Χρ. Παπαδόπουλος: Η Συνταγματική Αναθεώρηση ως κατοχύρωση και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων


Χρ. Παπαδόπουλος: Η Συνταγματική Αναθεώρηση ως κατοχύρωση και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων

Η δική μου τοποθέτηση θα προσπαθήσει να κάνει έναν διάλογο με προηγούμενες τοποθετήσεις για συμπτώσεις και αποκλίσεις.  Άκουσα χθες προσεκτικά την τοποθέτηση του κ. Γκιόκα, όπως και διάβασα στα Πρακτικά την προχθεσινή ομιλία του κ. Δελή. Σε πολλά σημεία συμφωνώ και με τους δύο. Αναρωτιέμαι, όμως, για ποιον λόγο υιοθετείται ένα πολεμικό ύφος με έναν καταγγελτικό τρόπο, ιδιαίτερα για ζητήματα που στον πυρήνα τους έχουμε κοινές απόψεις, που λίγο πολύ προτείνονται και στην Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Κατανοώ τον κομματικό ανταγωνισμό, δεν τον συμμερίζομαι, όμως, όταν τα διακυβεύματα αφορούν ζητήματα μεγάλης σημασίας για τη ζωή και την προοπτική του κόσμου της εργασίας. Και αυτά τα διακυβεύματα είναι πολύ σαφές ότι και αυτή την περίοδο, αλλά και ως πολιτική βούληση στην αναθεώρηση του Συντάγματος αφορούν τη διεύρυνση και την κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου και την προστασία των κοινών και δημόσιων αγαθών.

Φυσικά, δεν μπορούμε να αγνοούμε ότι την ίδια περίοδο καταβάλλουμε από κοινού αγώνες και προσπάθειες για την αναχαίτιση του εθνικισμού, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς απειλής ή ακόμα και ότι συμφωνούμε στην αλλαγή του νόμου περί ευθύνης Υπουργών.

Γνωρίζω, βεβαίως, ότι δεν έχουμε ακριβώς τα ίδια θεωρητικά εργαλεία για την ανάλυση της πραγματικότητας με τους φίλους του ΚΚΕ. Για παράδειγμα, εκείνοι υιοθετούν ότι στο θεσμικό πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων υπάρχει μόνο η επιβολή και η δύναμη των από πάνω, δεν κατανοούν ότι την ίδια στιγμή εγγράφονται στους θεσμούς και οι αγώνες των από κάτω. Αυτή τη διαπίστωση που έκαναν οι μαρξιστές του 20ου αιώνα, ο δικός μας ο Πουλαντζάς, ο Αλτουσέρ και άλλοι, είναι ακριβώς και η δικαιολόγηση –αν θέλετε- ή η εξήγηση πώς παρ’ όλη την επιβολή των από πάνω έχουμε σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, δημόσιο σύστημα υγείας και τόσες άλλες κατακτήσεις των αγώνων των από κάτω, παρ’ όλη τη δικτατορία, όπως λένε οι φίλοι μας, της αστικής τάξης.

Με άλλα λόγια, αν δεν υπήρχε αυτό το στοιχείο και η σημερινή μας συζήτηση θα ήταν άσκοπη, θα ήταν μόνο διακηρυκτική, ενώ εμείς φιλοδοξούμε να έχει καινά αποτελέσματα, θεσμική δηλαδή κατάληξη με την οποία να εκφράζονται συμφέροντα κοινωνικών κατηγοριών.

Χθες ο κ. Χατζηδάκης και ο κ. Βενιζέλος ισχυρίστηκαν ότι δεν χρειάζεται αναθεώρηση του Συντάγματος στο κεφάλαιο των δικαιωμάτων, γιατί αυτά προστατεύονται επαρκώς από το σημερινό μας Σύνταγμα και από τις διεθνείς συμβάσεις. Είναι προφανές ότι σβήνουν από τον χάρτη του συνυπολογισμού τα οκτώ χρόνια του μνημονίου. Ξεχνούν, δηλαδή, εκθέσεις και διεθνών οργανισμών με αφορμή κυρίως την Ελλάδα, οι οποίες μιλούν για το καθεστώς της εξαίρεσης.

Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 2014 κοινοποιήθηκε, δημοσιοποιήθηκε η έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Σας θυμίζω ότι αυτή η Διεθνής Ομοσπονδία ήταν εκείνη η οποία είχε δώσει στην έκθεσή της τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών.

Λέει μεταξύ των άλλων η έκθεση, τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι τα εξής:

«Κυβερνήσεις και διεθνή ιδρύματα κατέβαλαν ελάχιστη προσπάθεια για να συμμορφωθούν και να ενσωματώσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στις στρατηγικές και τα προγράμματα για τη διαχείριση της κρίσης. Η κρίση είχε σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, μεταξύ άλλων, καλπάζουσα ανεργία, η οποία, όμως, στην Ελλάδα έφθασε σε πρωτοφανή επίπεδα, ειδικά στις νεότερες γενιές, υποβάθμιση της προστασίας του εργατικού δυναμικού, της ασφάλειας και της υγείας στις συνθήκες εργασίας, καθώς και της συλλογικής διαπραγμάτευσης, σοβαρές περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες, στην κοινωνική ασφάλιση και την κοινωνική προστασία, φορολογικές μεταρρυθμίσεις που εντείνουν τη φτώχεια και τον αποκλεισμό, πτώση του βιοτικού επιπέδου -συνήθως κάτω από το επίπεδο που θεωρείται επαρκές, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο- αύξηση του αριθμού των αστέγων, περιορισμοί στο δικαίωμα στην εκπαίδευση λόγω των περικοπών στον προϋπολογισμό για την παιδεία και το διδακτικό προσωπικό, περικοπές στη δαπάνη για την υγεία.»

Αυτά είναι πράγματα τα οποία τα γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε και τα νούμερα για την πτώση του επιπέδου, γνωρίζουμε και για τις απολύσεις στο Δημόσιο. Είναι μια σειρά πραγμάτων τα οποία γνωρίζουμε. Όμως, αυτά είναι πια και αντικείμενο μελέτης.

