι κρίμα κι αστείο όταν προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από τις συναρμοδιότητες, δηλαδή πίσω από το δάχτυλό μας, για να μην αντιμετωπίσουμε την ενοχλητική πραγματικότητα. Η Περιφέρεια λέει φέρε τη μελέτη να δώσω τα χρήματα. Υπάρχει κάποιος Αθηναίος που πιστεύει ότι δεν προχωρά αυτή η διαδικασία γιατί ο Δήμος δεν είναι μητροπολιτικός; Καλή είναι αυτή η συζήτηση, αλλά το πρόβλημα είναι η αναποτελεσματικότητα. Έπρεπε να φτάσει 2017 για να φτιάξει ο Δήμος Τμήμα Ανακύκλωσης; Φταίει η Περιφέρεια για την αναποτελεσματικότητα που σας περιέγραψα στα τεχνικά έργα; Οι συναρμοδιότητες φταίνε κι εδώ ή η διαρκής αναβολή των αποφάσεων;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ανάπλαση Αθήνας ΑΕ. Είναι ένα εργαλείο για τη μεταμόρφωση της πόλης, στο οποίο επιτίθεται τόσο ο κύριος Καμίνης, όσο και οι κύριοι Μπακογιάννης και Γερουλάνος. Την ίδια στιγμή η Ανάπλαση πρόσφατα ανακοίνωσε, ύστερα από χρόνια, ότι προχωράει η αξιοποίηση των Προσφυγικών της Αλεξάνδρας. Είναι αυτό κάτι καλό για την πόλη ή όχι; Εγώ λέω ναι. Και λέω ναι πιο συνολικά, διότι ο Δήμος δεν έχει ανάλογο επιστημονικό δυναμικό για να σχεδιάσει ανάλογες παρεμβάσεις. Ο κύριος Μπακογιάνης λέει ότι ο δήμος πρέπει να εκχωρεί τέτοιες δουλειές σε ιδιώτες. Το θεωρώ λάθος. Ο δήμος πρέπει να συνεργάζεται με ικανούς κι αποτελεσματικούς δημόσιους φορείς και όχι να λειτουργεί ως μεσάζοντας για ιδιωτικά συμφέροντα.

Ο κύριος Καμίνης ακολούθησε μια μακρά παράδοση δημάρχων που κινήθηκαν πολύ κοντά στην κεντρική εξουσία. Από ένα σημείο και μετά ήταν βασικός πόλος αντιπολίτευσης στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχω πρόβλημα με αυτό, αλλά με το ότι το επέλεξε εις βάρος τη δουλειάς του δημάρχου.

Ο κόσμος, ας πούμε η κυρία στη Νέα Ιωνία που αναφέρθηκες πριν, νομίζω ότι αισθάνεται ότι ο Δήμος Αθηναίων λειτουργεί πάντα ως πολιτικό σκαλοπάτι ή transit. Γιατί να μη δει τη δική σου υποψηφιότητα ως τον μοχλό που ανέδειξε τον Τσίπρα το 2006 ή τον Σακελλαρίδη το 2014; Το ίδιο μπορεί να υποθέσει ο Αθηναίος και για τις πολιτικές φιλοδοξίες του Μπακογιάννη… Είναι τεράστια ευκαιρία η απλή αναλογική, σπάει την αλαζονεία και το δημαρχοκεντρικό μοντέλο. Η Αθήνα είναι στην ουσία 7 μικροί δήμοι, όσες και οι δημοτικές κοινότητες. Μπορούμε να τους δώσουμε αρμοδιότητες στην κατάρτιση του προϋπολογισμού; Εγώ λέω ναι. Δεν έχει πάντα δίκιο η εκάστοτε κοινότητα, δε θέλω να χαϊδέψω αυτιά στο θέμα αυτό. Αλλά πρέπει να την ακούμε. Και σε δύσκολα θέματα. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Πρόσφατα ψηφίστηκε στη βουλή το θεσμικό πλαίσιο για τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης ναρκωτικών. Όπως ξέρετε εγώ συμφωνώ με τη δημιουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο δήμαρχος -ο όποιος δήμαρχος- πρέπει να είναι πάνω από έναν χάρτη και να επιλέγει που θα ιδρυθεί μια τέτοια δομή δίχως να ακούει τους κατοίκους.

Δε μου απάντησες στην προηγούμενη ερώτηση όμως… Δεν έκρυψα, ούτε θα κρύψω ποτέ ότι είμαι αριστερός. Εδώ είμαι για να δουλέψω για τον δήμο, να προσκομίσω την εμπειρία μου από την αποτελεσματική διαχείριση και το όραμά μου για μια πιο ανοιχτή και δίκαιη κοινωνία. Η δική μου πορεία, άλλωστε, είναι η αντίστροφη από τη συνηθισμένη: έφυγα από την κυβέρνηση για να έρθω στο Δήμο. Κι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα μείνω να δουλέψω για την Αθήνα γιατί η Αθήνα είναι το σπίτι μου. Δεσμεύομαι σε αυτό. Και δεσμεύομαι σε αυτό διότι είμαι παιδί την πόλης, την έχω ζήσει την Αθήνα και μάλιστα όχι σε μια από τις άνετες περιοχές της: στο 4ο δημοτικό διαμέρισμα, κάτω από τις γραμμές των Κάτω Πατησίων.

Πιστεύεις ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές πρέπει να έχουν ιδεολογικό πρόσημο; Στο πρώτο κομμάτι της προεκλογικής σας καμπάνιας εσύ το επικαλείσαι αρκετά, ενώ ο κύριος Μπακογιάννης προωθεί το προφίλ εκείνου που «ξέρει να κάνει τη δουλειά»… Θα απαντήσω  χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα πάνω σε κάτι που είναι όντως πολύ σημαντικό: το θέμα των σκουπιδιών. Δε με καλύπτει η φράση «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, σημασία έχει να πιάνει τα ποντίκια» που είπε ο κύριος Μπακογιάννης στον Ιανό,  υπονοώντας ότι δεν έχει σημασία αν τη δουλειά αυτή την αναθέσεις σε κάποιον εργολάβο. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι γάτες και δεν πιάνουν τα ποντίκια και χρειάζονται πολλη γατοτροφή. Η τάση σε όλη την Ευρώπη είναι να εγκαταλείπεται η ιδωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών που ήταν πολύ δημοφιλής πριν 20 χρόνια. Επειδή απέτυχε! Είναι πολύ χαρακτηριστικό τι συνέβη στο Όσλο: το σύστημα κατέρρευσε, οι υπάλληλοι δούλευαν 90 ώρες την εβδομάδα κι έμειναν απλήρωτοι. Δεν μπορείς να λες στον δημότη, πλήρωσε μου δημοτικά τέλη, αλλά εγώ δεν μπορώ να σου λύσω το πρόβλημα. Επίσης, για να τα λέμε όλα, αν θέλουμε να αλλάξει κατεύθυνση η διαχείριση απορριμμάτων θα πρέπει να μάθουμε να κάνουμε ανακύκλωση: με ποσοστό μόλις 5%, η Αθήνα είναι 24η στην Αττική. Είπα και πριν ότι ο δήμος έφτιαξε σχετικό τμήμα στο οργανόγραμμά του μόλις τον Μάιο του 2017. Θεωρώ λοιπόν ανέξοδο λαϊκισμό να λέμε ότι θα βάλουμε κάποιον ιδιώτη να λύσει το πρόβλημα των σκουπιδιών.

«Η δική μου πορεία είναι η αντίστροφη από τη συνηθισμένη: έφυγα από την κυβέρνηση για να έρθω στο Δήμο. Κι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, θα μείνω να δουλέψω»

Είναι η Αθήνα μια όμορφη πόλη για να ζεις; Όλα τα τουριστικά στοιχεία δείχνουν ότι η Αθήνα είναι μια όμορφη και ελκυστική πόλη. Εγώ θα έλεγα ότι η Αθήνα έχει ένα μεγάλο προτέρημα: τις μεικτές χρήσεις, περιοχές με εμπόριο-διασκέδαση-κατοικία. Για αυτό είναι μια από τις πιο ζωντανές ευρωπαϊκές πόλεις, αν όχι η πιο ζωντανή. Αντικειμενικά, οι μεικτές χρήσεις πέφτουν η μία πάνω στην άλλη, το στοίχημα είναι να το αντιμετωπίσεις χωρίς να δημιουργήσεις συνθήκες μονοκαλλιέργειας. Πρέπει προφανώς να υπάρχουν κανόνες για να μην εξοστρακίσει η «διασκέδαση» την «κατοικία». Ένα παράδειγμα είναι τα τραπεζοκαθίσματα. Να υπάρχουν φυσικά, αλλά με όρους. Ποιος μπορεί να τους επιβάλλει; Η δημοτική αστυνομία. Να την θωρακίσουμε ως εργαλείο υπεράσπισης του δημόσιου χώρου. Που σημαίνει να την εξοπλίσουμε με υπηρεσία νομικής υποστήριξης. Για να έχουμε μετά την απαίτηση από τον δημοτικό αστυνόμο να πάει να τσακωθεί Παρασκευή βράδυ με έναν μαγαζάτορα που καταπατά το νόμο. Γενικά, αν θέλεις να κάνεις κάτι καλό για την Αθήνα, δε γίνεται να τα έχεις καλά με όλους, πρέπει να τσακωθείς. Δεν έχω πρόβλημα να το κάνω και το απέδειξα και στο προηγούμενό μου πόστο.

Με ποιους πρέπει να τσακωθείς; Οι βασικοί είναι αυτοί που δεν σέβονται τον δημόσιο χώρο είτε είναι μεγάλα συμφέροντα είτε καμιά φορά και οι πολίτες της.

Δεν μπορείς δηλαδή να περνάς από τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, όπως ο κύριος Μπακογιάννης, και να μην λες μια κουβέντα για την Χρυσή Αυγή. Χωρίς αυτούς η Αθήνα είναι πιο ασφαλής.

