Ανδριανός Τέσας – Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, η ομότιμη ενέργεια και τα έξυπνα δίκτυα για την Ελλάδα | Re-public : re-imagining democracy

Πηγή: Ανδριανός Τέσας – Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, η ομότιμη ενέργεια και τα έξυπνα δίκτυα για την Ελλάδα | Re-public : re-imagining democracy

Οι εκτελεσμένοι πατριώτες στην Καλαμάτα στις 13 Σεπτεμβρίου 1943!

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής υπήρξε ένα θλιβερό γεγονός, από τα εκατοντάδες – δείγμα- της γερμανικής θηριωδίας, το οποίο δεν είναι γνωστό στους πολίτες. Ειδικότερα, στο χώρο των παλιών Σφαγείων, στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, εκτελέστηκαν  από τους Γερμανούς Έλληνες πατριώτες, όμηροι των Ιταλών, καταδικασμένοι για κατοχή και απόκρυψη όπλων, που κρατούνταν στις  φυλακές  Αλεξανδράκη.
Οι εκτελεσθέντες ήταν: 1) ΑΛΟΥΠΗΣ  Γεώργιος  του Ιωάννη, αγρότης, 43 ετών, από την Καλαμάτα,  2) ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ Γεώργιος  του  Κωνσταντίνου,  26 ετών, ανάπηρος  πολέμου, από τη Μάλφη Τριφυλίας, 3) ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΚΟΣ  Μιχάλης, εργαζόμενος, 33 ετών, από την Καλαμάτα, 4) ΚΑΚΑΒΑΣ Δημοσθένης  του  Κωνσταντίνου,  ξενοδόχος, 64 ετών, από την Πιπερίτσα, κάτοικος Μελιγαλά, 5) ΚΛΕΙΔΩΝΑΣ  Γεώργιος,  ψαράς, 20 ετών, από τα Γιαννιτσάνικα Καλαμάτας, 6) ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ  Γεώργιος, εργάτης,  18 ετών,  από τα Βουνάρια, κάτοικος  Καλαμάτας,  7)  ΛΟΓΓΑΡΑΚΗΣ  Θεοχάρης  του Νικόλαου,  40 ετών, καφεπώλης, από τη Λογγά, κάτοικος Καλαμάτας, 8) ΜΟΥΡΙΚΗΣ  Νικόλαος  του Ιωάννη, 34 ετών, υπάλληλος του υπουργείου Πρόνοιας, από την Ελευσίνα, κάτοικος  Καλαμάτας, 9) ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ  Γεώργιος του Λεωνίδα, 67 ετών, κουρέας, από τα Αλώνια, κάτοικος Καλαμάτας,  10) ΤΣΙΧΡΙΤΖΗΣ  Μιχάλης του Δημητρίου, 19 ετών, μαθητής, από την Καλαμάτα.  
Οι Γερμανοί  ήρθαν  στην  Καλαμάτα στις 9  Σεπτεμβρίου. 
Οι συγγενείς το έμαθαν όταν πήγαν στο επισκεπτήριο. Πρόκειται  για μια άγνωστη  ιστορία μέχρι  πρότινος στους Καλαματιανούς, που έδινε το «σήμα»  για τα όσα θα επακολουθούσαν.

Ο Δήμος για το πρώην Πολυκλαδικό και το 18ο Δημοτικό σχολείο

Λίγες ώρες πριν χτυπήσει το “πρώτο κουδούνι” στα σχολεία για τον Αγιασμό, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 18ου δημοτικού σχολείου Καλαμάτας, έστειλε την ακόλουθη επιστολή:


Το 18ο Δημοτικό σχολείο αγγίζει τα όρια της κατασκευαστικής του αντοχής.


Το σχολικό συγκρότημα χτίστηκε τη δεκαετία του 1970 με πρωτοποριακό για την εποχή του αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και από τότε δέχεται αποτυχημένες επεμβάσεις που χειροτερεύουν την ήδη κακή κατάσταση του, φθάνοντας στην έναρξη της νέας σχολικής χρόνιας 2018 – 2019 να μιλάμε για απειλή της υγιεινής και της ασφάλειας των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν.

Σε όλη τη διάρκεια της προηγούμενης σχολικής χρονιάς Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων έπραξε με υπομονή και κατανόηση ότι μπορούσε να κάνει. Με έγγραφη συναίνεση 250 γονέων, συναντήθηκε με την αρμόδια Σχολική επιτροπή, όπου έγινε πλήρως αντιληπτό ότι τα ζητήματα του συγκροτήματος υπερβαίνουν την αρμοδιότητα της επιτροπής.
Αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης ήταν η επόμενη συνάντηση παρουσία του Δήμαρχου, του προϊστάμενου των τεχνικών υπηρεσιών κι αρμόδιων αντιδημάρχων, όπου και παραδόθηκε από το σύλλογο μας αναλυτική τεχνική έκθεση καταγραφής της υφιστάμενης τραγικής κατάστασης του κελύφους, με υπογραφές γονέων διπλωματούχων μηχανικών.

Στην εν λόγω συνάντηση λάβαμε δεσμεύσεις σοβαρής ενασχόλησης με το θέμα και την εντολή του δημάρχου εκπόνησης μελέτης από πλευράς υπηρεσίας για το συγκεκριμένο ζήτημα, με στόχο αρχικά την αναγνώριση των ζητημάτων και σε δεύτερη φάση τη δρομολόγηση έργων αποκατάστασης τους σταδιακά, λόγω της σοβαρότητας των προβλημάτων.
Χωρίς καμία απολύτως πρόοδο στο ζήτημα τα μέλη του συλλόγου επέμειναν και σε συναντήσεις πριν την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς έλαβαν εκ νέου υποσχέσεις για επεμβάσεις και ένταξη του συγκροτήματος σε διάφορες εργολαβίες.