Την προηγούμενη βδομάδα ήρθε στα χέρια μου μια έκθεση της «διαΝΕΟσις» του κ. Δασκαλόπουλου, με επιμελητή μάλιστα της έρευνας τον κ. Ματσαγγάνη, οι οποίοι δεν μπορεί να θεωρηθούν άνθρωποι του περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ. Απομονώνω δυο στοιχεία που περιγράφουν πιο γλαφυρά το πρόβλημα που εντοπίζει η έκθεση. Όσον αφορά τα προγράμματα στήριξης ανέργων, το 2010 τα προγράμματα στήριξης ανέργων αφορούσαν το 35% των ανέργων. Το 2014 αφορούσαν το 9%.Άλλο στοιχείο: Από το 2009 ως το 2012 χάθηκαν εξακόσιες τέσσερις χιλιάδες θέσεις εργασίας. Το συνταρακτικό ξέρετε ποιο είναι; Ότι από αυτές τις θέσεις οι διακόσιες είκοσι δύο –το 1/3 και παραπάνω- αφορούσαν θέσεις εργασίας στην υγεία και στην παιδεία. Δηλαδή, αυτό που λέμε «κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους» λίγο πολύ εμφανίζεται με τα στοιχεία.

Σε όλα αυτά τα πράγματα είχαμε να αντιμετωπίσουμε ως Κυβέρνηση και ένα καθεστώς απουσίας οποιασδήποτε πρόνοιας για τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Όλη μας η προσπάθεια αυτά τα τρία, τέσσερα χρόνια είναι να προστατεύσουμε τους αποκλεισμένους, τους φτωχούς, εκείνους που δεν είχαν δικαιώματα.

Ξέρετε, ένα από τα επιχειρήματα, που ήταν πραγματικό επιχείρημα, με το οποίο καταφέραμε και διασώσαμε τις συντάξεις απέναντι στο ΔΝΤ, είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόνοια, δεν υπάρχουν κοινωνικά επιδόματα και με αυτή την έννοια η σύνταξη καλύπτει όλη την οικογένεια και όλους τους αδύνατους συγγενείς που δεν έχουν άλλη δυνατότητα και άλλο πόρο εκτός από τη σύνταξη. Και αυτό ήταν το επιχείρημα -και τα στοιχεία, φυσικά, που το αποδείκνυαν- που ήταν αρκετά πειστικό, ώστε να εξασφαλίσουμε και να μην περικοπούν οι συντάξεις και να μην περάσουν τα μέτρα του ΔΝΤ.

Όσον αφορά αυτό το ζήτημα, ο κ. Βενιζέλος έβαλε δύο παραμέτρους για το πώς μπορεί να υπάρχει ένα σύστημα κοινωνικής προστασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Επικαλέστηκε το δημοσιονομικό πλαίσιο και τη συνομιλία με τη νομολογία. Ξέρετε, κανείς δεν θέλει να εκτροχιάζεται ο προϋπολογισμός. Μόνο που το επιχείρημα ότι, αν έχουμε λεφτά, έχουμε κοινωνική πολιτική, αν δεν έχουμε λεφτά, συρρικνώνουμε αποκλειστικά την προστασία των ευάλωτων κοινωνικών κατηγοριών και της εργασίας, χρησιμοποιήθηκε στη νέα περίοδο και ειδικά από τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας από τον Μπλερ και τους Νέους Εργατικούς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί το κοινωνικό κράτος σε ένα δίχτυ προστασίας μόνο για τους ευάλωτους και να μείνουν έξω από την προστασία εκείνες οι κοινωνικές κατηγορίες, που μπορεί να μην ήταν εξαθλιωμένες, αλλά είχαν ανάγκη κοινωνικής προστασίας, και με αυτήν την έννοια και να μεγαλώσουν οι ανισότητες και να πάψει να υπάρχει η έννοια -που εμείς προτείνουμε με έμφαση- της καθολικότητας απέναντι κυρίως στα κοινωνικά δικαιώματα.

Πολλή κουβέντα έγινε για τον νεοφιλελευθερισμό. Ο κ. Τζαβάρας ισχυρίστηκε ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια έννοια του 1932, όταν οι πρώτοι θεωρητικοί προσπάθησαν να τον θεμελιώσουν. Ξεχνάει, όμως, τον έμπρακτο νεοφιλελευθερισμό, που ξεκινάει ιστορικά στη νέα περίοδο από το 1976 με την πετρελαϊκή κρίση -στην Ελλάδα έρχεται λίγο αργότερα, το 1985-, που έχει ορισμένα συστατικά. Αυτό το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα ονομάστηκε «Η συναίνεση της Ουάσιγκτον», γιατί την ίδια περίοδο από την ευρωπαϊκή μεριά ήταν η Θάτσερ και από την αμερικανική ο Ρίγκαν που υλοποιούσαν αυτό το πρόγραμμα σε όλη του την έκταση.

Τι περιελάμβανε ο νεοφιλελευθερισμός; Κατ’ αρχάς την παράδοση όλων των πεδίων της κοινωνικής αναπαραγωγής -παιδεία, υγεία- στα ιδιωτικά κεφάλαια, δεύτερον, υποβάθμιση της προστασίας της εργασίας, κατοχύρωση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της επισφάλειας, της μερικής, τριγωνικής απασχόλησης –εργασία μέσω υπηρεσιών, εξωτερίκευση, δηλαδή, της εργασίας- και μια σειρά από ζητήματα, που αν τα διαβάσουμε σήμερα και τα συγκρίνουμε, δεν ξέρω πόσο απέχει το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας από τον κανόνα του νεοφιλελευθερισμού και δεν ξέρω πόσο διατεθειμένο είναι το ΚΙΝΑΛ να αποστασιοποιηθεί από μια τέτοια πολιτική διάσταση, που τουλάχιστον στα χρόνια της Συγκυβέρνησης τα έδωσε διά παραδειγματικής κυβερνητικής πράξης.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι η σημερινή μας κουβέντα πρέπει να έχει ως τελική κατάληξη τη σύμπτωση και τη σύγκλιση σε εκείνα τα πεδία που θεωρούνται ώριμα για να μπορούμε να δημιουργήσουμε συναινέσεις. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να έχει και έναν παιδαγωγικό χαρακτήρα, να μην κρύβουμε, δηλαδή, ποια είναι η πραγματικότητα, από πού ξεκινάει, ποια είναι η αφετηρία του καθενός και της καθεμιάς για να προτείνει συγκεκριμένες λύσεις.