Είναι το Airbnb το τελευταίο μεγάλο πρόβλημα της Αθήνας; Θέλω να είμαι ακριβής και δίκαιος. Σε μερικές γειτονιές το Airbnb έδωσε ανάσα π.χ. γύρω από τον Άγιο Παντελεήμονα που δεν είχαν δει σχεδόν ποτέ τουρίστα. Άλλο αυτό κι άλλο να γίνει η πόλη λούνα παρκ για το real estate. Το βίωσα κι εγώ το πρόβλημα. Έμενα στον Λόφο του Στρέφη, έψαξα έξι μήνες διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας -τους έχασα για την ακρίβεια- κι αποφάσισα να γυρίσω πίσω στα Κάτω Πατήσια. Θέλω να είμαι σαφής: ο Δήμος πρέπει να συγκρουστεί με την άναρχη επέκταση της βραχυχρόνιας μίσθωσης, την εισβολή επιχειρήσεων που αγοράζουν πολυκατοικίες και διώχνουν τους κατοίκους, τη μετατροπή περιοχών σε άβατα για όσους ζουν και εργάζονται στην πόλη μας.

Πώς; Ο δήμος καταρχάς πρέπει να έχει γνώμη. Για πέντε χρόνια δεν τέθηκε σε δημοτικό συμβούλιο το ζήτημα, πριν το βάλει η Ανοιχτή Πόλη. Έχουμε ένα πλεονέκτημα: δεν συζητάμε εν κενώ αφού έχει προηγηθεί η ευρωπαϊκή εμπειρία. Ας την αξιοποιήσουμε. Πρώτο θέμα, λοιπόν. Να ξεχωρίσουμε αν μιλάμε για βραχυχρόνια μίσθωση ή κανονική τουριστική δραστηριότητα, στα όρια της ξενοδοχειακής. Υπάρχουν δικλείδες για να μη γίνουν όλες οι πολυκατοικίες «ανακαινισμένα διαμερίσματα που διατίθενται μονάχα για λίγες μέρες». Πρέπει να μπει όριο στις μέρες (60; 90; 120;) και στα διαμερίσματα που μπορεί να μισθώνει ένα ΑΦΜ. Έχει κι άλλες διαστάσεις το θέμα. Παραπονιούνται οι ξενοδόχοι που βλέπουν τα συμφέροντά τους να πλήττονται. Δεν έχουν σε όλα δίκιο, αλλά στον κλάδο τους όμως υπάρχει μια συλλογική σύμβαση που λέει ότι ο υπάλληλος ξενοδοχείου ξεκινά με έναν βασικό μισθό 780 ευρώ. Πόσες αγγελίες μερικής απασχόλησης έχεις δει που ζητάνε κάποιον να δίνει κλειδιά και να αλλάζει σεντόνια για 200 ευρώ; Εγώ πολλές, όπως φαντάζεσαι. Να σου πω και κάτι άλλο που ισχύει για όλες τις πόλεις, όχι μόνο για την Αθήνα. Αν το Airbnb λειτουργήσει ως κάλυψη για να φτιαχτούν ουσιαστικά ευέλικτες ξενοδοχειακές μονάδες, στην πραγματικότητα εξαλείφεται κι ένα μεγάλο πλεονέκτημά του: το ότι μένοντας σε ένα διαμέρισμα, αισθάνεσαι λίγο local και όχι τουρίστας.

«Η Αθήνα αυτήν την στιγμή είναι μια ευρωπαϊκή πολυπολιτισμική μητρόπολη. Δεν πρέπει να φοβάται αυτήν την ταυτότητα. Είναι τεράστια υποκρισία να πανηγυρίζουμε επειδή εκλέγεται κάποιος ελληνικής καταγωγής π.χ. σε κάποιο αξίωμα στο Βέλγιο και να μην υπάρχει κάποιος με αλβανική καταγωγή στο αθηναϊκό δημοτικό συμβούλιο»

Ποιο πρέπει να είναι το σύγχρονο αφήγημα της Αθήνας; Ότι είναι «το νέο Βερολίνο»; Δείχνει έλλειμμα αυτοπεποίθησης να ετεροπροσδιορίζεσαι. Γι΄ αυτό δε συμφωνώ ότι «η Αθήνα είναι το νέο Βερολίνο» ή το νέο ο,τιδήποτε. Χρειάζεται να επανασυστήσει τον εαυτό της, να δείξει ότι δεν είναι μόνο Ακρόπολη και Παρθενώνας. Έχουμε μια αδιανόητη ιστορική κληρονομιά. Μπορεί η μετατροπή της πόλης σε ένα τουριστικό λούνα παρκ να έχει βραχυχρόνια οφέλη, αλλά μακροχρόνια είναι τεράστιο στρατηγικό λάθος αφού θα της αφαιρέσει τη μοναδική ζωντάνια της. Σε 5-10 χρόνια θα έχει σβήσει η μόδα της.
Να γυρίσουμε λίγο πίσω; Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την Αθήνα. Συζητάμε συνέχεια για τα πεζοδρόμια που είναι επικίνδυνα είτε έχεις κινητικά προβλήματα είτε όχι. Δεν τα έφερε ο πελαργός, για το Αθήνα 2004 έγιναν. Ο δήμος της Αθήνας έχει τα εργαλεία να κάνει παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο με κοινωνικό πρόσημο, χωρίς να υιοθετεί αναγκαστικά τις φθηνές επιλογές της αγοράς. Ας πούμε στο κομμάτι του κτιριακού αποθέματος έχει κτίρια, διαμερίσματα κι ελεύθερους χώρους δικούς του. Εμείς λέμε, αντί να προκηρύσσει διαγωνισμούς κάνοντας ασκήσεις real estate, ας πάρει τα λεφτά για να κάνει συμβάσεις με 300 μηχανικούς να δουλέψουν πάνω στα κτίρια και δώσε λύσεις είτε με κοινωνικά κριτήρια κατοικίας σε συγκεκριμένες περιοχές είτε με κίνητρα εμπορικής χρήσης.

Ένα νέο ζευγάρι να βρω που αξιοποίησε αυτά τα κίνητρα κατοικίας που υπόσχονται οι δήμαρχοι κάθε φορά και τι στον κόσμο (γέλια)… Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να τα έχουμε όλα στην Αθήνα: ελευθεριότητα στα Εξάρχεια, πολυχρωμία και προσφυγική ένταξη, όχι ανθρώπινες αποθήκες στις πιάτσες, αλλά κι ένα λαμπερό, τουριστικά ελκυστικό, κέντρο… Εντάσεις στον δημόσιο χώρο πάντα θα υπάρχουν. Γι΄ αυτό πρέπει να γίνουν επιλογές. Μια δεν πρέπει να είναι η επιλογή μας: η αδράνεια. Θα σου πω ένα παράδειγμα που ίσως δεν έχεις σκεφτεί. Στην Αθήνα υπάρχουν 500 σχολικά συγκροτήματα. Μπορούμε να τα σκεφτούμε ως μονάδες ανοιχτές όλη μέρα, με πράσινες αυλές και φωτοβολταϊκά; Μήπως τότε θα άλλαζε η εικόνα της πόλης ριζικά; Και αν σε αυτό προσθέσουμε τα δύο μητροπολιτικά πάρκα -στου Γουδή και στον Ελαιώνα- και pocket gardens στα αναξιοποίητα οικόπεδα, τότε θα μιλάμε για μια άλλη πόλη!Τώρα, για το προσφυγικό που είναι πιο ζορικο θέμα: Ανήκω σε μια γενιά που πήγε σχολείο μαζί με τα παιδιά του πρώτου κύματος των οικονομικών μεταναστών στα 90s. Όσοι έσπερναν και τότε τον πανικό διαψεύστηκαν από την σημερινή τους ένταξη στην ελληνική κοινωνία. Η Αθήνα αυτήν την στιγμή είναι μια ευρωπαϊκή πολυπολιτισμική μητρόπολη. Δεν πρέπει να φοβάται αυτήν την ταυτότητα. Είναι τεράστια υποκρισία να πανηγυρίζουμε επειδή εκλέγεται κάποιος ελληνικής καταγωγής π.χ. σε κάποιο αξίωμα στο Βέλγιο και να μην υπάρχει κάποιος με αλβανική καταγωγή στο αθηναϊκό δημοτικό συμβούλιο.

Είναι ανισοβαρής η σημερινή πολυπολιτισμικότητα της Αθήνας; Οι προσφυγικές μετακινήσεις είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα και ειλικρινά εκπλήσσομαι όταν ακούω τον κύριο Μπακογιάννη να μιλάει για αυτό σαν να είναι κάτι που μπορεί να λυθεί δια μαγείας. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: πρέπει να εξοστρακίσουμε τη ρητορική του φόβου που τροφοδοτεί την άνοδο της άκρας δεξιάς σε όλη την Ευρώπη. Και εκεί έχουμε δύο εργαλεία. Πρώτον, εμπέδωση του δικαιώματος της ασφάλειας για όλους και όλες με ζωντανές, φωτεινές γειτονιές και δεύτερον μέτρα ένταξης των προσφύγων στην κοινωνική καθημερινότητα της πόλης. Δε θα λυθούν τέτοια ζητήματα με το να μετράμε στα σχολεία παιδιά μεταναστών κι ελληνάκια. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτόν τον κόσμο ως πρόβλημα.

Δείχνει έλλειμμα αυτοπεποίθησης να ετεροπροσδιορίζεσαι. Γι΄ αυτό δε συμφωνώ ότι «η Αθήνα είναι το νέο Βερολίνο» ή το νέο ο,τιδήποτε. 

Πιστεύεις ότι η Αθήνα έχει σοβαρό ζήτημα εγκληματικότητας; Δε θεωρώ ότι η Αθήνα είναι επικίνδυνη πόλη. Όσοι πιστεύουν ότι η εγκληματικότητα είναι το βασικό της πρόβλημα μάλλον έχουν εικόνα της μόνο μέσα από την τηλεόραση. Προφανώς, υπάρχουν ζόρικες γειτονιές και θέματα εγκληματικότητας, αλλά δεν είναι Γκόθαμ Σίτυ. Το κλίμα του φόβου πρέπει να σπάσει – όχι με το να λιντσάρεται άνθρωπος στο κέντρο της Αθήνας και μετά σώνει και καλά να προσπαθούμε να τον βγάλουμε τοξικομανή.