Δυστυχώς η νέα χρονιά μας βρίσκει στο απόλυτο μηδέν με τα ιδιαίτερα σοβαρά ζητήματα του σχολείου να απειλούν την ασφάλεια μαθητών, γονέων & διδακτικού προσωπικού.

Ενδεικτικά:
ΣΤΕΓΗ : Το ζευκτό δεν έχει εσωτερική υγρομόνωση με αποτέλεσμα το νερό να διέρχεται από αμέτρητα σημεία, να εισχωρεί στην πλάκα και να καταλήγει σε όσα σημεία βρίσκει διέξοδο εντός των τάξεων και των κοινόχρηστων εσωτερικών χώρων του σχολείου. Αμέτρητα είναι τα προβλήματα που δημιουργεί η κίνηση του νερού με σημαντικότερο το γεγονός ότι όλη η οροφή και το επίχρισμα αυτής έχει σοβαρές φθορές (έχει κουφώσει) σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70% και αποτελεί σημείο εξαιρετικά επικίνδυνο προς κατάρρευση.

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΥΓΡΑΣΙΑ : Τα φωτιστικά οροφών – κύριος φωτισμός κτιρίου – έχουν στην πλειοψηφία τους σημάδια από υγρασία, που έχει αφενός προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημίες στα σώματα, αφετέρου δημιουργεί έντονη ανησυχία ο συνδυασμός υγρού στοιχείου & ηλεκτρισμού στην οροφή των σχολικών χώρων.

ΔΑΠΕΔΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ: Το δάπεδο εσωτερικά είναι μωσαϊκό της αρχικής κατασκευαστικής φάσης με προφανείς φθορές σε μεγάλο μήκος του. Τα μεγάλα ρήγματα και απομάκρυνση του συνδετικού κονιάματος δημιούργησαν σημεία επικίνδυνα για τα παιδιά, με αποτέλεσμα την κινητοποίηση των γονέων προ διετίας. Η επέμβαση που έγινε αποτελεί τραγική επέμβαση από κατασκευαστική άποψη και εξελίσσεται σε άκρως επικίνδυνη για την υγεία των χρηστών. Η τσιμεντοκονία τρίβεται και δημιουργεί μια αιθαλομίχλη με μικροσωματίδια που τα παιδιά αναπνέουν σε μόνιμη βάση.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΧΩΡΟΣ: Ο εξωτερικός χώρος του σχολείου περιμετρικά του κτιρίου μετράει πολυάριθμα σημεία κινδύνου ακόμη και για ενήλικες, πόσο μάλλον για μικρά παιδιά. Όλη η νότια αυλή, κύριος χώρος γυμναστικής κι εκτόνωσης, διαστρωμένος με μωσαϊκό της δεκαετίας 70, έχει σημαντική καθίζηση και εμφανίζει ανησυχητικές ρηγματώσεις.

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα σοβαρά ζητήματα που εντοπίζουμε στο κτίριο αυτό εμείς που ασχολούμαστε με αυτό. Η ασφάλεια των παιδιών μας προέχει και μας οδηγεί σε μια σειρά δημοσιοποιήσεων της κατάστασης και κλιμάκωση της διαμαρτυρίας με την ευχή να ακούσουν όσοι κωφεύουν επί σειρά ετών.

Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 18ου Δημοτικού σχολείου Καλαματας

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2018 

“Προφανέστατα δεν είναι τραγική” η κατάσταση στο 18ο Δημοτικό απαντάει ο Δήμος

“Προφανέστατα δεν είναι τραγική” η κατάσταση στο 18ο Δημοτικό απαντάει ο Δήμος

ΕΧΟΥΝ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 


Αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα, παρατηρεί ωστόσο ότι δεν είναι τραγικό, σημειώνει ότι έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες αποκατάστασης, δεν λέει όμως πότε… Η δημοτική αρχή Καλαμάτας απάντησε στη διαμαρτυρία του Συλλόγου Γονέων του 18ου Δημοτικού Σχολείου, για τα χρόνια σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολικό κτίριο…

Ειδικότερα, σε δελτίο Τύπου της δημοτικής αρχής για θέματα που αντιμετωπίζουν σχολικές μονάδες της πόλης, σημειώνεται για το 18ο Δ.Σ.: “Σχετικά με τις διαμαρτυρίες γονέων για την κατάσταση των υποδομών στο 18ο Δημοτικό Σχολείο, που προφανέστατα δεν είναι τραγική, έχουν δρομολογηθεί από το Δήμο Καλαμάτας διαδικασίες αποκατάστασης, κατά την άποψη των μηχανικών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου”.

Στο ίδιο δελτίο Τύπου αναφέρονται επίσης τα εξής: “Απόλυτη προτεραιότητα δίδεται από το Δήμο Καλαμάτας στη συντήρηση των υποδομών των 105 σχολικών μονάδων, όλων των επιπέδων εκπαίδευσης, που λειτουργούν στην περιφέρειά του. Τα χρήματα για τη συντήρηση των σχολικών υποδομών προέρχονται είτε από επιχορηγήσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, είτε από το Δημοτικό Προϋπολογισμό.

Το πρώην Πολυκλαδικό το μείζον θέμα

Γενικά, οι υποδομές των σχολείων βρίσκονται σε καλή κατάσταση, αφού σχεδόν το σύνολο των αιθουσών κατασκευάστηκε μετά τους σεισμούς του 1986. Εξαίρεση αποτελεί το κτηριακό συγκρότημα του πρώην Πολυκλαδικού στην περιοχή της Αγίας Τριάδος, το οποίο παρουσιάζει σοβαρότατα προβλήματα από την επομένη της λειτουργίας του.

Όλες οι σχολικές μονάδες είναι ενημερωμένες για τα προγράμματα συντήρησης, που θα πραγματοποιήσει στους προσεχείς μήνες ο Δήμος. Η συνεργασία σε επίπεδο Σχολικών Επιτροπών, αλλά και με τους υπηρεσιακούς παράγοντες της Εκπαίδευσης, είναι συνεχής και ικανοποιητική.