κοινοποίησε το:

Η Μπρέντα ανακηρύχθηκε η πιο προσβάσιμη ευρωπαϊκή πόλη για ανθρώπους με αναπηρία


η πιο προσβάσιμη ευρωπαϊκή πόλη για ανθρώπους με αναπηρία 

Η Μπρέντα αναδείχθηκε νικήτρια του Βραβείου Προσβάσιμης Πόλης για το 2019, επειδή κατάφερε να βελτιώσει συνεχώς τις συνθήκες ζωής των ατόμων με αναπηρία.

Η βράβευση πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στις Βρυξέλλες και κατά την τελετή απονομής η επίτροπος Απασχόλησης, η επίτροπος Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δεξιοτήτων και Κινητικότητας Εργατικού Δυναμικού, κ. Μαριάν Τίσεν, δήλωσε ότι: «Υπερβολικά συχνά, τα άτομα με αναπηρία αισθάνονται απομονωμένα, επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε δημόσιους χώρους ή σε μέσα μεταφοράς. Στην Μπρέντα, οι δημόσιοι χώροι που χρησιμοποιούνται καθημερινά, όπως πάρκα και καταστήματα, είναι προσβάσιμοι σε όλους»

Στη τελετή, με αφορμή ότι φέτος είναι το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς, βραβεύτηκαν το Βίμποργκ στην Δανία και η Μοντεβέρντε στην Ιταλία που κατέβαλαν προσπάθειες μέσα στον χρόνο για να καταστήσουν τους πολιτιστικούς τους χώρους προσβάσιμους στους ανθρώπους με αναπηρία. Ο επίτροπος Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού, κ. Τίμπορ Νάβρατσιτς, δήλωσε ότι: «Ένας από τους βασικούς στόχους του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς είναι να δίνει σε όλους τη δυνατότητα να ανακαλύπτουν και να απολαμβάνουν την πολιτιστική κληρονομιά».

Το Βραβείο Προσβάσιμης Πόλης αφορά ευρωπαϊκές πόλεις με περισσότερους από 50.000 κατοίκους. Οι πόλεις πρέπει να αποδείξουν ότι προσεγγίζουν σφαιρικά την προσβασιμότητα, σε τέσσερις βασικούς τομείς: δομημένο περιβάλλον και δημόσιοι χώροι, μεταφορές και σχετικές υποδομές, πληροφόρηση και επικοινωνίες, συμπεριλαμβανομένων νέων τεχνολογιών και εγκαταστάσεις και υπηρεσίες κοινής ωφελείας.

Στον διαγωνισμό, ο οποίος διοργανώνεται από κοινού την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Φόρουμ των Ατόμων με Αναπηρία, συμμετείχαν 52 πόλεις. Η Εβρέ της Γαλλίας και η Γκντίνια στην Πολωνία, έλαβαν το βραβείο δεύτερης και τρίτης θέσης αντίστοιχα.

Για πρώτη φορά πέρσι στον διαγωνισμό μπορούσαν να συμμετέχουν και πόλεις με λιγότερους από 50.000 κατοίκους, με σκοπό την απονομή ειδικού βραβείου στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Νικήτριες πόλεις των προηγούμενων ετών του βραβείου περιλαμβάνουν την Λυών, το Μιλάνο, το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Το Βραβείο Προσβάσιμης Πόλης απονέμεται κατά την ετήσια Ευρωπαϊκή Ημέρα των Ατόμων με Αναπηρία, στην οποία συμμετέχουν περίπου 400 άτομα από ολόκληρη την Ευρώπη.

κοινοποίησε το:

4/12/2018 Οι θέσεις της Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας για το Συνέδριο της ΚΕΔΕ

Σήμερα που η χώρα πετυχαίνει την έξοδο από τα μνημόνια και τη σκληρή επιτροπεία, η Αυτοδιοίκηση έχει να αντιμετωπίσει μια συνολικά διαφορετική κατάσταση, θεσμικά, κοινωνικά  και οικονομικά.

Ο “Κλεισθένης” αποτελεί το πρώτο βήμα της αναγκαίας ριζοσπαστικής διοικητικής μεταρρύθμισης, τη δημοκρατική πρόκληση για τις αναγκαίες προωθητικές συνθέσεις στο προγραμματικό και κοινωνικό πεδίο,σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, με την αναγκαστική αλλαγή κουλτούρας της διοίκησης που επιβάλει, ενώ παράλληλα ανοίγει τη δυνατότητα για παρεμβάσεις στο αναπτυξιακό πεδίο σε ενέργεια και δημόσια αγαθά κλπ.

Η ατζέντα της “Συνταγματικής Αναθεώρησης” αποτελεί μεν μια δημοκρατική τομή δεν συμπεριλαμβάνει όμως την επιβαλλόμενη αποκέντρωση του υπερσυγκεντρωτικού Ελληνικού κράτους και την αντιστοίχιση του στα Ευρωπαϊκά δεδομένα. Θετική η τοποθέτηση του Υπουργού αλλά πρέπει να συγκεκριμενοποιηθεί.

Καλούμαστε να προτείνουμε στην Κυβέρνηση και τα Κόμματα τις θέσεις μας, ως ΚΕΔΕ, για την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση  και την αποτύπωσή της ολοκληρωμένα στον καταστατικό χάρτη της χώρας, σύμφωνα και με τον ψηφισμένο Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας.