Είναι σκοτεινή πόλη όμως… Θα μιλήσουμε ως υποψήφιοι Δήμαρχοι ή υποψήφιοι Υπουργοί Προστασίας του Πολίτη; Πρώτο θέμα, ο φωτισμός της πόλης – μηδεν ευρώ δαπάνη για το 2018, ξαναλέω. Πώς θα εγκαλέσεις υπουργεία ότι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους παρουσιάζοντας αυτό το νούμερο ως Δήμος; Δεύτερο θέμα, η εγκατάλειψη. Δείτε το λόφο του Στρέφη που ο δήμος τον έχει παρατήσει εντελώς. Τρίτο θέμα, η απονέκρωση γειτονιών. Πρέπει να δώσουμε κίνητρα για βιοτεχνικές και εμπορικές χρήσεις, να αξιοποιήσουμε τα άδεια σπίτια και το κτιριακό απόθεμα του δήμου, να ζωντανέψουμε τις γειτονιές ξανά. 

Είσαι υπέρ της εποπτευόμενης χρήσης ναρκωτικών… Στο ζήτημα των ναρκωτικών απ’ οπου και να το δεις η κατασταλτική πολιτική έχει αποτύχει. Η Πορτογαλία είναι καλό παράδειγμα. Αντιμετώπισε το μεγάλο πρόβλημα που είχε με την ηρωίνη διπλασιάζοντας τις δαπάνες πρόληψης. Όχι στο να αντιμετωπίζουμε τους τοξικομανείς ως περιφερόμενα σκουπίδια και μελλοντικούς νεκρούς, ναι στους χώρους εποπτευόμενης χρήσης (που θα σπάσουν τις πιάτσες) και στα κέντρα ημερήσιας φροντίδας που θα δώσουν στους ανθρώπους αυτούς σιγά σιγά τη δυνατότητα να επανακτήσουν την αξιοπρέπειά τους. Αλλά, πώς θα πάμε προς τα κει όταν πάμε να φέρουμε το νομοσχέδιο της φαρμακευτικής κάνναβης στη βουλή και η ΝΔ αντιδρά σαν να ετοιμάζουμε τους Έλληνες να πέσουν στα βαριά; Τι μήνυμα δίνει μια τέτοια στάση στην κοινωνία;

Ο Νάσος Ηλιόπουλος με τον Παναγιώτη Μένεγο, πολύ μοντγκόμερι στους δρόμους της Αθήνας…

Ποια είναι η γνώμη σου για τα Εξάρχεια; Τα Εξάρχεια είναι μια πολύ όμορφη και ζωντανή γειτονιά με πολύ μεγάλο πρόβλημα σήμερα. Πρόβλημα που συνδέεται με το οργανωμένο έγκλημα όπως έδειξαν οι δύο επιχειρήσεις Τόσκα που συνέλαβαν σχεδόν 100 άτομα. Έχουν μάλιστα καταγραφεί τελευταία ρατσιστικές και σεξιστικές επιθέσεις σε μια κατεξοχήν προοδευτική κι ανοιχτή γειτονιά. Από την άλλη, η συζήτηση για τα Εξάρχεια γίνεται πάντα με όρους υπερβολής. Και δες πόσο παρατημένος είναι ο Λόφος του Στρέφη που αναγκάστηκαν οι ίδιοι οι κάτοικοι να βάλουν μπάρες για να μην μπαίνουν μέσα αυτοκίνητα για παρκάρισμα ή διακίνηση. Ο Δήμος δεν έχει ασχοληθεί. Δεν έχει οργανώσει μια δημόσια ανοιχτή συζήτηση για τα προβλήματα π.χ. με την Αρχιτεκτονική.

Γενικά, αν θέλεις να κάνεις κάτι καλό για την Αθήνα, δε γίνεται να τα έχεις καλά με όλους, πρέπει να τσακωθείς. Δεν έχω πρόβλημα να το κάνω και το απέδειξα και στο προηγούμενό μου πόστο.

Για την οποία, σε αντίθεση με τον κύριο Μπακογιάννη, είσαι υπέρ να μείνει ενεργή στην πόλη. Μιλάμε βέβαια για την Πατησίων που μπροστά από το Πολυτεχνείο πολύ συχνά περνάνε φλεγόμενα τρόλεϊ… Δε μας πέφτει λόγος για το που θα είναι η Αρχιτεκτονική κι αν θα γίνει Μουσείο. Βρίσκω πάντως πολύ ωραία την παράδοση να έχουμε τις Σχολές στο κέντρο και να μην τις στέλνουμε σε campus ή στα βουνά.

Ο σταθμός μετρό να περνάει από την πλατεία Εξαρχείων; Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει σταθμός μετρό, όχι πάνω στην πλατεία – ας μην την χαλάσουμε. Ας δώσει πρόσβαση στο Αρχαιολογικό Μουσείο που είναι ανεκτίμητος θησαυρός της πόλης.

Έχω ακούσει, όχι μόνο εσένα, να μιλάτε για «επίθεση πολιτισμού στην Αθήνα». Στ’ αλήθεια τώρα, πιστεύεις ότι ψηφίζει κανείς με αυτό το κριτήριο; Η Αθήνα, ακριβώς επειδή είναι μια ζωντανή πόλη, διαθέτει ένα πρωτοποριακό πολιτιστικό δυναμικό. Ας μην το κρατάμε σε 2-3 γυάλες στο κέντρο. Ας το βάλουμε να συνομιλήσει με τις γειτονιές. Εκεί που μεγάλωσα δεν ήρθε ποτέ η ορχήστρα του δήμου, δεν είδα ποτέ μια έκθεση, δεν θυμάμαι ο δήμος να ξεφεύγει από μερικές φολκλορικού τύπου εκδηλώσεις. Ε, αυτό πρέπει να αλλάξει.

«Οι γειτονιές της Αθήνας είναι πιο ασφαλείς χωρίς τους νεοναζί», το λες συχνά. Σε περίπτωση που ο Κασιδιάρης είναι στον β’ γύρο, θα καλέσεις τους ψηφοφόρους σου να ψηφίσουν τον αντίπαλό του όποιος κι αν είναι αυτός; Τα υποθετικά ερωτήματα δεν βοηθάνε σε μια προεκλογική περίοδο. Εννοείται ότι απέναντι στη Χρυσή Αυγή όλες οι άλλες διαφωνίες μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και πιστεύω ότι σε αυτές τις εκλογές ο ψευτόμαγκας Κασιδιάρης θα ξεφουσκώσει από το 16% που είχε πάρει το 2014. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται ένα ξεκάθαρο μέτωπο. Δεν μπορείς δηλαδή να περνάς από τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, όπως ο κύριος Μπακογιάννης, και να μην λες μια κουβέντα για την Χρυσή Αυγή. Χωρίς αυτούς η Αθήνα είναι πιο ασφαλής. Για να απαντήσω με σαφή τρόπο, αν δεν είμαι στον δεύτερο γύρο και είναι ο Κασιδιάρης θα καλέσω επίσημα τους ψηφοφόρους μου να στηρίξουν εκείνον που είναι απέναντί του. Αλλά αν γίνει αυτό, αν έχουμε έναν ναζί στο δεύτερο γύρο, σημαίνει ότι έχουμε αποτύχει όλοι και όλες. 

κοινοποίησε το:

Αυτές είναι οι προτάσεις του Ανοιχτου Δήμου Ενεργοί Πολίτες για τον Πολιτισμό


Οι προγραμματικές προτάσεις του “Ανοιχτού Δήμου” για τον Πολιτισμό στον Δήμο Καλαμάτας όπως παρουσιάστηκαν το βράδυ του Σαββάτου στον Πολυχώρο Α49.

Στο πάνελ βρέθηκε ο επικεφαλής του συνδυασμού Μανώλης Μάκαρης και τα μέλη της επιτροπής που τις επεξεργάστηκαν Γ.Γιαννόπουλος, Νίκος Χριστόπουλος και Τίνα Κουτσουμπού, ενώ ο χώρος αποδείχθηκε μικρός, αφού η πρoσέλευση ήταν μεγάλη. Παραβρέθηκε η Αντιπεριφερειάρχης Αντωνία Μπούζα, ο Δήμαρχος Μεγαλόπολης Διονύσης Παπαδόπουλος, κι αρκετοί υποψήφιοι αυτοδιοικητικοί.

Ακολουθούν αναλυτικά οι προτάσεις:

“Η δυνατότητα δημιουργικής έκφρασης του ατόμου σ’ όλες τις μορφές που εμφανίζεται, και η εκπαιδευτική- με την βαθύτερη, ουσιαστική έννοια- δυναμική της αλληλεπίδρασης μιας κοινωνίας με την τέχνη, είναι σημαντικό κεκτημένο της δημοκρατίας κι αγαθό αδιαπραγμάτευτο. Αυτό το αγαθό καλούμαστε να προστατεύσουμε, να ενισχύσουμε και να προβάλουμε ως δημοτική παράταξη. Καταθέτουμε λοιπόν τη δική μας πρόταση για έναν αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της πολιτιστικής πολιτικής του Δήμου μας. Όλες οι προτάσεις μας έχουν διαμορφωθεί με βάση 4 θεμελιώδεις θέσεις που χαρακτηρίζουν την δική μας προσέγγιση όχι μόνο στα θέματα του πολιτισμού, αλλά και σε άλλους τομείς της πολιτικής μας:

  1. Ως Ανοιχτός Δήμος είμαστε αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση της πολιτιστικής πολιτικής του δήμου και στη λογική της ανάθεσης σε μάνατζερ και εταιρείες που προσφέρουν ως  πολιτική, διάσπαρτες παραστάσεις και ιδέες για χρηματοδότηση, με φυτευτό προϊόν άσχετο με την παράδοση στην πόλη μας και την δυναμική της. Από την απερχόμενη δημοτική αρχή -ειδικά την περίοδο της διεκδίκησης του τίτλου της πολιτιστικής πρωτεύουσας 2021- ακούσαμε θέσεις που ισοδυναμούσαν με αποποίηση του ρόλου του δήμου στην χάραξη πολιτιστικής πολιτικής. Θεωρούμε ότι ο δήμος πρέπει να έχει σαν γνώμονα την προαγωγή του πολιτισμού και την διάχυση του οφέλους -υλικού και μη- που προκύπτει από την επένδυση σε αυτόν,  σε όλους τους δημότες,.