Για το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο

Όσον αφορά στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο, ο Δήμος αποφάσισε να προχωρήσει στην κατασκευή δύο ή τριών αιθουσών, ώστε να λειτουργήσουν συμπληρωματικά με το υπάρχον κτήριο, νοτιοανατολικά αυτού, με χρήματα από δωρεά της κυρίας Καρέλια και από το Δημοτικό Προϋπολογισμό”.

Έρευνα για τις επικείμενες μεταρρυθμίσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Μάρτιος 2017

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ OPINION POLL (ΜΕΛΟΣ ESOMAR / Α.Μ. ΕΣΡ: 49) ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ  ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ C.A.T.I  ΜΕΓΕΘΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ  1002 ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ                ΗΛΙΚΙΑΣ 18 ΚΑΙ ΑΝΩ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ψήφου
ΠΕΡΙΟΧΗ   ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ                                 27, 28, 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ              ΣΤΡΩΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ ΟΤΕ ΜΕ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ OPINION POLL ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ                                  OPINION POLL Σαρρή 30, Αθήνα, τηλ: 2103822406 , fax: 2103822402 info@QDinion-Doll.gr www.opinion-poll.gr

Σχολιασμός υπεύθυνου ερευνών της OPINION POLL Ζαχαρία Ζούπη

ΑΛΛΑΓΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ, ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΕΝΤΡΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ

Σχολιασμός υπεύθυνου ερευνών της OPINION POLL Ζαχαρία Ζούπη – Αλλαγές που θα ισχυροποιήσουν τους Δήμους, ώστε να μπορούν να διαδραματίσουν αναβαθμισμένο αναπτυξιακό, οικονομικό, κοινωνικό ρόλο ζητούν οι πολίτες σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας της OPINION POLL. Είναι φανερό, ότι ως θεσμό τον νοιώθουν πιο κοντά τους και έχοντας της αίσθηση μιας απόμακρης Κεντρικής Εξουσίας αλλά και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, ζητούν ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας, ώστε οι Δήμοι να διαδραματίσουν ένα διευρυμένο ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Συνέχεια ανάγνωσης Έρευνα για τις επικείμενες μεταρρυθμίσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Μάρτιος 2017

Βαρκελώνη :Μέσα σε ένα Superblock

πηγή www.citybranding.gr

Σε ένα από τα δημοφιλέστερα κείμενα που έχουμε δημοσιεύσει στο blog μας παρουσιάσαμε την ιδέα των superblocks στη Βαρκελώνη. Το σχέδιο να μειωθεί η κυκλοφορία των αυτοκινήτων μέσα σε μια γειτονιά και να αποκτήσουν προτεραιότητα οι πεζοί, οι ποδηλάτες και δευτερευόντος τα αυτοκίνητα των κατοίκων και των επαγγελματιών της γειτονιάς δεν είναι χωρίς αντιδράσεις.Αυτοί που επιμένουν στη χρήση του αυτοκινήτου είδαν να μεγαλώνει ο χρόνος μετάβασης από το ένα σημείο στο άλλο. Οι μετασχηματισμοί που στηρίζονται στις αρχές της Βιώσιμης Κινητικότητας έχουν συνεπάρει πολεοδόμους, αστικές αρχές, κατοίκους σε πολλές πόλεις του κόσμου.Όμως υπάρχουν και αντιδράσεις.
# Κείμενο της LAURA BLISS ,  7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018 στο CITYLAB
Μια ταινία μικρού μήκους αποκαλύπτει τις εσωτερικές λειτουργίες των περίφημων και αμφιλεγόμενων αναβαθμίσεων των δρόμων της Βαρκελώνης.

Barcelona’s Superblocks: Change the Grid, 
Change your Neighborhood from STREETFILMS on Vimeo.


H υπέρβαση της κυκλοφορίας, αδιευκρίνιστη ρύπανση, έλλειψη χώρου πρασίνου: Τα προβλήματα αυτά δεν είναι μοναδικά για τη Βαρκελώνη.Αλλά η απάντηση της πόλης είναι.

Τα Superblocks, χώροι έκτασης περίπου 40 acres σε μορφή πλέγματος δρόμων μετασχημάτησαν το περιβάλλον της πόλης σε φιλικό για τους πεζούς, έχουν εκτοξεύσει την πρωτεύουσα της Καταλονίας στην αιχμή του αστικού σχεδιασμού από τότε που η Δήμαρχος Ada Colau ανέλαβε καθήκοντα το 2015. Σχεδίαση έμπνευσης από το ιστορικό σχέδιο της πόλης, η Colau επικέντρωσε την πολιτική μεταφορών γύρω από την ευρεία πεζοδρόμηση της πόλης, με στόχο τη μείωση χρήσης των ιδιωτικών αυτοκινήτων και της χρήσης δίκυκλων κατά 21%.

Ένα νέο σύντομο ντοκιμαντέρ από το Streetfilms προσφέρει μια οικεία ματιά στο superblock Poblenou, το πρώτο από αυτό το νέο κύμα παρεμβάσεων στους δρόμους που άνοιξε το 2016. Μόλις πριν από λίγα χρόνια, πολλαπλές λωρίδες έσπρωξαν τα οχήματα έξω από το μπλοκ σε αυτή τη βιομηχανική γειτονιά, που φιλοξενεί οικογένειες και καλλιτέχνες . Τώρα μια μόνο στενή λωρίδα  δρόμου χωρίς διαχωριστικά οδηγεί τα αυτοκίνητα σιγά-σιγά γύρω από την περίμετρο ενός τετραγώνου που αποτελείται από εννέα μικρότερα  μπλοκ ( τρία επί τρία ) . 