Θα πρέπει η Κυβέρνηση στην αναθεωρητέα ύλη να συμπεριλάβει κατά σειρά:

στο άρθρο 56 την κατάργηση του τελευταίου εδαφίου, που αποκλείει μόνο τους Περιφερειάρχες από την κάθοδο σε άλλες εκλογικές διαδικασίες κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ακόμα και αν παραιτηθούν πολύ πριν.

στο άρθρο 74 να προστεθεί παράγραφος 7, που θα προβλέπει ότι, στα νομοσχέδια που αφορούν ειδικά θέματα αρμοδιότητας ΟΤΑ, να ζητείται υποχρεωτικά γνώμη (όχι σύμφωνη γνώμη), όπως συμβαίνει αντίστοιχα και με τη συνθήκη της Λισσαβόνας μεταξύ των αποφάσεων της Commission και υποχρεωτικά γνωμοδοτήσεων πριν της Επιτροπής Περιφερειών, από τα θεσμικά όργανα στης Αυτοδιοίκησης ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ. Η ορθή πρόβλεψη στης Επιτροπής του Ν. 4555 (“Κλεισθένης” άρθρο 212)  δεν είναι θεσμικά αρκετά ισχυρή.

στο άρθρο 76 να κατοχυρωθεί το δικαίωμα νομοθετικής πρωτοβουλίας των θεσμικών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης.

στο άρθρο 101  στην παράγραφο 1 να αποσαφηνίζεται ότι φορείς της κατά τόπους αποκέντρωσης είναι οι οργανισμοί Τ.Α.πρώτου και δεύτερου βαθμού και τα όργανα της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης.Φορείς της καθ’ ύλην αποκέντρωσης να είναι οι δημόσιες υπηρεσίες, οργανισμοί και κρατικά νομικά πρόσωπα για να ξεπερασθούν οι νομικές ερμηνευτικές δυστοπίες για το τι είναι τοπική δημόσια υπόθεση

στην παράγραφο 2 να αναφέρονται και τα όργανα της μητροπολιτικής αυτοδιοίκησης (όπως ορισθούν από τον νόμο), για να λήξει το ερμαφρόδιτο των αρμοδιοτήτων των μητροπολιτικών περιοχών

στην παράγραφο 3 να αναφερθούν ρητά οι αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας βάσει των οποίων οι ΟΤΑ έχουν τεκμήριο αρμοδιότητας στις τοπικές δημόσιες υποθέσεις.Επίσης να παρέχεται δυνατότητα έκδοσης κανονιστικών πράξεων από τους ΟΤΑ, ως όργανα της κατά τόπον Διοίκησης, σύμφωνα με τον ψηφισμένο Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας, δηλαδή χωρίς η σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση να υπόκειται στις ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 43 παρ. 2

στο άρθρο 102 με βάση τα προαναφερόμενα, να ορισθεί ο χαρακτήρας των ΟΤΑ και να προβλέπεται ότι με νόμο ορίζονται οι προϋποθέσεις ώστε να μπορούν να αναγνωρισθούν πολιτικά δικαιώματα και σε αλλοδαπούς που διαμένουν και εργάζονται μόνιμα στην Ελλάδα, για να αποφεύγουμε τραγέλαφους όπως στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010.

Τα ζητήματα της εποπτείας (πχ άρθρο 98) -πέραν της κατάργησης των αποκεντρωμένων διοικήσεων ως έχουν και την άμεση λειτουργία της αυτοτελούς υπηρεσίας επόπτη-ελεγκτή νομιμότητας του Ν. 4555, “Κλεισθένης”- και της άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής εκ μέρους των ΟΤΑ θα πρέπει να τύχουν επεξεργασίας και αν υπάρχει πεδίο ευρύτερων πολιτικών συγκλίσεων να συμπεριληφθούν στην αναθεωρητέα ύλη.

Ως ΚΕΔΕ

Οφείλουμε να απαιτήσουμε από την Κυβέρνηση και τα κόμματα μια προγραμματική συμφωνία απόδοσης των παρακρατηθέντων σε ένα πολυετές επενδυτικό σχέδιο άρσης των ενδοπεριφερειακών και διαπεριφερειακών ανισοτήτων της χώρας σε δίκτυα, κοινωνικές και τεχνολογικές υποδομές. Για την υλοποίηση των ολοκληρωμένων σχεδίων διαχείρισης απορριμμάτων με επίκεντρο την πρόληψη στην πηγή και την ανακύκλωση καθώς και των προγραμματικών δεσμεύσεων της χώρας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Ο θετικός ρόλος των προγραμμάτων “Φιλόδημος” στην τοπική ανάπτυξη δεν αρκεί.

Είναι αναγκαία η διεκδίκηση άμεσα:

α) ουσιαστικής αύξησης των προβλεπομένων κρατικών επιχορηγήσεων με σταδιακή εφαρμογή του Ν. 3852/10, σύμφωνα με την οικονομική δυνατότητα της χώρας.

β) λειτουργία των επιτροπών των άρθρων 211 και 212 του Ν.4555

γ) ουσιαστικών αλλαγών απλοποίησης και επιτάχυνσης διαδικασιών στον Ν.4412

δ) συμφωνία άρσης μετά το 2021 όλων των μνημονιακών δεσμεύσεων για εξαίρεση καταβολής τελών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση επενδυτικών σχημάτων (λιμάνια, αεροδρόμια κλπ)

ε) ουσιαστική συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης στις νέες προσλήψεις και ιδιαίτερα επιστημόνων και εξειδικευμένου προσωπικού.

στ) παράταση για ένα χρόνο του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Παράλληλα, οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε ως Αυτοδιοίκηση στην ακραία νεοφιλελεύθερη λογική, του“λιγότερο κράτος” του 1:5 στις προσλήψεις και της κατάργησης των κρατικών επιχορηγήσεων με τη μεταφορά του ΕΝΦΙΑ  (πρόταση Μητσοτάκη) στην Αυτοδιοίκηση.Πρόταση που απλά  σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις,λιγότερη Τοπική Αυτοδιοίκηση, λιγότερες και ακριβότερες Κοινωνικές παροχές για τους πολίτες στο τοπικό επίπεδο.