Μιας και αναφερθήκαμε στην πολιτιστική πρωτεύουσα, να πούμε ότι γι αυτήν την υπόθεση, την οποία ο ΑΔ στήριξε κριτικά, και με συμμετοχή των μελών του στις διαβουλεύσεις και τις θεματικές ομάδες εθελοντών, με βάση το σκεπτικό ότι στην χειρότερη περίπτωση θα μπορούσε να προσφέρει στην πόλη ένα δεκαετές πρόγραμμα πολιτιστικής πολιτικής που θα προέκυπτε μέσα από διαδικασίες τις οποίες ενστερνιζόμαστε.

Η αρχική πρόταση δεν εστίαζε σε αυτό, και μόνο λίγους μήνες πριν την λήξη της προθεσμίας, άλλαξε τον καλλιτεχνικό διευθυντή ο οποίος προσπάθησε να αναδείξει μάταια, πως είμαστε στην ανατολική μεσόγειο σε μια κρίσιμη για την ασφάλεια περιοχή εν μέσω γεωπολιτικών αλλαγών και κρίσεων και στο επίκεντρο του μεταναστευτικού ρεύματος.

Εν πάση περιπτώσει μας άφησε -επειδή ήταν συμβατική υποχρέωση- το plan B. Ένα σχέδιο με προτάσεις για τον πολιτισμό, με βάθος 10ετίας. Πρέπει -με πρωτοβουλία της νέας δημοτικής αρχής- να ανασυρθεί από την αφάνεια στην οποία περιήλθε από την επαύριον της ψήφισής του από το ΔΣ, να ξανασυζητηθεί η πληθώρα προτάσεων που προέκυψαν, με διαδικασίες ουσιαστικές, διαφανείς και πραγματικά αμφίδρομες με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, συλλογικότητες και δημότες.

  1. Είμαστε αντίθετοι με κάθε είδους αποκλεισμό. Δυστυχώς τα προηγούμενα χρόνια, εκτός από την ενός ανδρός αρχή, είχαμε και το “γούστο του ενός” ως καθοριστικό παράγοντα στις επιλογές που σχετίζονται με τον πολιτισμό. Έτσι είδαμε από τη μια κάποιες αυθαίρετες επιλογές για μεγάλες ετήσιες εκδηλώσεις-θεσμούς (θα μιλήσουμε αναλυτικότερα στη συνέχεια γι’ αυτές) και από την άλλη αδιαφορία έως και ακραία εχθρότητα για εκδηλώσεις με ιστορία, με υψηλό επίπεδο και με σημαντικό κοινό. Εμείς θέλουμε να καλύπτονται οι ανάγκες όλων όσοι θέλουν να εκφραστούν, να δημιουργήσουν ή να ψυχαγωγηθούν. Πρέπει και μπορούν να χωρέσουν και  να συνυπάρξουν όλες οι πρωτοβουλίες δημοτών και συλλογικοτήτων στο χώρο του πολιτισμού.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα τέτοιου αποκλεισμού ήταν η ματαίωση -το περασμένο καλοκαίρι- του φεστιβάλ δρόμου .Ήταν μια ακραία ενέργεια, που πάντως, ανέδειξε μια γενικότερη αντίληψη περί άσκησης εξουσίας και, παρεμπιπτόντως, και μια επιλεκτική ελαστική αντίληψη περί “κοινής ησυχίας” ( Μηδενική ανοχή σε μια  εκδήλωση των νέων, ελαστικότητα όταν πρόκειται για λευκές κλπ νύχτες, πανηγύρια αλλά και γάμους και κλαμπ της παραλίας) Προφανώς δεν θέλουμε πόλη μαυσωλείο, ούτε Σόδομα και γόμμορα, αλλά δεν θέλουμε αποκλεισμούς βάσει προτιμήσεων  ομάδων πίεσης. Και θεωρούμε και ότι μια κάποια ανοχή μεταξύ αλλήλων -με δεδομένα την ως τώρα μονομερή ελαστικότητα υπέρ εκδηλώσεων συγκεκριμένης αισθητικής- είναι επιβεβλημένη.

Αντίστοιχη αντιμετώπιση είχε αρχικά και  το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ  (οι προβολές του τη δεύτερη χρονιά έγιναν αναγκαστικά στο ακατάλληλο αμφιθέατρο Κουμουνδούρου, με στήριξη από την Περιφέρεια) ή το φεστιβάλ τζαζ που δεν βοηθήθηκε, ενώ και με πρωτοβουλία διδασκόντων στη Φάρις ξεκίνησε, και κορυφαίους παγκοσμίως μουσικούς του είδους έφερε στην Καλαμάτα. Ακόμα και το ροκ διήμερο south fest που οργανώθηκε με την ενίσχυση της φάρις στο πάρκο του αλμυρού, ήταν κάτι που θα άξιζε να έχει συνέχεια, αλλά μάλλον πρυτάνευσαν τα οργισμένα τηλεφωνήματα των περιοίκων που οδήγησαν στην εκ των άνω εντολή  “σταματήστε τους σατανάδες”.

Ευτυχώς το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ καθιερώθηκε και μεγεθύνθηκε, και πιστεύω και ότι το φεστιβάλ δρόμου θα συνεχιστεί ακόμα καλύτερο.

Υπάρχουν ακόμα το φεστιβάλ μηδέν, το καλλιτεχνικό στέκι, η νέα κινηματογραφική λέσχη και το στούντιο bandapart, όλα πρωτοβουλίες ατόμων και συλλογικοτήτων με εξωστρεφή δραστηριότητα και απήχηση στην πόλη. Υπάρχουν ακόμα και ομάδες που σχηματίζουν λέσχες ανάγνωσης και διοργανώνουν συχνά διαλέξεις -συνήθως με αφορμή ένα βιβλίο ή μια ταινία- με αξιόλογους ομιλητές.

Όλα αυτά πρέπει να ενθαρρυνθούν, και επί πλέον να διευκολυνθούν και να ενισχυθούν όποτε αποφασίζουν να κάνουν μια μεγαλύτερης κλίμακας εκδήλωση ή  ακόμη και να ενταχθούν σε μια πιο σύνθετη και διάρκειας περισσότερων ημερών εκδήλωση υπό την αιγίδα του δήμου με ανάλογο περιεχόμενο. Ακόμα και στο “περιθώριο” των κύριων εκδηλώσεων του φεστιβάλ χορού (σε μια αντίληψη που θα αναλύσουμε παρακάτω)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Η φετινή του επιτυχημένη διοργάνωση και επισκεψιμότητα είναι αναμφισβήτητη, όπως και το γεγονός ότι έχει εξελιχθεί σε πελοποννησιακό.

Στόχος μας είναι η στήριξή του και σε συνεργασία με τους υπεύθυνους (κ.Πετροπούλου) εξέταση των αιτημάτων για χώρους ανάδειξης της ταινιοθήκης και του δημιουργικού ντοκιμαντέρ και της αύξησης της επιχορήγησης του δήμου με παράλληλη μείωση των εξόδων φύλαξης και ενοικίασης της αίθουσας. Ξέρουμε όλοι πως από τη μια μεριά ο δήμος επιχορηγεί και έπειτα τα παίρνει πίσω μέσω του ενοικίου της αίθουσας. Αυτό στοχεύουμε να αλλάξει και θα το προσπαθήσουμε.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΟΜΟΥ

Το φεστιβάλ δρόμου θα ενισχυθεί και θα στηριχθεί ώστε να γίνει θεσμός για την πόλη, όπως γίνεται και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Την φετινή χρονιά δυστυχώς διακόπηκε από την δημοτική αρχή και δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί,  με την αστεία δικαιολογία της διατάραξης της κοινής ησυχίας στην γειτονιά. Αυτό δεν θα ξαναγίνει.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΗΔΕΝ

Με επιτυχημένη πορεία από το 2005 συνεχίζει κάθε χρόνο να υποκινεί τους video art δημιουργούς να παρουσιάζουν πρωτότυπα έργα διευκολύνοντας την επικοινωνία και την ανταλλαγή ιδεών μεταξύ των καλλιτεχνών, ντόπιων και από το εξωτερικό. Θα το στηρίξουμε και θα βοηθήσουμε την εξωστρέφειά του.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Ένα φεστιβάλ που έκανε τα πειραματικά του βήματα πριν αρκετά χρόνια, και με ικανοποίηση παρατηρούμε να επαναδραστηριοποιείται από το Ωδείο Καλαμάτας  τα τελευταία δύο χρόνια, με συναυλίες από διεθνούς φήμης μουσικούς, όπως η πιανίστα Αλεξία Μουζά Arenas και… Το σημαντικότερο είναι ότι κατά τη διάρκεια του προσφέρονται σεμινάρια από τους μουσικούς σε μαθητές του Ωδείου Καλαμάτας.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΘΑΡΑΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Ένα φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το Ωδείο Καλαμάτας και τον Σύλλογο Γονέων Σπουδαστών της ΦΑΡΙΣ, επίσης περιλαμβάνει συναυλίες, σεμινάρια και διαγωνισμό κιθάρας με αναφορά στον μεγάλο σολίστ, διεθνούς αναγνώρισης, Γεράσιμου Μηλιαρέση, μαθητή του θρυλικού Andres Segovia.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ

Ήδη κάποια δειλά βήματα ξεκίνησαν, και πάλι από το Ωδείο Καλαμάτας. Θεωρούμε πως η προσπάθεια πρέπει να ενδυναμωθεί, να αποκτήσει διεθνές επίπεδο και, επιπλέον, οι κοινές ρίζες στις μουσικές της Μεσογείου και των Βαλκανικών χωρών να αποτελέσουν γέφυρες φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών μας.    

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ

Με ικανοποίηση παρακολουθήσαμε το εργαστήρι γλυπτικής που πραγματοποιήθηκε τα τελευταία τρία χρόνια. Τον πρώτο χρόνο στον πεζόδρομο του αρχαιολογικού μουσείου, και τα επόμενα δύο  στην παραλία, και με την προσθήκη της κεραμικής τέχνης, στο πάρκο του πανελληνίου, με πρωτοβουλία του πολιτιστικού φορέα «Καλλιτεχνικό Στέκι Καλαμάτας».