Ο υπόλοιπος χώρος είναι ελεύθερος για τους πεζούς, τους ποδηλάτες και τα παιδιά να μετακινούνται ανάμεσα σε ποδήλατα, ανοιχτά μονοπάτια, δέντρα, γλυπτά, αστικό εξοπλισμό και εξοπλισμό παιδικών χαρών.
Το οπτικό αποτέλεσμα αυτών των μεγάλων, συνδεδεμένων διαδρόμων του δημόσιου χώρου με πολλαπλές χρήσεις είναι κάπως υπερβολικό. Σε αντίθεση με ένα μικρό «πάρκο τσέπης» ή ακόμα και ένα εμπορικό κέντρο σχεδιασμένο για καταναλωτές, στο οποίο το περιβάλλον δίκτυο εξακολουθεί να απομακρύνει την κυκλοφορία των αυτοκινήτων, η λογική του superblock είναι ότι, ενώ τα αυτοκίνητα μπορούν να εισέλθουν, οι άνθρωποι έρχονται πρώτοι. Άλλες πόλεις παρακολουθούν τη Βαρκελώνη με μεγάλο ενδιαφέρον .


» Το είδος των πραγμάτων που θα κάνατε όταν περπατάτε γύρω από μια γειτονιά, είναι ότι στη μέση αυτών των δρόμων, θα  κάνετε τα ίδια πράγματα που θα κάνατε στο χώρο του πάρκου», λέει στην ταινία ο Mike Lydon, ο συγγραφέας του οδηγού για τον αστικό σχεδιασμό  Tactical Urbanism .
Η ιδέα του superblock δεν είναι εντελώς νέα. Ο πρώτος μεγάλος πεζόδρομος ήρθε στην συνοικία El Born της πόλης το 1993. Αλλά το σχέδιο της Colau είναι πολύ πιο ολοκληρωμένο, με ένα όραμα για περίπου 500 superblocks που θα κάλυπταν σχεδόν όλη τη Βαρκελώνη. Αυτό δεν θα είναι εύκολο – οι διαμάχες που έχει προκαλέσει το έργο στη γειτονιά Poblenou, με κάποιους κατοίκους να διαμαρτύρονται για τους περιορισμούς της κυκλοφορίας και μόνο λίγα νέα superblocks έχουν ανοίξει από το 2016. 

Μερικοί από τους κατοίκους της  Βαρκελώνης ανησυχούν για το τι θα φέρουν οι αστικές αναπλάσεις  που μπορούν να φέρουν τα «πράσινα» έργα αναδιαμόρφωσης. (Στο Poblenau, το superblock βρίσκεται ανάμεσα σε κατοικίες με επιδοτούμενο ενοίκιο )

Αναρτήθηκε από Κωστής Μοχιανάκης στις Πέμπτη, Αυγούστου 16, 2018

Ετικέτες ΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ , ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ , ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο Γιάννης Μαργαρίτης νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας

Πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι συνεδρίαση της ΦΑΡΙΣ και μεταξύ των θεμάτων ήταν η επιλογή καλλιτεχνικού διευθυντή για το ΔΗΠΕΘΕΚ. Οι εννιά υποψηφιότητες, οι οποίες αξιολογήθηκαν από αρμόδια επιτροπή της επιχείρησης και το δήμαρχο Παναγιώτη Νίκα και κατέληξαν ότι το τιμόνι του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας θα αναλάβει ο Γιάννης Μαργαρίτης

Οι εννιά υποψήφιοι καλλιτεχνικοί διευθυντές ήταν οι: Παναγιώτης Αδάμ, Καλλιρρόη Βελέντζα, Πέτρος Γάλιας, Χρίστος Κόκκινος, Γιάννης Μαργαρίτης, Αννέτα Παπαθανασίου, Φίλιππος Σοφιανός, Κώστας Χαλκιάς και Νίκος Χατζηπαπάς

Πηγή: Ο Γιάννης Μαργαρίτης νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας | Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ

Μαργαρίτης Γιάννης

Ποιος είναι ο νέος καλλιτεχνικό διευθυντής
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στο Πανεπιστήμιο Paris III. Παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Παρακολούθησε μαθήματα διδασκαλίας της υποκριτικής δίπλα στον Γιώργο Σεβαστίκογλου στο Iβρύ και μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου. Tο 1976 ίδρυσε το Θέατρο της Άνοιξης, όπου και σκηνοθέτησε τις περισσότερες από τις παραγωγές του. Η παράστασή του «Ατρείδες» πήρε το βραβείο καλύτερης παράστασης και σκηνοθεσίας καθώς και τα βραβεία α γυναικείου ρόλου (Χρυσάνθη Δούζη) και μουσικής (Λευτέρης Γρηγορίου) από την διεθνή κριτική επιτροπή και την ένωση κριτικών θεάτρου της Αιγύπτου στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου του Καΐρου. Yπήρξε διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρόδου. Έχει συνεργαστεί με το Eθνικό Θέατρο (Επίδαυρος), το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (Επίδαυρος), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με τα περισσότερα από τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, με το Nouveau Theatre de Belgique (Βέλγιο) ,με το Εθνικό Θέατρο της Κωστάντζα (Ρουμανία) και με πολλούς θιάσους Αθηναϊκών θεάτρων. Σαν ηθοποιός έχει παίξει σε αρκετές από τις παραστάσεις του Θεάτρου της Άνοιξης. Έχει σκηνοθετήσει επίσης στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Διδάσκει υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στη Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Bεάκη και υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Δημήτρης Γληνός