Ο Δημόσιος και Κοινωνικός χαρακτήρας των Δημοτικών υπηρεσιών με σταθερές σχέσεις πλήρους απασχόλησης, πρέπει να αποτελούν την πυξίδα των θέσεών μας.

Μπροστά στη νέα περίοδο που ανοίγεται, οφείλουμε επίσης, κρατώντας τα όποια θετικά της περιόδου (πχ μαραθώνιος καινοτομίας νέων), να ξεπεράσουμε την κυριαρχία του “φαίνεσθαι” καιτων προσωπικών στρατηγικών, πάνω στο “είναι” που μας χαρακτήρισε αυτή την περίοδο. Να ξεπεράσουμε αυτοεγκλωβισμούς (με ευθύνη της πλειοψηφίας που δεν ήταν μονοπαραταξιακή) στην κεντρική πολιτική κομματική αντιπαράθεση (καμπάνια του “ναι”, υιοθέτηση αφηγήματος περί “αριστερής παρένθεσης” κλπ) καθώς και την εργαλειοποίησή  μας, με κραυγές υπερμεγένθυσης και δαιμονοποίησης υπαρκτών κυβερνητικών αστοχιών, μειώνοντας θετικές παρεμβάσεις της Κυβέρνησης (Φιλόδημος, χρέη Δήμων, ληξιπρόθεσμα,ενίσχυση νησιωτικών και ορεινών Δήμων κλπ) στερώντας έτσι από την Αυτοδιοίκηση τον ουσιαστικό της ρόλο ως θεσμικού συνομιλητή της Πολιτείας και αξιόπιστου διεκδικητή της αποκέντρωσης με Δημοκρατία.

Ως Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία δηλώνουμε το παρών μας στη διεκδίκηση αυτού του πλαισίου, από τις όποιες Κυβερνήσεις προκύψουν στο μέλλον, γιατί θεωρούμε ότι η αντίθεση Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Κεντρικού Κράτους θα είναι παρούσα για πολλά χρόνια.

κοινοποίησε το:

«Είμαστε φοιτητές, όχι πελάτες!» Στους δρόμους για τέταρτη ημέρα οι φοιτητές της Αλβανίας- Ζητούν πιο φθηνά δίδακτρα


Solidarnost je naša snaga! Solidariteti është forca jonë! 
Η Αλληλεγγύη είναι η δύναμη μας! 

Στα δημόσια πανεπιστήμια, τα δίδακτρα κυμαίνονται από 160 ως 2.560 ευρώ, όταν ο μέσος μισθός ανέρχεται σε περίπου 350 ευρώ .     


Για τέταρτη μέρα και κατά χιλιάδες διαδήλωσαν σήμερα οι φοιτητές της Αλβανίας, ζητώντας μείωση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια.  

Διαβάστε επίσης: Αλληλεγγύη στον αγώνα των φοιτητών της Αλβανίας

Για τέταρτη μέρα και κατά χιλιάδες διαδήλωσαν σήμερα οι φοιτητές της Αλβανίας, ζητώντας μείωση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια.    Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις έγιναν στα Τίρανα, όμως πραγματοποιούνται και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως η Κορυτσά στον νότο, το Ελμπασάν στο κέντρο και το Δυρράχιο στα δυτικά.  


«Μια νεολαία που δεν διαμαρτύρεται είναι μια νεκρή νεολαία»


Τα αιτήματα τους περιλαμβάνουν:
• Μείωση στο μισό όλων των πανεπιστημιακών διδάκτρων.
• Αύξηση των κρατικών δαπανών για το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
• Ίδρυση δημόσιου οργανισμού παροχής δωρεάν εκπαιδευτικών εγχειριδίων σε όλους τους μαθητές.

Στα δημόσια πανεπιστήμια, τα δίδακτρα αυτά κυμαίνονται από 160 έως 2.560 ευρώ, ποσό σημαντικό σ’ αυτή τη φτωχή χώρα όπου ο μέσος μισθός ανέρχεται σε περίπου 350 ευρώ.  

Οι διαμαρτυρίες ξέσπασαν μετά την απόφαση να χρεώνονται οι εξετάσεις της δεύτερης εξεταστικής περιόδου, μέτρο από το οποίο έκανε πίσω χθες η κυβέρνηση χωρίς ωστόσο να διαλύσει τον θυμό μεταξύ των περίπου 110.000 φοιτητών του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος αυτής της χώρας των 3 εκατομμυρίων κατοίκων.       «Μια νεολαία που δεν διαμαρτύρεται είναι μια νεκρή νεολαία», «Είμαστε φοιτητές, όχι πελάτες!», φώναζαν οι διαδηλωτές μπροστά από το υπουργείο Παιδείας. «Είμαστε το μέλλον της Αλβανίας, οι αρχές οφείλουν να μας ακούν, θέλουμε να μειωθούν τα δίδακτρα», λέει ο Φλοριάν Κόλα, φοιτητής κοινωνιολογίας.   Χθες το βράδυ, στον λογαριασμό του στο Facebook, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Έντι Ράμα δημοσίευσε ένα βίντεο που δείχνει το σχέδιο κατασκευής, με τη βοήθεια της γερμανικής κυβέρνησης, μιας πανεπιστημιούπολης αξίας 18,8 εκατομμυρίων ευρώ. «Είναι ένα σχέδιο που θα γίνει πραγματικότητα», γράφει.       Πριν από δύο ημέρες, είχε προκαλέσει την οργή πολυάριθμων φοιτητών εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του, και πάλι στο Facebook, για το γεγονός ότι οι φορολογούμενοι πληρώνουν γι’ αυτούς που αποτυγχάνουν στην πρώτη εξεταστική περίοδο.    