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΖΑΖ . Με το ίδιο επίπεδο που είχαν τα δυο που έγιναν στο παρελθόν. Στο ιστορικό κέντρο, στο κάστρο,  στο πάρκο του λιμενικού και στο πάρκο των σιδηροδρόμων, με συμμετοχές ελλήνων και ξένων κορυφαίων μουσικών του είδους.

Έχουμε επίσης αρκετές εκδηλώσεις που κατά κάποιον τρόπο συνδέονται με την κάθε εποχή του χρόνου, κι αυτό δεν είναι λάθος. Καρναβάλι, λευκές νύχτες, γιορτή παραδοσιακών προϊόντων(άρτος, οίνος, έλαιον). Κάποιες είναι μονοθεματικές, κάποιες υπερκαταναλωτικές, και όλες “γεωγραφικά ή χρονικά περιορισμένες. Η κεντρική ιδέα είναι να γίνουν πολυθεματικές, να εντάξουν λαϊκή τέχνη, παράδοση, συλλογικότητες -και κατανάλωση και προβολή της παραγωγής- και να έχουν κάποια διάρκεια και διασπορά σε όλη την πόλη, ή να συνδεθούν με τοπικές μικρότερες εκδηλώσεις που εμφανίζουν κάποια συνέχεια.

Τέτοιες είναι:

Α) ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ  ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Τελευταία έχει χάσει την δυναμική του έχουν γίνει πολλές συζητήσεις και για το κόστος και για την ποιότητά του και για τα πρότυπα διασκέδασης που προωθούνται.  Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε κάτι από την διοργάνωση; Να το επεκτείνουμε και σε άλλα σημεία της πόλης, και με μια μεγάλη εκδήλωση στην περιοχή της Παραλίας; Να τονώσουμε τα καταστήματα εστίασης και τουριστικών ειδών που λειτουργούν εκεί;  Να οργανώσουμε δρώμενα που προβάλλουν την παράδοσή μας και την ιστορία του τόπου με διάχυση των εκδηλώσεων στις γειτονιές, ώστε να απομακρυνθεί η αίσθηση ότι σταδιακά ξεχνάμε.

Β) Γιορτή Μεσσηνιακών προϊόντων. Θα μπορούσε να διεξαχθεί στην αρχή της τουριστικής σεζόν ώστε τα τοπικά προϊόντα να προβληθούν σε περισσότερους επισκέπτες. Θετική η εθελοντική βοήθεια από τους πολιτιστικούς συλλόγους που δραστηριοποιούνται και αναβιώνουν τα παραδοσιακά μας έθιμα με δρώμενα. Το πάρκο των σιδηροδρόμων και στην συνέχειά του το πάρκο του λιμενικού, να συνεχίσουν ως ο φυσικός χώρος διεξαγωγής του.

Γενικά, πέρα από την κουλτούρα των μεγάρων και των διάσημων καλλιτεχνών,  πέρα και από την καθαρή διασκέδαση, υπάρχει μια κουλτούρα που αναπτύσσεται καθημερινά από τη βάση της κοινωνίας, από άτομα και συλλογικότητες, που έχει τοπικά χαρακτηριστικά, και που αλληλεπιδρά και τροφοδοτεί την καθιερωμένη τέχνη.

Ίσως  λοιπόν, μια από τις εκδηλώσεις αυτού του είδους να είχε την δυνατότητα να μετεξελιχθεί  σε μια μεγαλύτερη γιορτή που θα καλύπτει όλη την πόλη, σε πλατείες και δημόσιους χώρους, με την συμμετοχή όλων των κατοίκων, σαν αυτήν που διοργανώνει ο δήμος της Βαρκελώνης κάθε Αύγουστο στην περιοχή “Gracia”. Στην πόλη αλλά και στο νομό υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες και σχήματα που θα επιθυμούσαν την συμμετοχή τους, ενώ  γειτονιές της Καλαμάτας όπως η συνοικία της Ανάληψης ή τα Γιαννιτσάνικα, θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν κάποιες απ τις εκδηλώσεις.

Και βέβαια το κλίμα αυτών των εκδηλώσεων, θα μπορούσε να διαχέεται και σε άλλα σημεία της πόλης, κατά τη διάρκεια της ημέρας, με άλλους τρόπους. H δουλειά των χειροτεχνών και των καλλιτεχνών δρόμου, μαζί με τη δουλειά άλλων δημιουργών, είναι ένας απ’ αυτούς. Κάτι ανάλογο με τον τίτλο «Τέχνη καθ’ οδόν», διοργανώνει τα τελευταία χρόνια ο Δήμος Ηρακλείου με  μεγάλη επιτυχία και σημαντική προβολή.

  1. Θεωρούμε απαραίτητη -και στον τομέα του πολιτισμού- τη διαδημοτική συνεργασία και τη συνεργασία με την Περιφέρεια, και γενικότερα την “δικτύωση” της πόλης και των πολιτιστικών θεσμών της με άλλες πόλεις και αντίστοιχους θεσμούς.

ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΧΟΡΟΥ- ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΟΡΟΥ- ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Αποτελεί κόσμημα για την πόλη μας και έχει όλες τις προϋποθέσεις να αποτελέσει μοχλό πολιτιστικής προβολής για την περιοχή μας και να αξιοποιηθεί προς όφελος των δημοτών. Είναι γνωστό ότι κόστισε 13,3 εκατομμύρια ευρώ από το 3ο ΚΠ.Σ. μέσω ΕΣΠΑ και παραδόθηκε 5 χρόνια μετά την αρχική προθεσμία, ότι κοστίζει πολλά χρήματα η καθημερινή του λειτουργία κυρίως επειδή δεν κατασκευάσθηκε λαμβάνοντας υπ’ όψιν  νέες μορφές ενέργειας και ότι η απελθούσα δημοτική αρχή αναζητεί τον καλλιτεχνικό διευθυντή.

Πρότασή μας για την αξιοποίησή του είναι: Να αποτελέσει ξεχωριστό οργανισμό με δικό του Δ.Σ. και μέσω νέων συνεργασιών, τόσο στα πλαίσια του φεστιβάλ χορού με παράλληλες εκδηλώσεις από καλλιτέχνες μεμονωμένους, όσο και με ποικίλης θεματικής εκδηλώσεις (εκθέσεις, διαλέξεις, σεμινάρια για την τέχνη) ανοικτές στους δημότες, και να γίνει πόλος έλξης για τον πολιτισμό, σε όλη την Πελοπόννησο.

Όσο για το φεστιβάλ χορού, αναγνωρίζεται από όλους σαν την σημαντικότερη πολιτιστική εκδήλωση που προβάλλει διεθνώς την πόλη. Μετά τα πρώτα όμως επιτυχημένα  χρόνια με προσκεκλημένα σχήματα εγνωσμένης αξίας και κατά τα οποία το φεστιβάλ ήταν μονοπωλιακού χαρακτήρα στην Ελλάδα, ακολούθησε μια κάμψη στην πρωτοπορία και αναγνώριση της αξίας του που οφείλεται  κυρίως στην οικονομική κρίση και την έλλειψη κονδυλίων για την υποστήριξή του. Πρότασή μας, η επίτευξη ευρύτερων συνεργασιών ώστε να ανακτήσει τον πρωτοποριακό του  χαρακτήρα ενώ στο περιθώριο μπορούν να υλοποιούνται πολιτιστικές δράσεις που θα του προσδώσουν ξανά την μοναδικότητα, που έχασε λόγω του συναγωνισμού από φεστιβάλ χορού στην Αθήνα όπως προαναφέρθηκε.

Ευτυχώς η Καλαμάτα έχει πλούσιο φεστιβαλικό background.

Το πρόσφατα καθιερωμένο φεστιβάλ χορωδιών από το 2015 εξελίσσεται σε σημαντικό φθινοπωρινό γεγονός που βοηθά την τουριστική προβολή και την οικονομία της πόλης. Πλέον, πιστεύουμε ότι τα στελέχη της ΦΑΡΙΣ έχουν αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία και συνεπώς δεν χρειαζόμαστε μεσάζοντες.  Εμείς προτείνουμε το φεστιβάλ εκτός από αποκλειστικά  ερασιτεχνικών χορωδιών να επεκταθεί και σε επαγγελματικές χορωδίες διεθνούς εμβέλειας που θα αναδείξουν την Καλαμάτα και τον χορωδιακό τουρισμό. Επιπλέον προτείνουμε την προβολή και των ερασιτεχνικών σχημάτων της πόλης μας με την διοργάνωση ανά έτος ενός Καλαματιανού φεστιβάλ από τις τοπικές μας χορωδίες που θα λειτουργήσει σαν κίνητρο για την αυτοβελτίωσή τους.

Όπως επισημάναμε, το Φεστιβάλ Χορού, έχει φθάσει σε ένα σημείο που πρέπει να επανεπιβεβαιώσει το στάτους του ως μια κορυφαία εκδήλωση με πανελλαδικό και διεθνές ενδιαφέρον.

Μια ιδέα είναι οι παράλληλες εκδηλώσεις κατά τα πρότυπα του Fringe sτο φεστιβάλ Εδιμβούργου. Σημαντικές σε αριθμό παράλληλες εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιούνται σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της πόλης (από τους χώρους που δεν χρησιμοποιεί πλέον το φεστιβάλ -κάστρο, πολυκλαδικό, πνευματικό κέντρο, δημοτικό θέατρο, μέχρι χώρους σαν αυτόν εδώ που είμαστε) λίγο πριν , λίγο μετά και κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ χορού.

Θα δέχεται προτάσεις συμμετοχής λιγότερο γνωστών και πιο πειραματικών σχημάτων και καλλιτεχνών, από όλο το φάσμα των τεχνών, συμβατές βέβαια με την φυσιογνωμία και τις υψηλές του φεστιβάλ χορού, και η επιλογή θα γίνεται από μια επιτροπή υψηλού καλλιτεχνικού κύρους, ανεξάρτητη, αλλά σε συνεργασία φυσικά με το φεστιβάλ.

Εδώ εντάσσεται και η πρόθεση μας για ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Μεσσήνης με διαδημοτική συνεργασία (Καλαμάτας-Μεσσήνης) χωρίς άλλους ενδιάμεσους ιδιωτικούς φορείς.