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1882, από φτωχή οικογένεια με καταγωγή από το Κόρθι της Άνδρου. Σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα. To 1908 παντρεύτηκε την Άννα Χρόνη και με την οικονομική στήριξη του πεθερού του ο Γληνός έφυγε με τη σύζυγό του για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιένα και κατόπιν στη Λειψία. Στη Γερμανία, η γνωριμία του με τον Γ. Σκληρό τον εξοικείωσε με τις σοσιαλιστικές ιδέες και είχε αποφασιστική επίδραση στη μετέπειτα πορεία του. Το 1911, πίσω στην Αθήνα, δραστηριοποιήθηκε στον Εκπαιδευτικό Όμιλο όπου, μεταξύ άλλων, είχε και το συντονισμό της έκδοσης του περιοδικού του. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Εκπαιδευτικού Συνδέσμου των Λειτουργών της Μέσης Εκπαιδεύσεως (Φεβρ. 1915). Τοποθετημένος πολιτικά στην αριστερά του βενιζελισμού ο Γληνός, συνήθως σε συνεργασία με τους Αλ. Δελμούζο και Μ. Τριανταφυλλίδη, έδρασε από διοικητικές και μη θέσεις για την επίλυση του γλωσσικού ζητήματος και την αναμόρφωση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες: σύνταξη εκπαιδευτικών νομοσχεδίων του 1913, διάταγμα Προσωρινής Κυβέρνησης (1917) για την εισαγωγή της δημοτικής στα σχολεία, οργάνωση της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1924-26). Το 1926 εκτίμησε πως η δυνατότητα προώθησης και στερέωσης μιας ουσιαστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης μέσω των κρατικών μηχανισμών ήταν μηδαμινή και αποφάσισε να απομακρυνθεί οριστικά από τα δημόσια αξιώματα. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού Αναγέννηση, με το οποίο συνεργάστηκαν τακτικά σημαντικοί διανοούμενοι, όπως οι Καζαντζάκης, Βάρναλης, Κορδάτος, Στρ. Σωμερίτης, η Ρόζα Ιμβριώτη κ.άλ. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 ο Γληνός στράφηκε καθαρότερα προς το μαρξισμό, προσεγγίζοντας σταδιακά το ΚΚΕ. Συνεργάστηκε με το περιοδικό Νέοι Πρωτοπόροι, καθώς και με την εφημερίδα του κόμματος, τον Ριζοσπάστη. Το καλοκαίρι του 1934, μαζί με τον Κώστα Βάρναλη, επισκέφτηκε τη Σοβιετική Ένωση, μετά από πρόσκληση της ένωσης των Σοβιετικών συγγραφέων. Οι εντυπώσεις του από το ταξίδι δημοσιεύτηκαν σε πολλές συνέχειες στην εφημερίδα Νέος Κόσμος. Το 1936 εκλέχτηκε βουλευτής. Στη διάρκεια της 4ης Αυγούστου γνώρισε τη φυλακή και τις εκτοπίσεις αλλά και την πιο γόνιμη, από συγγραφική άποψη, περίοδο της ζωής του. Το 1940 δημοσιεύθηκε η μετάφραση του πλατωνικού Σοφιστή από τον Γληνό. Η εισαγωγή του σε αυτήν την έκδοση θεωρείται από τα σπουδαιότερα μνημεία της νεοελληνικής γραμματείας. Στη διάρκεια της Κατοχής ο Γληνός πρωταγωνίστησε στις διεργασίες για την ίδρυση του ΕΑΜ και συνέταξε το ιδεολογικο-πολιτικό μανιφέστο Τί είναι και τί θέλει το ΕΑΜ. Ο θάνατος τον βρήκε τα Χριστούγεννα του 1943, έπειτα από μια εγχείρηση και ενώ ετοιμαζόταν να μεταβεί στην Ελεύθερη Ελλάδα, προκειμένου να ηγηθεί της κυβέρνησής της. Το πολύπλευρο έργο του Δημήτρη Γληνού είναι εξαιρετικής σπουδαιότητας όχι μόνο αν κριθεί με τα μέτρα της Ελληνικής κοινωνίας: το International Bureau of Education της UNESCO συμπεριέλαβε τον Γληνό μεταξύ των 100 πιο σημαντικών διανoουμένων, πολιτικών, δημοσιολόγων κ.λπ. όλου του κόσμου, που με το στοχασμό και τη δράση τους είχαν σημαντική συμβολή στην υπόθεση της εκπαίδευσης από την εποχή της αυγής του ανθρώπινου πολιτισμού έως τις μέρες μας.

                               (Δρ. Γεώργιος Δ. Μπουμπούς, Γραμματέας του ΔΣ, Υπεύθυνος Αρχείων του Ιδρύματος Γληνού)

ΒΑΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΗΜ. ΓΛΗΝΟΥ

Άρθρα: «Γληνός (Δημήτριος)», Κοινωνιολογικόν και Πολιτικόν Λεξικόν (Ανεξαρτήτου), Αθήνα 1933-35. Φούλα Χατζιδάκη, «Δημήτρης Γληνός», Νέα Εστία 1187 (Χριστούγεννα 1976). Έλλη Aλεξίου, «Δημήτρης Γληνός (εκατό χρόνια από τη γέννησή του)», Νέα Εστία 1326 (1 Οκτ. 1982). Φίλιππος Ηλιού, «Εισαγωγικό σημείωμα», στο: Δημ. Γληνού, Άπαντα, τ. Α’, Αθήνα 1983. Ι. Αυδή-Καλκάνη, «Ο Δημήτρης Γληνός και ο αγώνας της γυναίκας», Ο Αγώνας της Γυναίκας 17 (Ιαν.-Μάρτ. 1983). Ανδρέας Δ. Γληνός, «Από τον Μυστριώτη στον Λένιν: μερικοί προβληματισμοί του νεαρού Δημήτρη Γληνού», Ριζοσπάστης, 12 Οκτ. 1986. Ανδρέας Δ. Γληνός, «Η επιστημονική κοσμοθεώρηση του διαλεκτικού υλισμού και ο Δημήτρης Γληνός» [Μάρτιος 1990], στου ίδιου: Βιολογική επιστήμη και κοινωνία. Μελέτες, άρθρα, γραπτά, Αθήνα 1994. Φίλιππος Ηλιού, «Δημήτρης Γληνός: από την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στην κοινωνική επανάσταση», Τα Νέα, 8 Φεβρ. 2000. Marie Eliou, «Dimitri Glinos (1882-1943)», Prospects XXIII:3-4, στο: www.ibe.unesco.org (2000). Γιώργος Δ. Μπουμπούς, «Στη ζωή της σιωπής και του στοχασμού: o Δημ. Γληνός στη Σαντορίνη», στο: Δημ. Γληνού, Η τριλογία του πολέμου [1945], Αθήνα 2003. Ελένη Ζούζουλα – Κώστας Θεριανός, «Δημήτρης Γληνός: ο αγωνιστής δάσκαλος, ο ριζοσπάστης παιδαγωγός», Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης 68-69 (Δεκ. 2003-Φεβρ. 2004). Γιώργος Δ. Μπουμπούς, «Γληνός, Δημήτρης», λήμμα στο: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, 1784-1974, τ. Α’, Αθήνα 2008. Μαριάνθη Μπέλλα, «Η Ανωτέρα Γυναικεία Σχολή (1921-1923)», Εκπαιδευτική Κοινότητα 99 (Αύγ.-Οκτ. 2011). Γιώργος Πετρόπουλος, «Ο Δημήτρης Γληνός ως επιστήμονας και πολιτικός: η διαμόρφωση μιας ηγετικής φυσιογνωμίας», Μαρξιστική Σκέψη 12 (Ιαν.-Μάρτ. 2014).

Αυτοτελείς εκδόσεις: Τάσος Βουρνάς, Δημήτρης Γληνός: ο Δάσκαλος του Γένους [1960], Αθήνα 1975. Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών, Δημήτρης Γληνός: 100 χρόνια από τη γέννησή του, Αθήνα 1983. Φιλοσοφική Σχολή Παν/μίου Ιωαννίνων, Δημήτρης Γληνός: παιδαγωγός και φιλόσοφος, Αθήνα 1983. Ευαγγελία Κοκκίνη, Δημήτρης Γληνός, 1882-1943, Αθήνα 1989. Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ), Δημήτρης Γληνός: ο πνευματικός ταγός, Αθήνα 1997. Κωνσταντίνος Μαυρέας και Γιώργος Δ. Μπουμπούς (επιμ.), Στη μνήμη Δημήτρη Α. Γληνού [1946], Αθήνα 2003. Γιώργος Γάτος (επιμ.), Το μέγα πάθος του εκπαιδευτικού δημοτικισμού: 41 γράμματα του Γληνού στο Δελμούζο, Αθήνα 2003. Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων (ΠΕΦ), Δημήτρης Γληνός. Αφιέρωμα, Αθήνα 2016. Μαριάνθη Μπέλλα, Η Ανωτέρα Γυναικεία Σχολή του Δημήτρη Γληνού (1921-1923). Ένα προδρομικό παιδαγωγικό και πολιτικό εγχείρημα του Δημήτρη Γληνού, Αθήνα 2018.

Αφιερώματα περιοδικών: Κομμουνιστική Επιθεώρηση, Ιαν. 1944. Ελεύθερα Γράμματα 32-33 (21 Δεκ. 1945). Επιθεώρηση Τέχνης 119-120 (Νοέμβρ.–Δεκ. 1964). Τομές 7 (Δεκ. 1976). Διαβάζω 61 (26 Ιαν. 1983). Εθνική Αντίσταση 102 (Απρ.-Ιούν. 1999). Νέα Κοινωνιολογία 36 (Άνοιξη 2003). Θέματα Παιδείας 15-16 (Σεπτ. 2003-Φεβρ. 2004).

ΠΗΓΉ :  http://www.glinos.gr/v1/index/dir

Μ. Μανουσάκης: Απαιτείται ριζοσπαστικός μετασχηματισμός του δημόσιου τομέα

Η μεγάλη πλειονότητα που στήριξε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην ισοπέδωση του Δημοσίου απαιτεί πλέον πρακτικές πολιτικές απαντήσεις στο πώς μπορεί να γίνει αλλιώς. Πώς δηλαδή θα αλλάξει άρδην η σχέση του κράτους με τον πολίτη, πώς το κράτος θα γίνει πιο αποτελεσματικό από τον ιδιωτικό τομέα απέναντι στους πολίτες«

Του Μάνου Μανουσάκη*

Έφτασε η 20ή Αυγούστου, η ιστορική ημερομηνία που σηματοδοτεί την έξοδο της Ελλάδας από το στενό πλαίσιο της μνημονιακής επιτροπείας και ταυτόχρονα την είσοδό της σε μια μεταβατική φάση σχετικής πολιτικής ελευθερίας κινήσεων.

Η χώρα, εκμεταλλευόμενη τους βαθμούς ελευθερίας που αποκτά, οφείλει να αποδείξει στους δανειστές της και στις χρηματαγορές ότι μπορεί να αυτοκυβερνηθεί κατά τρόπο ώστε να μην μπορεί να αμφισβητηθεί εκ νέου η ανεξαρτησία της. Τα “μέτωπα” στα οποία θα κριθεί εν πολλοίς αυτό το διακύβευμα είναι δύο: η πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών και η μετεξέλιξη της δημόσιας διοίκησης.

Το πρώτο μέτωπο έχει γίνει πλήρως αντιληπτό ως πεδίο δοκιμασίας από όλες τις πλευρές. Η αναδιανομή πόρων υπέρ όσων επλήγησαν κατά την εννιαετή περίοδο της σκληρής λιτότητας (2010-2018), η οποία συνιστά την πραγματική «έξοδο από τα Μνημόνια», είναι απολύτως αναγκαία. Εξίσου σημαντικό όμως είναι να διεξαχθεί ο δημόσιος διάλογος για το πώς θα υλοποιηθεί αυτή η αναδιανομή στο πλαίσιο του σεβασμού των δημοσιονομικών επιτευγμάτων της περιόδου 2016-2018. Έχει γίνει δηλαδή απολύτως σαφές ότι, για να μην διολισθήσουμε εκ νέου ως χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας, πρέπει να μην επαναληφθούν λάθη δημοσιονομικής πολιτικής παρόμοια με εκείνα που μας οδήγησαν στο θλιβερό 2010.