Οι διαδηλωτές ζητούν επίσης βελτίωση των εγκαταστάσεων, καλύτερη αντιπροσώπευση στα διοικητικά συμβούλια των πανεπιστημίων και αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία, ο οποίος αναλογεί μόλις στο 3,3% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών.   «Θα είμαστε εδώ μέχρι να γίνουν δεκτά όλα τα αιτήματά μας», φώναζαν σήμερα οι διαδηλωτές.   Με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ Πηγή: www.lifo.gr

κοινοποίησε το:

“Έλλειμμα ενδιαφέροντος για τα αρχαία της πλατείας Υπαπαντής”

“Έλλειμμα ενδιαφέροντος για τα αρχαία της πλατείας Υπαπαντής”

messinia24 στις 07/12/2018 Καλαμάτα

MPEXRAKHS THEOF

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Ι. ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤ. ΜΠΕΧΡΑΚΗ

Με αφορμή την παρέμβαση  από τον αρχιτέκτονα Γιώργο Αλμπάνη για τα αρχαία στην Πλατεία της Υπαπαντής, από τους Δημοτικούς Συμβούλους Καλαμάτας της μείζονος μειοψηφίας, Γιάννη Θεοφιλόπουλος και Σταμάτη Μπεχράκη, έγινε η ακόλουθη τοποθέτηση:

Όπως αναφέρει στην παρέμβασή του ο κ.Γ. Αλμπάνης το Μάρτιο του 2011 η προμελέτη ενεκρίθη από το ΚΑΣ, ως είχε, με τη μόνη παρατήρηση: την εξαίρεση της ειδικής κατασκευής στη ΝΑ γωνία της Πλατείας Υπαπαντής με το ακόλουθο αιτιολογικό: «[…] εκτός από τη διαμόρφωση, που προβλέπει την αποκάλυψη αρχαιολογικών καταλοίπων παλαιάς ανασκαφής και την κάλυψή τους με γυάλινο στέγαστρο, διότι η διατήρηση των καταλοίπων αυτών σε κατάχωση είναι προτιμότερη για την αποτελεσματική προστασία τους».

Αρχαία πλατεία Υπαπαντής : όλες οι τοπικές κοινωνικές, αυτοδιοικητικές δυνάμεις της Καλαμάτας ομογνωμονούν στην μερική αποκάλυψη και προστασία και ανάδειξη των αρχαίων που είχαν ανασκαφεί περίπου τη δεκαετία του 1950.

Το αβίαστο συμπέρασμα που καταλήγει κάθε πολίτης είναι ότι υπήρξε σημαντικό έλλειμμα ενδιαφέροντος από το 2011 μέχρι και σήμερα από την δημοτική αρχή της Καλαμάτας για την αλλαγή αυτή της απόφασης του ΚΑΣ. 

Το αβίαστο συμπέρασμα που καταλήγει κάθε πολίτης είναι ότι υπήρξε σημαντικό έλλειμμα ενδιαφέροντος από το 2011 μέχρι και σήμερα από την δημοτική αρχή της Καλαμάτας για την αλλαγή αυτή της απόφασης του ΚΑΣ. Η ενημέρωση του ΚΑΣ έπρεπε να γίνει μέσω συστηματικής ενημέρωσής του για τις νέες χρηματοδοτικές δυνατότητες που υπάρχουν, τη σημασία του έργου για τους κατοίκους της Καλαμάτας αλλά και την επιθυμία αποδοχής του Δήμου Καλαμάτας στους όρους που πρέπει να περιγραφούν εκ μέρους του για την πλήρη προστασία την αρχαίων στην Πλατεία Υπαπαντής.

Επίσης  όλες οι τοπικές κοινωνικές, αυτοδιοικητικές δυνάμεις της Καλαμάτας ομογνωμονούν στην μερική αποκάλυψη και προστασία και ανάδειξη των αρχαίων που είχαν ανασκαφεί περίπου τη δεκαετία του 1950. Είναι προφανές ότι έχει μεγάλη σημασία η μερική αποκάλυψη των αρχαίων της πλατείας Υπαπαντής. Η σημασία του έργου αυτού βρίσκεται στην παρουσίαση της ιστορικής ταυτότητας της πόλης μας  αλλά και την καθημερινή καταγραφή  αυτής
της ιστορίας της  στη συλλογική συνείδηση  στους κατοίκους της.

Τα αρχαία τα οποία είχαν καταγραφεί, φωτογραφηθεί και εν συνεχεία επιχωθεί προτάθηκε κατά στην επικαιροποιημένη προμελέτη της Πλατείας, η οποία υπεβλήθη το 2010 από τη «ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΕ – Γ. ΑΛΜΠΑΝΗΣ – Ν. ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ», να υπάρχει πρόβλεψη ειδικής κατασκευής από άθραυστο γυαλί, που θα σκεπάζει το χώρο τον αρχαίων, ενώ θα προβλέπει και κατάλληλο φωτισμό για τη νυχτερινή ανάδειξή τους, ενώ από απόψεως Η/Μ εγκαταστάσεων προβλέπεται ειδικός κλιματισμός για τη συντήρησή τους.

Το αβίαστο συμπέρασμα που καταλήγει κάθε πολίτης είναι ότι υπήρξε σημαντικό έλλειμμα ενδιαφέροντος από το 2011 μέχρι και σήμερα από την δημοτική αρχή της Καλαμάτας για την αλλαγή αυτή της απόφασης του ΚΑΣ. Η ενημέρωση του ΚΑΣ έπρεπε να γίνει μέσω συστηματικής ενημέρωσής του για τις νέες χρηματοδοτικές δυνατότητες που υπάρχουν, τη σημασία του έργου για τους κατοίκους της Καλαμάτας αλλά και την επιθυμία αποδοχής του Δήμου Καλαμάτας στους όρους που πρέπει να περιγραφούν εκ μέρους του για την πλήρη προστασία την αρχαίων στην Πλατεία Υπαπαντής. Εάν υπάρχει αλληλογραφία με το ΚΑΣ από το 2011 και μετά η δημοτική αρχή οφείλει να την δώσει στη δημοσιότητα. Διαφορετικά ας κινητοποιηθούμε ενωτικά και αποφασιστικά για την επανεξέταση της αρνητικής απόφασης του ΚΑΣ για να διορθώσουμε το πρόβλημα .