  1. Οι επιλογές -και για την πολιτιστική πολιτική- πρέπει να  είναι αποτέλεσμα συνεχών διαβουλεύσεων με τους αρμόδιους φορείς, τις ομάδες και τα σχήματα που ασχολούνται με τα πολιτιστικά γενικότερα , καθώς και με όλους τους δημότες, στους οποίους εξάλλου πρωτίστως απευθύνονται. Και αυτό θέλουμε να γίνει και σήμερα μέσω της συμμετοχής σας και της συμβολής σας στην επικαιροποίηση του προγράμματός μας.

Αναφερόμαστε στην ανάγκη της εξωστρέφειας των σχολών Φάρις, που μπορούν να λειτουργήσουν σαν “καταλύτες”, με την συνεργασία με άλλες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες σε εκδηλώσεις, και για το Creative hub στη στοά Λόντου που μπορεί να παραχωρηθεί με χρησιδάνειο σε πολλές ομάδες από κοινού για συνδιαχείριση. Το Hub όχι μόνο θα στεγάζει πολλές διαφορετικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αλλά θα ενθαρρύνει και την προβολή της πόλης σαν τόπο συνάντησης όλων των μορφών πολιτισμού.

ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΦΑΡΙΣ:

Σχολή χορού. Αποτελεί ένα σημαντικό σχολείο το μοντέρνου και σύγχρονου χορού στον Δήμο Καλαμάτας, έχοντας εκπαιδεύσει και αναδείξει πολλούς επαγγελματίες χορευτές. Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί η ανάγκη να αποκτήσει η σχολή εξωστρέφεια με συνεργασίες και εκδηλώσεις που θα προβάλλουν το έργο των μαθητών και των δασκάλων της. Η στέγασή της στο νεοκλασικό Ζουμπούλειο μέγαρο παρουσιάζει προβλήματα συντήρησης, ενώ έχει ήδη συζητηθεί να μεταφερθεί στο Μέγαρο Χορού.

Εικαστικό Εργαστήρι. Καταβλήθηκαν προσπάθειες για την εξωστρέφειά του που μπορούν να γίνουν πιο εντατικές για όλες τις μορφές της τέχνης που φιλοξενεί (πηλός, ζωγραφική, γλυπτική). Πιστεύουμε πως μπορεί να αγκαλιάσει όλους τους φιλότεχνους δημότες και να γίνει το δικό τους εργαστήρι, με λογικά δίδακτρα που να συμβαδίζουν πάντα με την ποιοτική διδασκαλία. Χαιρετίζουμε τις επιτυχημένες πρωτοβουλίες, που προβάλλουν και διαφημίζουν την δουλειά των μαθητών και των καθηγητών. Θα συνεχίζουμε να το στηρίζουμε ως δημοτική αρχή.

Δημοτική Πινακοθήκη Αντικειμενικά, το κτήριο που στεγάζει την Δημοτική πινακοθήκη είναι ακατάλληλο, τόσο η θέση του (σε ένα σκοτεινό σοκάκι του ιστορικού κέντρου, με μικρούς χώρους σε 2 ορόφους, χωρίς δυνατότητα στάθμευσης, δύσκολα ανιχνεύσιμο) όσο και σαν προδιαγραφές, το κτήριο δεν ανταποκρίνεται σε μια σύγχρονη πινακοθήκη, Με αποκλεισμούς σε Α.Μ.Ε.Α και ηλικιωμένους, δεν τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις της εποχής μας. Συνεπώς προτείνουμε την μετεγκατάστασή σε κεντρικό σημείο της πόλης. Και προκρίνουμε την εκδοχή να χρησιμοποιηθεί το ισόγειο του ιστορικού Δημαρχείου, στον πεζόδρομο της Αριστομένους που, προς το παρόν, φιλοξενεί υπηρεσίες ήσσονος σημασίας. Έτσι, θα ενισχυθεί κάθε προσπάθεια εξωστρέφειάς και εικαστικής παιδείας με την δυνατότητα φιλοξενίας εκθέσεων και δράσεων σε συνεργασία και με μουσεία της Ευρώπης, και γενικώς του εξωτερικού της χώρας, με πολλαπλάσια οφέλη για την πόλη μας.

Δημοτικό Ωδείο. Έχει να επιδείξει ένα σημαντικό έργο, αποδεικνύοντας την εξωστρέφειά του με ποικίλες εκδηλώσεις που διεξάγονται όλο τον χρόνο και με εκλεκτούς προσκεκλημένους μουσικούς. Χαιρετίζουμε την δημιουργία συμφωνικής ορχήστρας, και θεωρούμε υποχρέωση της νέας Δημοτικής αρχής την υποστήριξη της, σε όλα τα σημεία, ώστε να καθιερωθεί και σε περιφερειακό επίπεδο. Θεωρούμε ότι απαιτείται η μέγιστη υποστήριξή  από το δήμο, και η διάθεση επιπλέον κτηρίου σύγχρονων προδιαγραφών, επίσης επιθυμούμε την συμβολή του στην ενίσχυση  συνεργασίας, μεταξύ ομάδων και ατόμων, από διάφορα πεδία της τέχνης και με διαφορετικές επιρροές και αναφορές.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ

Αποτελεί ζωντανό κομμάτι της μουσικής παράδοσης της πόλης μας και έχει προσφέρει σπουδαίο μουσικό έργο που εκτείνεται από τη διδασκαλία πνευστών και κρουστών τη συμμετοχή σε παρελάσεις, θρησκευτικές εκδηλώσεις και τελετές στις εκκλησίες της Καλαμάτας και της ευρύτερης περιοχής ,εθιμοτυπικές εκδηλώσεις. μέχρι και συναυλίες σε κλειστούς και υπαίθριους χώρους και έχει τιμηθεί πολλές φορές για το έργο και την προσφορά της συμπράττοντας και με σημαντικούς σολίστ και συμμετέχοντας σε φεστιβάλ φιλαρμονικών στην Ελλάδα αλλά και στη Βοστώνη (εορτασμός 25η Μαρτίου με την ομογένεια). Σαν δημοτική αρχή θα ενισχύσουμε και στηρίξουμε κάθε πρωτοβουλία της και την μεγαλύτερη εξωστρέφειά της.

ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ-ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ –ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ

Η ιδέα ότι η Καλαμάτα διατρέχεται από έναν “άξονα πολιτισμού” ,ο οποίος σηματοδοτείται από μια σειρά σημαντικών κτιρίων, με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, είναι αποτυπωμένη και στο σχέδιο πόλης του 1989, αλλά και στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της πόλης μετά τους σεισμούς.

Μια σειρά από αξιόλογα κτήρια κατά μήκος του ιδεατού αυτού άξονα που ξεκινάει από την παραλία και φθάνει στο κέντρο, απ’ όπου διακλαδίζεται προς τα βόρεια και βορειοανατολικά, είχαν καταγραφεί, και είχε γίνει προσπάθεια να αποκατασταθούν και να βρεθούν νέες χρήσεις. Κάποια ήταν ή έγιναν δημοτικά, κάποια στέγασαν ή στεγάζουν υπηρεσίες  που σχετίζονται με τον δήμο και τον πολιτισμό, άλλα όχι πια (κι αυτό είναι πρόβλημα, γιατί υφίστανται τη φθορά του χρόνου), ενώ υπάρχουν και κάποια που αποτελούν πηγή αμηχανίας, όπως ο μύλος στο λιμάνι, το παλιό εργοστάσιο του καρέλια, ή ακόμα και το πρώην κτίριο της ΔΕΗ δίπλα στο ΔΗΠΕΘΕΚ, είτε λόγω του κόστους που χρειάζεται για να γίνουν λειτουργικά, είτε και λόγω του ότι δεν είναι προφανές ποιες χρήσεις θα μπορούσαν να στεγάσουν.

Εμείς λοιπόν προτείνουμε 3 τέτοια κτήρια, κατά τη γνώμη μας υπάρχουν ώριμες ιδέες για την αξιοποίησή τους

  1. Σχολή Παπαφλέσσα. Αξιοποίηση του συγκεκριμένου κτηρίου από κοινού- Δήμος και Επιμελητήριο Μεσσηνίας- για να αποτελέσει έναν πολυχώρο δραστηριοτήτων σχετικές με τον τουρισμό και τον πολιτισμό. Η ανοιχτή εσωτερική αυλή, που μπορεί να «ανοίξει» και προς την οδό Φαρών, προσφέρεται για υπαίθριες εκδηλώσεις που απαιτούν απαιτούμενο μεγάλο χώρο (π.χ. εκθέσεις Γλυπτικής), ενώ γενικά η διάταξη του κτηρίου θυμίζει το μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς που έχει όντως φιλοξενήσει εκδηλώσεις συμβατές με την πρότασή μας.
  2. Κτήριο ΔΕΗ, πλησίον ΔΗΠΕΘΕΚ. Πρόκειται για ένα ιστορικό κτήριο στο κέντρο της Καλαμάτας. Εδώ στεγάστηκαν τα γραφεία της πρώτης εταιρείας ηλεκτρισμού. Το κτήριο παραμένει σε απαράδεκτη κατάσταση, ετοιμόρροπο και καταφύγιο τρωκτικών. Η δική μας πρόταση αφορά πρωτίστως στην επισκευή του κτηρίου και στην συνέχεια να στεγάσει ένα θεατρικό εργαστήρι που θα δημιουργηθεί από την ΦΑΡΙΣ. Μια σχολή θεάτρου όπου θα συνυπάρξει με την σκηνή του ΔΗΠΕΘΕΚ. Μια νέα κοιτίδα τέχνης και πολιτισμού θα αναπτυχθεί στο κέντρο της πόλης.
  3. Στοά Λόντου. Όπως προαναφέραμε το δημοτικό κτήριο που στέγαζε τον κοινωνικό φορέα και το ληξιαρχείο θα μετατραπεί σε έναν πολυχώρο Hub που θα προσφέρεται σε καλλιτεχνικούς φορείς για τις ανάγκες εκδηλώσεων (εικαστικές εκθέσεις, μουσική σκηνή, παρουσιάσεις βιβλίων… κ.α.) με στόχο την εξωστρέφεια των καλλιτεχνικών σχημάτων και την ανταποδοτικότητα στους πολίτες.