Στο δεύτερο όμως μέτωπο, αυτό της δημόσιας διοίκησης, με την ευρύτερη δυνατή έννοια του όρου, η κατάσταση είναι περισσότερο πολύπλοκη. Η σημερινή κυβέρνηση έχει αναλάβει βέβαια αρκετές πρωτοβουλίες προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, λόγω της συσσώρευσης παθογενειών πολλών δεκαετιών, αυτές δεν κατόρθωσαν να αλλάξουν την αντίληψη της κοινής γνώμης, που είναι ότι οι δημόσιες υπηρεσίες και οι δημόσιες επιχειρήσεις παραμένουν λίγο έως πολύ όπως ήταν και πριν από το 2015, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Η κυριότερη αιτία γι’ αυτό είναι ότι η κυβέρνηση αναλώθηκε αναγκαστικά στις πολύπλοκες και εξαιρετικά επίπονες διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της χώρας καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου από τον Ιανουάριο του 2015 έως σήμερα. Η συνεχής -και πολυεπίπεδη- διαπραγμάτευση είχε αποτέλεσμα να μην έχει τη δυνατότητα να διοχετεύσει τις δυνάμεις και το πολιτικό κεφάλαιο που διέθετε σε απολύτως αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και τομές στη δημόσια διοίκηση, η μη εφαρμογή των οποίων έχει δημιουργήσει σε πολλές περιπτώσεις άκρως προβληματικές καταστάσεις, όπως όλοι αντιλαμβάνονται πλέον.

Η σημερινή αντιπολίτευση, το παλιό πολιτικό σύστημα, την περίοδο 2010-2014 επέλεξε να προωθήσει μέτρα ισοπέδωσης του Δημοσίου προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαιτούμενα από τους δανειστές δημοσιονομικά αποτελέσματα. Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία όμως αντιστάθηκε στην ελαχιστοποίηση κάθε τι δημόσιου (και άρα «κοινής ιδιοκτησίας των πολιτών») και τις απολύσεις μεγάλου αριθμού δημόσιων υπαλλήλων με το πρόσχημα της αξιολόγησης.

Ακόμη και σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση δεν διαθέτει όραμα μετεξέλιξης του δημόσιου τομέα και επιμένει εμμονικά στο θεώρημα της ανάληψης των λειτουργιών του Δημοσίου από την «αγορά», παρά τις αποτυχίες που έχουν καταγραφεί διεθνώς από αυτήν την πρακτική.

Σήμερα η μεγάλη πλειονότητα που στήριξε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην ισοπέδωση του Δημοσίου απαιτεί πλέον πρακτικές πολιτικές απαντήσεις στο πώς μπορεί να γίνει αλλιώς. Πώς δηλαδή θα αλλάξει άρδην η σχέση του κράτους με τον πολίτη, η οποία παραμένει σχέση γραφειοκρατικής εξουσίας στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων.

Πώς η δημόσια διοίκηση θα μετατραπεί από το εσωστρεφές σύστημα που είναι σήμερα σε εξωστρεφή θεσμό με την εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη ως υπαρξιακό του στοιχείο. Πώς το κράτος θα γίνει πιο αποτελεσματικό από τον ιδιωτικό τομέα απέναντι στους πολίτες (όπως οφείλει άλλωστε…).

Η απάντηση σε αυτό το ολοένα και πιο πιεστικό πολιτικό ερώτημα, το οποίο σήμερα προσλαμβάνει ιστορικές διαστάσεις, πρέπει να δοθεί στο επίπεδο της εφαρμοσμένης πολιτικής και όχι στο επίπεδο απλώς της καταγγελίας του ισοπεδωτικού νεοφιλελευθερισμού.

Η απάντηση πρέπει να μετουσιωθεί σε εφαρμογή ικανού αριθμού μεταρρυθμίσεων και νομοθετικών πρωτοβουλιών στη δημόσια διοίκηση και τους δημόσιους οργανισμούς προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αποτελεσματικότηταςτης προώθησης της αξιοπιστίας και πάνω απ όλα προς την κατεύθυνση της αλλαγής κουλτούρας σχετικά με τον ίδιο τον ρόλο του Δημοσίου.

Χωρίς την υλοποίηση των συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων, η χώρα θα υποβιβαστεί σε επίπεδο τεχνολογικών και διοικητικών υποδομών του κράτους σε βαθμό που όχι μόνο δεν θα προσελκύει επενδύσεις, αλλά θα οδηγηθεί σε περαιτέρω αποεπένδυση, πράγμα που θα δημιουργήσει κίνδυνο επαναφοράς της μνημονιακής επιτροπείας. Επιπλέον, σε περίπτωση που δεν εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις που θα δίνουν ξεκάθαρο σήμα στους πολίτες ότι ο μετασχηματισμός του Δημοσίου στοχεύει στην καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των αναγκών τους, τότε η ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελεύθερου στρατοπέδου στο θέμα αυτό θα συνεχιστεί.

Είναι προφανές ότι, για να γίνει ριζοσπαστικός μετασχηματισμός προς αυτήν την κατεύθυνση, χρειάζονται συγκρούσεις με το εδραιωμένο εδώ και δεκαετίες κατεστημένο της ανώτερης ιεραρχίας της δημόσιας διοίκησης και των δημόσιων οργανισμών γενικότερα. Απαιτείται η “κατεδάφιση” διοικητικών δομών που ευνοούν την αυθαιρεσία και τη διαφθορά, η κατάργηση υπηρεσιών που δεν λειτουργούν προς όφελος των πολιτών και η σύσταση νέων από μηδενική βάση.