Γιάννης Θεοφιλόπουλος, Σταμάτης Μπεχράκης

κοινοποίησε το:

Γιώργος Κυρίτσης: Το know-how του δρόμου είναι πολύτιμη παρακαταθήκη των κοινωνιών – Commonality

Πηγή: Γιώργος Κυρίτσης: Το know-how του δρόμου είναι πολύτιμη παρακαταθήκη των κοινωνιών – Commonality

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γιώργος Κυρίτσης: Το know-how του δρόμου είναι πολύτιμη παρακαταθήκη των κοινωνιών

Η παρακαταθήκη του Δεκέμβρη του 2008 ήταν οπωσδήποτε προοδευτική, οποιαδήποτε δίκαια εξέγερση ή έκρηξη αφήνει πίσω της μία προοδευτική παρακαταθήκη, την υπόμνηση ότι οι άνθρωποι καμιά φορά ξεσηκώνονται κιόλας. Είναι καλό οι κοινωνίες να έχουν το know-how της αντίστασης, είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κυρίτσης μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Νίκο Σβέρκο.

«Κοιτάζοντάς τα από μία απόσταση … δεν ξέρω αν μπορώ να εντάξω σε ένα πλαίσιο τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, κυρίως εκείνης της ημέρας, να πω ότι ήταν συνέχεια του κινήματος του 2006 για το πανεπιστήμιο, ή προείκασμα της κρίσης που ερχόταν, κτλ.», είπε ο κ. Κυρίτσης. «Το σίγουρο, ήταν μία έκρηξη οργής απόλυτα δικαιολογημένη, με όλα τα στοιχεία που θα την έκαναν να φουντώσει. Πρώτον, μία εν ψυχρώ δολοφονία παιδιού από αστυνομικό στα Εξάρχεια, από μόνο του ικανό να πυροδοτήσει την κατάσταση. Δεύτερο, τα σχολεία που “το πήραν πάνω τους”, ακόμη και των “καλών” περιοχών, που κατέβαιναν από τα βόρεια προάστια, όπως και των δυτικών συνοικιών, συγκρούονταν, περικύκλωναν τα αστυνομικά τμήματα, γίνονταν διάφορα. Υπήρχε φοβερή οργή στην μαθητική νεολαία».

Αυτές οι ημέρες «ήταν και μία φωτοβολίδα … φώτισε διάφορες πτυχές εκείνης της περιόδου. Είχαμε μία κατάσταση ψευδούς, επίπλαστης ευδαιμονίας, με 4% ανάπτυξη, με Ολυμπιακούς Αγώνες, διακοποδάνεια… κάτω από αυτά όμως έβραζε ταυτόχρονα το προανάκρουσμα της κρίσης. Μιλούσαμε για την γενιά των 700 ευρώ, εκείνη την εποχή η νεολαία το είχε μπροστά της, το έβλεπε. Ως παρακαταθήκη κρατάω επίσης ότι βοήθησε διάφορα λουλούδια να ανθίσουν, όπως η διαδικασία της κατάληψης της Λυρικής Σκηνής … θυμάμαι να κλείνει ξαφνικά η Ακαδημίας, επειδή έχουν βγει 20-25 άτομα από την Λυρική, χορεύουν ένα δημοτικό και ξαναμπαίνουν μέσα. Και τα αυτοκίνητα ούτε κορνάρουν, ούτε δυσανασχετούν, οι οδηγοί βγαίνουν και χειροκροτούν, ήταν ωραίες εικόνες», συνέχισε ο ίδιος, αν και «υπήρχε και το στοιχείο της μητροπολιτικής βίας, με τα πλιάτσικα κτλ. που πάντα συμβαίνουν σε περιόδους αναταραχής».

Αναφέρθηκε επίσης στον διχασμό «στις πολιτικές δυνάμεις και το πολιτικό προσωπικό … Από την μία πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ που έβλεπε με κατανόηση το ξέσπασμα της νεολαίας. Ταυτόχρονα, είχαμε “τις δυνάμεις του νόμου και της τάξεως”, από τότε έβριζαν τον Πρ. Παυλόπουλο (υπουργό Εσωτερικών και υπεύθυνο για την αστυνομία) που “δεν κατέβασε τα τανκς”… Οι δυνάμεις που αυτή την στιγμή βρίσκονται στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και διάφοροι που εγγράφονταν στο “εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ”, το ΚΚΕ με τον δικό του τρόπο, είχαν σταθεί όλοι με σαφή αντιπαλότητα απέναντι στο κίνημα, από τις προτάσεις σκληρής καταστολής από το Μητσοτακέϊκο και το “σημιτικό” ΠΑΣΟΚ μέχρι την συνήθη προβοκατορολογία του ΚΚΕ … θυμάμαι σε πάνελ να κραδαίνουν το ημερολόγιο της Αυγής και να λένε το ένα και το άλλο… Μέχρι συζητήσεις για το κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι ένα νόμιμο κόμμα, να εγγράφεται στο συνταγματικό τόξο, αυτές τις μπούρδες ακούγαμε τότε».

Θύμισε ωστόσο ότι «είχαμε και το κυβερνών κομμάτι της τότε ΝΔ, το “καραμανλικό”, που καταλάβαινε την σπουδαιότητα των στιγμών, είχε μία άλλη αίσθηση ιστορικότητας. Ο Πρ. Παυλόπουλος είχε την εμπιστοσύνη του Κ. Καραμανλή και μπορούσε να χειριστεί το θέμα, είχε αυτή την στάση που -δεν θα έλεγα ακριβώς ήπια- προσπάθησε να μην ρίξει λάδι στη φωτιά. Σχετικά γρήγορα συνελήφθησαν οι Κορκονέας-Σαραλιώτης ώστε να μην υπάρχει εικόνα πλήρους κουκουλώματος. Όλα αυτά βοήθησαν, είναι η αλήθεια…».