Σε αυτό το σημείο να επισημάνουμε την αναγκαιότητα

άμεσων  παρεμβάσεων στο Πνευματικό Κέντρο, με απαραίτητες  εργασίες συντήρησης του και ανασχεδιασμό των διαθέσιμων χώρων.

ΤΑ ΠΑΡΚΑ ΩΣ ΧΩΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΤΟ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ

Το πάρκο των σιδηροδρόμων, στο κέντρο της πόλης συνδέει την πλατεία με το λιμάνι και αποτελεί το μοναδικό πάρκο αναψυχής. Προς το παρόν επιλέχθηκε να περιφραχτεί για λόγους ασφάλειας χωρίς προηγουμένως να έχει εξεταστεί το ενδεχόμενο  δράσεων που θα το καταστήσουν ελκυστικό στους δημότες, και μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για αθλοπαιδιές. Ο στόχος μας είναι να γεμίσει με κόσμο χειμώνα καλοκαίρι: Με την διενέργεια μόνιμης φωτογραφικής έκθεσης με την ιστορία του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο(στα βαγόνια του)και με επισκέψεις σχολείων. Με την παραχώρηση σε συλλόγους για εκδηλώσεις με μουσικοθεατρικά δρώμενα. Επιπλέον, θα μπορούσαν αν φιλοξενηθούν μουσικές μπάντες τζαζ,  καραγκιόζης, έκθεση χειροτεχνών. Στα πλαίσια αυτά στοχεύουμε να ενισχύσουμε όλα τα ερασιτεχνικά σχήματα καλλιτεχνικής δημιουργίας (θέατρο, χορός, μουσική κλπ). Να επισημάνουμε ότι οι χώροι που βρίσκονται εντός του πάρκου δεν προσφέρονται για εντευκτήρια συνταξιούχων, αλλά για δράσεις πολιτιστικών ή περιβαλλοντικών συλλόγων. Παράδειγμα  το κτήριο που διατίθεται και χρησιμοποιείται από το Μ.Ε.Θ. σαν χώρος για τις θεατρικές του πρόβες. Είναι μια καλή επιλογή που θα μπορούσε να είναι και ανταποδοτική, όπως παρουσιάσεις θεατρικών παραστάσεων εντός και εκτός από αυτό, ή άλλες εκδηλώσεις που να σχετίζονται με την τέχνη.

ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ. Πρέπει να επισκευασθούν και να προβληθούν όλα τα ιστορικά κτίρια σαν μάρτυρες της σπουδαίας πολιτιστικής διαδρομής της πόλης από τα τέλη του 19ου αιώνα καθώς και οι αρχιτεκτονικοί ρυθμοί που τα χαρακτηρίζουν(εκλεκιστικός με στοιχεία ιταλικού αναγεννησιακού, μπαρόκ κλπ), νεοκλασικός, εκκλησιαστικός.

ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ

Ανάδειξη της εισόδου του κάστρου, στερέωση των τειχών και καλύτερη προβολή του. ήδη έχουν ξεκινήσει οι εργασίες ανάδειξης της εισόδου από την εφορεία αρχαιοτήτων καθώς και οι εργασίες στερέωσης και ο δήμος θα διευκολύνει όπου χρειαστεί. Ανάγκη υπάρχει επίσης και για τον φωτισμό όλου του κάστρου με τον κατάλληλο για το κάστρο τρόπο.  

ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ

Απαιτούνται Μελέτες σχεδιασμού και διαχείρισης και Συνεργασία με το πανεπιστήμιο.

Η ευρύτερη περιοχή έχει σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους που αποτελούν σημαντικό πλεονέκτημα για την ήπια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής και ο δήμος πρέπει να βοηθήσει εντατικότερα.

  1. ΑΡΧΑΙΑ ΘΟΥΡΙΑ

Συνεργασία με την Ένωση φίλων της αρχαίας Θουρίας, την κα Αραπογιάννη και την εφορεία αρχαιοτήτων για την ανάδειξη του ανασκαφικού χώρου .Ο χώρος αυτός μπορεί να αξιοποιηθεί τουριστικά και σε συνδυασμό με την κοντινή απόσταση από την πόλη μας να ενισχύσει την τοπική οικονομία με νέες θέσεις εργασίας των κατοίκων που ασχολούνται κυρίως με την γεωργία.

  1. ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ

Διαδημοτική όπως προαναφέραμε συνεργασία για την διαρκή προβολή της περιοχής.

3.ΑΚΟΒΙΤΙΚΑ-Πρωτοελλαδικό μέγαρο και ιερό του Ποσειδώνος.

Ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου και προστασία της περιοχής η οποία παρουσιάζει ένα αξιόλογο οικοσύστημα στις εκβολές του ποταμού Άριος. Απαιτείται η κατάλληλη  προβολή της και η συνεργασία με τους κατοίκους και με τους εθελοντικούς, περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς συλλόγους.

Πολιτισμός και κοινωνική πολιτική, παιδική ηλικία, τρίτη ηλικία, προσβασιμότητα.

Αν και το θέμα θα αναλυθεί διεξοδικά στον άξονα του προγράμματος που αφορά στην κοινωνική πολιτική μας για τον δήμο, στην προκειμένη περίπτωση αναφέρουμε  επιγραμματικά κάποιες κατευθύνσεις.

Επειδή λοιπόν τα πολιτισμικά αγαθά αφορούν όλους τους δημότες, δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε αναφορά σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, καθώς και στις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Πρόθεσή μας είναι οι δημοτικοί φορείς να οργανώνουν εκδηλώσεις που απευθύνονται τις κατηγορίες αυτές.

Εκπτώσεις ή και δωρεάν είσοδος για τις ομάδες αυτές, σε όλες τις εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Δήμος.

Κίνητρα και στους ιδιωτικούς φορείς που χρησιμοποιούν δημοτικές υποδομές, για τήρηση ανάλογης πολιτικής σε σχέση με τις συγκεκριμένες ομάδες.

Δικτύωση των πολιτιστικών δομών του δήμου με τις αντίστοιχες κοινωνικές δομές και τα σχολεία, για συντονισμό των συγκεκριμένων δράσεων.

Και κάποια στιγμή να αποκτήσουμε πολυχώρο στην κλίμακα των μαθητών δημοτικού, για παραστάσεις, εκθέσεις προβολές, συναυλίες διαλέξεις κλπ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ

Το θέμα μας σήμερα δεν είναι ούτε η ανάπτυξη γενικά, ούτε οι πηγές χρηματοδότησης της πολιτικής του δήμου.

H χρήση ωστόσο του παράγοντα του πολιτισμού, ως μέσου ανάπτυξης, έχει αρκετές δυνατότητες, είτε ως βασικός παράγοντας ανάπτυξης, είτε ως κομμάτι της ανάπτυξης, είτε ως ποιοτικός παράγοντας της ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα δεν υπερβαίνει τις οικονομικές δυνατότητες του δήμου. Δεν  εξαγγέλουμε νέο μέγαρο χορού, ούτε την πρόθεση να χρηματοδοτήσουμε μια ιδιωτική τρέλα όπως υπήρχε πιθανότητα να συμβεί με το Κ21 με τη λογική που πήγε να κυριαρχήσει. Θέλουμε να ενισχύσουμε, να προβάλουμε και να δώσουμε ευκαιρία να αναπτυχθούν περισσότερο αυτά που ήδη έχουμε.

Συχνά όντως, υπάρχει περίπτωση να μην επιτυγχάνεται αυτοχρηματοδότηση στον πολιτισμό. (το κόστος επίσκεψης σε ένα μουσείο, για παράδειγμα, δεν καλύπτει το κόστος συντήρησης των εκθεμάτων). Ωστόσο, ο πολιτισμός δεν είναι αντιπαραγωγικός, αφού μέσω της επένδυσης στον πολιτισμό υπάρχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη σε άλλους τομείς της  οικονομίας. Tα project πολιτισμού χρηματοδοτούνται από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους, καθώς επίσης και από προγράμματα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης αλλά και από εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, όπως το crowdfunding.

Σημαντικότερο όλων όμως είναι η μόχλευση δημιουργικών δυνάμεων, που μπορούν να συνεισφέρουν στην υλοποίηση των project παρέχοντας εγκαταστάσεις, εθελοντική εργασία, τεχνογνωσία και επιτυγχάνοντας βιώσιμες συνεργασίες.

Η Ε.Ε. προσφέρει διαφορετικούς τρόπους χρηματοδότησης πέρα των καθιερωμένων προγραμμάτων, όπως είναι η απευθείας χρηματοδότηση, που αναφέρεται παραπάνω (Πρόγραμμα Δημιουργική Ευρώπη).

Η δεύτερη αυτή μορφή χρηματοδότησης αντλείται μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ ή ΣΕΣ (Συμφώνου Εταιρικής Σχέσης ), η οποία διοχετεύεται μέσω των Περιφερειών στους ενδιαφερόμενους φορείς.

Πέρα από τις χρηματοδοτήσεις, που προσφέρονται από την Ε.Ε. με σκοπό την ενίσχυση της πολιτιστικής βιομηχανίας, υπάρχουν και  θεσμοί, οι οποίοι ενισχύουν την ανάπτυξη σε μια περιοχή και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως θεσμικά εργαλεία της Ε.Ε. ενισχυτικής οικονομικής επίδρασης.

Τέτοιο εργαλείο είναι και ο θεσμός των Ευρωπαϊκών πολιτιστικών Πρωτευουσών, και υπάρχουν κι άλλα.

Με αφορμή τη συγκεκριμένη αναφορά, ξαναβάζουμε την ιδέα για διεκδίκηση του τίτλου της “ευρωπαϊκής πρωτεύουσας νεολαίας”. Το είχαμε προτείνει αμέσως μετά το τέλος της υποψηφιότητας για πολιτιστική πρωτεύουσα, σαν εναλλακτική για το 2021, προκειμένου να αξιοποιήσουμε τη δυναμική που είχε αναπτυχθεί, και τις προτάσεις που είχαν κατατεθεί για το φάκελο του Κ21. Μπορούμε να το δούμε για το 2023 ή το 2024. Ο δήμος Θεσσαλονίκης που αξιοποίησε το θεσμό, θεωρεί ότι το ισοζύγιο ήταν θετικό. Επίσης, υπάρχουν τα επιτυχημένα παραδείγματα ευρωπαϊκών πόλεων.  