Πέρα όμως από το -απολύτως απαραίτητο- γκρέμισμα χρειάζεται και συγκεκριμένη θετική στρατηγική για τη λειτουργία του κράτους. Για να επιτευχθούν σε σύντομο χρόνο, όπως πρέπει, όσα δεν έγιναν εδώ και δεκαετίες, απαιτείται πάνω απ’ όλα ισχυρή πολιτική βούληση και προσήλωση σε συγκεκριμένους ποιοτικούς, αλλά και μετρήσιμους στόχους.

Σίγουρα στο σημείο αυτό αρκετές αναγνώστριες και αναγνώστες θα σκεφτούν το πολιτικό κόστος και τις επερχόμενες εκλογές τον Μάιο και το φθινόπωρο του 2019. Η πραγματικότητα όμως σχετικά με το πολιτικό κόστος είναι αντίθετη από αυτή που συνήθως παρουσιάζεται.

Πολιτικό κόστος στην περίπτωση αυτή θα έχει η αδράνεια και όχι οι τολμηρές πολιτικές πρωτοβουλίες. Οι διοικητικές ελίτ που λειτούργησαν το πελατειακό και εσωστρεφές κράτος με τρόπο κερδοφόρο για το παλαιό σύστημα εξουσίας και τις ίδιες έχουν πλέον απονομιμοποιηθεί στη συνείδηση της πλειονότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Ειδικά για τους νεότερους υπαλλήλους η απονομιμοποίηση αυτή είναι καθολική.

Στον ευρύτερο χώρο της δημόσιας διοίκησης και των επιχειρήσεων υπό δημόσιο έλεγχο υπάρχει μια σημαντική μερίδα υπαλλήλων που έχει κατανοήσει πού βρισκόμαστε, ποιοι είναι οι κίνδυνοι που απειλούν το κάθε τι δημόσιο και είναι έτοιμες και έτοιμοι να στηρίξουν τον ριζοσπαστικό μετασχηματισμό των υπηρεσιών και των επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονται.

Για να δημιουργηθεί το κατάλληλο υπόβαθρο προκειμένου αυτή η σημαντική μερίδα των δημοσίων υπαλλήλων να πειστεί να υλοποιήσει τον ριζοσπαστικό μετασχηματισμό, απαιτείται πολιτική βούληση και τόλμη. Αν αυτή υπάρξει, τότε το ρεύμα μέσα στον δημόσιο τομέα θα είναι πολύ ισχυρό και τα αποτελέσματα ορατά πολύ σύντομα. Η ιστορική ευθύνη είναι πολύ μεγάλη. Hic Rhodus, hic salta.

Ο Μάνος Μανουσάκης είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ανεξάρτητου Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ)

«Κέντρα Στήριξης της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας»

Ξεκινούν οι αιτήσεις για τα «Κέντρα Στήριξης της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας»

Δημοσιεύθηκε η δημόσια πρόσκληση υποβολής αιτήσεων χρηματοδότησης για τη δράση «Κέντρα Στήριξης της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικον

Στόχος της δράσης, που χρηματοδοτείται με το συνολικό ποσό των 11.303.000€, είναι η υποστήριξη της ανάπτυξης του θεσμού της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο), με πρώτο βήμα τη σύσταση από φορείς Κ.ΑΛ.Ο. 89 Κέντρων Στήριξης σε όλη τη χώρα.

Τα Κέντρα Στήριξης θα λειτουργήσουν ως «σημεία ενημέρωσης» για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία, ως δομές συμβουλευτικής υποστήριξης κοινωνικών επιχειρηματιών και υποψηφίων κοινωνικών επιχειρηματιών και ως δομές υποστήριξης της δημιουργίας και ανάπτυξης άλλων φορέων Κ.ΑΛ.Ο.

Στα Κέντρα Στήριξης θα παρέχονται:

• υπηρεσίες ενημέρωσης/ δημοσιότητας που απευθύνονται στο γενικό πληθυσμό, σε φυσικά πρόσωπα που ενδιαφέρονται να πληροφορηθούν για τα ζητήματα της Κ.ΑΛ.Ο., όπως επίσης και σε υποψήφιους κοινωνικούς επιχειρηματίες (α’ δέσμη ενεργειών) και

• υπηρεσίες υποστήριξης και συμβουλευτικής σε υφιστάμενους Φορείς Κ.ΑΛ.Ο. ή/και σε φυσικά πρόσωπα που ενδιαφέρονται για την ίδρυση φορέων Κ.ΑΛ.Ο. (β’ δέσμη ενεργειών).

Το ύψος της επιδότησης ανέρχεται σε 127.000 ευρώ ανά Δικαιούχο και καλύπτει δαπάνες για λειτουργικά έξοδα, αμοιβές τρίτων, δαπάνες μισθοδοσίας/αμοιβές μελών συνεταιρισμών εργαζομένων, δαπάνες προβολής- δημοσιότητας και δικτύωσης, δαπάνες για αγορά εξοπλισμού/λογισμικού, δαπάνες διαμόρφωσης χώρου μικρής κλίμακας και δαπάνες μετακινήσεων των στελεχών των Κέντρων Στήριξης.

Η περίοδος υποβολής αιτήσεων θα διαρκέσει έως τις 14/9/2018 (ώρα 13:00) και η αίτηση χρηματοδότησης υποβάλλεται ηλεκτρονικά στο Πληροφοριακό Σύστημα Κρατικών Ενισχύσεων (ΠΣΚΕ) που παρέχει το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης στην διεύθυνση www.ependyseis.gr/mis με την ένδειξη: «ΚΕΝΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΛΟ».

Κοινωνικό,Πολιτικό,Αυτοδιοικητικό