Καταλήγοντας, ο κ. Κυρίτσης σημείωσε ότι η παρακαταθήκη όλων αυτών «ήταν οπωσδήποτε προοδευτική, οποιαδήποτε δίκαια εξέγερση ή έκρηξη αφήνει πίσω της μία προοδευτική παρακαταθήκη, με την υπόμνηση ότι οι άνθρωποι καμιά φορά ξεσηκώνονται κι όλας. Είναι καλό οι κοινωνίες να έχουν το know-how της αντίστασης… Και το λέω εγώ, τώρα που είμαστε εμείς κυβέρνηση. Πιστεύω βαθύτατα ότι το know-how του δρόμου είναι πολύτιμη παρακαταθήκη των κοινωνιών και πρέπει να υπάρχει».

Πηγή: Στο Κόκκινο

κοινοποίησε το:

Παρέμβαση για τα αρχαία στην Πλατεία της Υπαπαντής από τον αρχιτέκτονα Γιώργο Αλμπάνη

Πηγή: εφημερίδα Θάρρος Πρώτη Δημοσίευση: 06/12/2018 17:30 -Τελευταία Ενημέρωση: 06/12/2018 17:30

Το θέμα των αρχαίων που είχαν ανασκαφεί περίπου τη δεκαετία του 1950 και τα οποία είχαν καταγραφεί, φωτογραφηθεί και εν συνεχεία επιχωθεί – προ της προηγούμενης «ανάπλασης» και όχι εξαιτίας της – ήταν γνωστό και προκάλεσε προβληματισμό κατά την εκπόνηση των μελετών που αφορούσαν στο Ιστορικό Κέντρο, στις οποίες εντάσσεται – ως τελευταίο έργο – και η μελέτη για την Πλατεία Υπαπαντής.
Αποτέλεσμα αυτών των προβληματισμών ήταν στην επικαιροποιημένη προμελέτη της Πλατείας, η οποία υπεβλήθη το 2010 από τη «ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΕ – Γ. ΑΛΜΠΑΝΗΣ – Ν. ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ», να υπάρχει πρόβλεψη ειδικής κατασκευής από άθραυστο γυαλί, που θα σκεπάζει το χώρο τον αρχαίων, ενώ θα προβλέπει και κατάλληλο φωτισμό για τη νυχτερινή ανάδειξή τους. Από απόψεως Η/Μ εγκαταστάσεων προβλέπεται ειδικός κλιματισμός για τη συντήρησή τους.
Επιπροσθέτως, στην Τεχνική Έκθεση της πρότασης υπήρχε ειδική μνεία με παλαιότερες φωτογραφίες των αρχαίων –από το σύντομο διάστημα που η ανασκαφή ήταν ανοιχτή – και με επισήμανση στο κείμενο ότι τη μελέτη «[…]ενδιαφέρει απολύτως η ανάδειξη της από αρχαιοτάτων χρόνων ιστορικής συνέχειας της πόλης[…]».
Η επικαιροποιημένη προμελέτη, με τη σύμφωνη γνώμη της Δημοτικής Αρχής και της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, υπεβλήθη το Σεπτέμβριο του 2010 προς έγκριση στο ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο).
Εδώ είναι σκόπιμο να αναφερθεί και κάτι- δυστυχώς- σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα. Όλοι οι δήμαρχοι από το 1998 που άρχισε η μελέτη και η σταδιακή υλοποίησή της, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, αγκάλιασαν το έργο, το οποίο ήταν ένα από τα οράματα του τότε δημάρχου Χ. Μαλαπάνη με τη συμπαράσταση του τότε δημοτικού συμβούλου κ. Γ. Κουτσούλη, ο οποίος επισήμανε την παλαιότερη ανασκαφή και προμήθευσε από το προσωπικό του αρχείο τις σχετικές φωτογραφίες.
Στη συνέχεια και ο κ. Π. Κουμάντος και ο κ. Γ. Κουτσούλης, ως δήμαρχοι, προχώρησαν στην ολοκλήρωση και υλοποίηση επιμέρους τμημάτων του Ιστορικού Κέντρου.
Τέλος, ο νυν δήμαρχος, κ. Π. Νίκας, συνέχισε τα επιμέρους έργα και φρόντισε για την αποπεράτωση του όλου έργου με την ένταξη και του τελευταίου τμήματος – της Πλατείας Υπαπαντής – σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα, ώστε να ολοκληρωθεί το αρχικό όραμα της ανάπλασης του συνόλου του Ιστορικού Κέντρου.
Σε όλα τα παραπάνω σημαντικότατη συμμετοχή, λόγω αρμοδιότητας, είχε και η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου.
Το Μάρτιο του 2011 η προμελέτη ενεκρίθη από το ΚΑΣ, ως είχε, με τη μόνη παρατήρηση: την εξαίρεση της ειδικής κατασκευής στη ΝΑ γωνία της Πλατείας Υπαπαντής με το ακόλουθο αιτιολογικό: «[…] εκτός από τη διαμόρφωση, που προβλέπει την αποκάλυψη αρχαιολογικών καταλοίπων παλαιάς ανασκαφής και την κάλυψή τους με γυάλινο στέγαστρο, διότι η διατήρηση των καταλοίπων αυτών σε κατάχωση είναι προτιμότερη για την αποτελεσματική προστασία τους».
Η ανωτέρω απόφαση δεν πρέπει να ξενίζει, αφού αποτελεί συνήθη τακτική σε όλες τις Μεσογειακές και Μεσοποτάμιες χώρες, οι οποίες λόγω του πλήθους των αρχαιολογικών χώρων και του αντιστοίχου ιστορικού βάθους τους δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε όλες τις ανασκαπτικές εργασίες.
Ίσως ενδιαφέρει και η πληροφόρηση ότι οι μελετητές της Πλατείας Υπαπαντής έχουν δηλώσει ότι διατίθενται για τη συνέχιση της μελέτης, όποτε αυτό αποφασισθεί, ώστε να υπάρχει έτοιμη πλήρης μελέτη για την κάλυψη των ευρημάτων, εφόσον αποκαλυφθούν, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι τα συγκεκριμένου είδους έργα αποτελούν σημαντική αρχιτεκτονική πρόκληση.

Του Γιώργου Αλμπάνη
Αρχιτέκτονος

κοινοποίησε το:

Κοινωνικό,Πολιτικό,Αυτοδιοικητικό