κοινοποίησε το:

Για πρώτη φορά πάνω από 30 χώρες και 70 πόλεις συντονίζονται

Η εικόνα ίσως περιέχει: 9 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται, πλήθος και υπαίθριες δραστηριότητες

Ο Νάσος Ηλιόπουλος και μέλη της Ανοιχτής Πόλης συμμετείχαν το Σάββατο το μεσημέρι στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην Αθήνα.

Ο Νάσος Ηλιόπουλος αναφέρει σε ανάρτησή του:

«Για πρώτη φορά πάνω από 30 χώρες και 70 πόλεις συντονίζονται και διοργανώνουν ταυτοχρόνως κινητοποιήσεις ενάντια στην ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τον φασιστικό κίνδυνο.
Εχθές, στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, ένας ακροδεξιός εξτρεμιστής άνοιξε πυρ σε δυο μουσουλμανικά τεμένη και αφαίρεσε τη ζωή από 49 ανθρώπους, προκαλώντας μια ανείπωτη τραγωδία.
Η επιχειρούμενη παλινόρθωση της ακροδεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο προμηνύει μόνο τέτοιες τραγωδίες. Είναι χρέος όλων των δημοκρατικών πολιτών να αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη και παρά τις όποιες πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές να οικοδομήσουμε όλοι μαζί έναν κόσμο που θα τους χωράει όλους, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Είμαστε όλοι διαφορετικοί και είμαστε όλοι ίσοι. Προσωπική μου δέσμευση είναι ότι θα αγωνιστώ ώστε η Αθήνα να είναι μια πόλη ασφαλής και πολύχρωμη, που όχι απλά θα δέχεται αλλά θα αγκαλιάζει την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου, είτε μένει εδώ μόνιμα είτε περνάει για λίγες μέρες ή ώρες.
Θα το επαναλάβω λοιπόν.
Η Αθήνα είναι πιο ασφαλής χωρίς την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής και των άλλων φασιστικών ομάδων.»

κοινοποίησε το:

μελέτη Διαμόρφωσης ΧΏΡΟΥ στην Παλια ιερατική σχολή Καλαμάτας ΓΙΑ ΚΈΝΤΡΟ ΔΙΗΜΕΡΕΥΣΗΣ – ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΓΙΑ ΑΜΕΑ

ΘΕΜΑ: Έγκριση της υπ. αρ. 6/2019 μελέτης, της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Καλαμάτας του έργου «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΗΜΕΡΕΥΣΗΣ – ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ»

Η μελέτη για το έργο «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΗΜΕΡΕΥΣΗΣ – ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
φροντίδας για άτομα με ειδικές ανάγκες» συντάσσεται προκειμένου να ενταχθεί στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Πελοπόννησου 2014-2020 Στρατηγική Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης Δήμου Καλαμάτας με τίτλο «Καλαμάτα 2020: Βιώσιμη και έξυπνη πόλη».

Η ίδρυση του Κέντρου προβλέπεται να χωροθετηθεί σε ισόγειο κτίριο, ιδιοκτησίας της Ιερός Μητροπόλεως Μεσσηνίας, επί της οδού Αγ. Γεωργίου 42

Υποβάλλεται στο ΔΣ για έγκριση η υπ. αρ. 6/2019 μελέτη της Δ.Τ.Υ. Καλαμάτας το έργο με τίτλο «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΗΜΕΡΕΥΣΗΣ – ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ», με συνολικό προϋπολογισμό 170.000ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ (24%),με σκοπό την έγκριση της μελέτης ως προς το σύνολό της.

Η προτεινόμενη μελέτη αφορά σε εργασίες συντήρησης και επισκευής υφιστάμενου ισογείου κτιρίου, αλλά και σε νέες διαρρυθμίσεις των χώρων του, ώστε να πληρούνται οι τεχνικές προδιαγραφές για την ίδρυση και λειτουργία Κέντρου Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

Το Κέντρο Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες αποτελεί μονάδα ημερήσιας φροντίδας και παραμονής ατόμων που έχουν μόνιμες ή προσωρινές βλάβες, ανικανότητες, αδυναμίες, αναπηρίες ή συνδυασμό των παραπάνω, που προέρχονται από φυσική, ψυχική ή νοητική ανεπάρκεια, με απώτερο στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους προσφέροντας υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας.

Οι τεχνικές προδιαγραφές, που αφορούν στην κατασκευή Κέντρων Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες καθορίζονται στην υπ αρ. Π4α/οικ.4633 (ΦΕΚ 789/Β/06.10.1993) Υπουργική Απόφαση. Το κτίριο του Κέντρου, σύμφωνα με την ανωτέρω απόφασή, οφείλει να ανταποκρίνεται σε όλα τα ισχύοντα από τον Οικοδομικό Κανονισμό, καθώς και στον εκάστοτε ισχύοντα κανονισμό πυροπροστασίας.

Σκοπός των Κέντρων Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες είναι να προσφέρουν στους ωφελούμενους ένα πλαίσιο κατάκτησης νέων δεξιοτήτων, που θα τους προσφέρουν καλύτερη ποιότητα ζωής και μεγαλύτερο επίπεδο αυτονομίας.

Η ίδρυση του Κέντρου προβλέπεται να χωροθετηθεί σε ισόγειο κτίριο, ιδιοκτησίας της Ιερός Μητροπόλεως Μεσσηνίας, επί της οδού Αγ. Γεωργίου 42, στο Ο.Τ. 995 του Ρ.Σ. Καλαμάτας του Δήμου Καλαμάτας της Π.Ε. Μεσσηνίας. Το κτίριο είναι κατασκευασμένο με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα και εξωτερικές τοιχοπληρώσεις από μπατική οπτοπλινθοδομή, επιχρισμένη εκατέρωθεν, χωρίς θερμομόνωση. Το κτίριο επιστεγάζει ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη.

Η πρόσβαση στο κτίριο γίνεται από την οδό Αγ. Γεωργίου. Η δυνατότητα αυτόνομης και ασφαλούς προσπέλασης στο κτίριο από άτομα με αναπηρία ή εμποδιζόμενα άτομα και η εξυπηρέτηση αυτών θα εξασφαλιστεί με κατάλληλη εξωτερική ράμπα, μήκους 13,00μ, που αρχίζει από τη στάθμη ±0,00 του περιβάλλοντος χώρου του κτιρίου και καλύπτει υψομετρική διαφορά 0,50μ.

Τα βασικά οφέλη από την ίδρυση και λειτουργία Κέντρου Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες εντοπίζονται στα παρακάτω:

  • •  Στη βελτίωση των υποδομών υγείας και κοινωνικής πρόνοιας.
  • •  Στη βελτίωση της παροχής υπηρεσιών υγείας σε ευπαθείς κοινωνικά ομάδες.
  • • Στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής με την ισότιμη πρόσβαση όλων στην αγορά εργασίας και την πρόληψη φαινομένων περιθωριοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού.
  • •  Στη δημιουργία νέων κοινωνικών δομών.
  • •  Στην αναβάθμιση των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.
  • •  Στη δημιουργία θέσεων εργασίας
  • • Στη δημιουργία νέων κοινωνικών δομών.
  • • Στην αναβάθμιση των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.
  • • Στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Συνημμένα: Η υπ’ αρ. 6/2019 μελέτη.

Καλαμάτα (1/03/2019)

Περιγραφή ακινήτου

Η προτεινόμενη μελέτη αφορά σε εργασίες συντήρησης και επισκευής υφιστάμενου ισογείου κτιρίου, αλλά και σε νέες διαρρυθμίσεις των χώρων του, ώστε να πληρούνται οι τεχνικές προδιαγραφές για την ίδρυση και λειτουργία Κέντρου Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

Πρόκειται για ισόγειο κτίριο με στέγη, ιδιοκτησίας της Ιερός Μητροπόλεως Μεσσηνίας, το οποίο έχει ανεγερθεί προ του έτους 1983. Το εν λόγω κτίριο λειτουργούσε ως Ιερατική σχολή.

Το οικόπεδο βρίσκεται επί της οδού Αγ Γεωργίου 42, στο Ο.Τ. 995 του Ρ.Σ. Καλαμάτας του Δήμου Καλαμάτας της Π.Ε. Μεσσηνίας. Το κτίριο είναι κατασκευασμένο με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα και εξωτερικές τοιχοπληρώσεις από μπατική οπτοπλινθοδομή, επιχρισμένη εκατέρωθεν, χωρίς θερμομόνωση. Το κτίριο επιστεγάζει ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη.

Η πρόσβαση στο κτίριο γίνεται από την οδό Αγ. Γεωργίου. Η δυνατότητα αυτόνομης και ασφαλούς προσπέλασης στο κτίριο από άτομα με αναπηρία ή εμποδιζόμενα άτομα και η εξυπηρέτηση αυτών θα εξασφαλιστεί με κατάλληλη εξωτερική ράμπα, μήκους Ι3,00μ, που αρχίζει από τη στάθμη ±0,00 του περιβάλλοντος χώρου του κτιρίου και καλύπτει υψομετρική διαφορά 0,50μ.

κοινοποίησε το:

Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αλέξη Χαρίτση, υπουργός Εσωτερικών

Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια οι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χαρακτηρίστηκαν αρχικά από υπανάπτυξη και στη συνέχεια από χαμένες ευκαιρίες. Στη δεκαετία της κρίσης, μάλιστα, η Αυτοδιοίκηση υπήρξε κατεξοχήν θύμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών: περικοπή χρηματοδότησης, μείωση προσωπικού, ασφυκτικός έλεγχος δραστηριοτήτων, πεδίο αποδιάρθρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και ανάδυσης ελαστικών μορφών εργασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης Αριστερά και Τοπική Αυτοδιοίκηση
κοινοποίησε το:

Ακρόπολη: Τα κτίρια που πέρασαν από την αποθέωση στην κατακραυγή…!  | ECOPRESS

Πηγή: Ακρόπολη: Τα κτίρια που πέρασαν από την αποθέωση στην κατακραυγή…!  | ECOPRESS

κοινοποίησε το:

Κοινωνικό,Πολιτικό,Αυτοδιοικητικό